สวัสดีค่ะเพื่อนๆทุกคนค่ะคือเราทะเลาะกับแฟนเพราะนิสัยเราที่เอาแต่ใจค่ะหลายครั้งมากจนแฟนเราเค้าหมดความอดทนกับเราแล้วค่ะเราคบกับแฟนพ่อแม่ฝ่ายชายยังไม่รู้ค่ะแต่พอมีปัญหาพ่อแม่เค้าถึงรู้ค่ะเพราะแฟนบอกเลิกเราแล้วปิดกั้นเราทุกทางทั้งเฟสบุ๊ค ไลน์ และเบอร์โทรค่ะ แฟนบล้อคหมดค่ะเรารู้ตัวเองว่าผิดเลยอยากคุยกับเค้าให้รู้เรื่องเพราะเราไม่อยากเสียเค้าไปค่ะเลยออกตามหาเค้าทุกที่ที่เค้าเคยพาเราไปค่ะแต่ก็ไม่เจอเค้า เลยตัดสินใจไปหาเค้าที่บ้านค่ะเพื่อที่จะเคลียร์กันแต่ไม่เจอเค้าค่ะเจอแต่ญาติผู้ใหญ่ฝ่ายเค้าค่ะเพราะวันนั้นเป็นวันสงกรานต์ค่ะเราไม่รู้ว่าพ่อแม่แฟนเราเค้าคิดยังไงกับเรื่องนี้แต่ที่เรามาเรามาดีไม่ได้มาร้ายค่ะพอสักพักแฟนเราโทรมาบอกเลิกเราค่ะและสั่งห้ามเราเข้ามายุ่งกับผู้ใหญ่ในบ้านเค้าอีกเราบอกว่าเราไม่เลิกค่ะทางเดียวที่เราจะเลิกคืนถ้าแฟนเรามีคนใหม่คือไม่ต้องมาบอกเลิกเราหรอกเราเลิกเองแน่นอนค่ะแต่นี่มันไม่ใช่พอสักพักพี่ชายของแฟนเราเค้าออกมาคุยกับเราค่ะพูดถึงปัญหาทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้พี่ชายของแฟนฟังค่ะพี่ชายของแฟนบอกว่าเค้าได้ถามน้องชายเค้าแล้วว่าทำไมถึงมีผู้หญิงมานั่งร้องไห้อยู่หน้าบ้านแฟนเราก็บอกพี่ชายเค้าไปว่าบอกเลิกเราเพราะเหตุผลที่เข้ากันไม่ได้ค่ะไม่ได้บอกเลิกเพราะเค้ามีคนอื่นค่ะพี่ชายแฟนเราบอกว่าขอเวลาเราสัก2วันค่ะเพื่อให้แฟนเราคิดและให้เราคิดค่ะอย่าใช้อารมณ์ในการตัดสินใจค่ะและพี่ชายเค้าจะโทรมาบอกเราเองค่ะเราใจร้อนมากและคิดว่าแฟนน่าจะยังรักเราอยู่ค่ะถ้าได้คุยกันต่อหน้าทุกอย่างอาจจะดีขึ้นค่ะเลยตัดสินใจไปดักรอแฟนเราที่ทำงานค่ะรอเวลาเราแฟนเลิกงานค่ะพอแฟนเราขับรถออกมาจากที่ทำงานเราก็เดินออกมาขวางรถแฟนเลยค่ะแล้วเปิดประตูขึ้นรถค่ะแล้วเราก็คุยกันค่ะเราร้องไห้หนักมากค่ะพูดทุกอย่างที่จะทำให้แฟนเรายกโทษให้พุดไปร้องไห้ไปจนแฟนเราบอกว่าตกลงเค้าจะให้โอกาสเราอีกสักครั้งแล้วเอามือมาเช็ดน้ำตาให้เราค่ะแต่เรากลัวค่ะกลัวว่าแฟนจะไม่เหมือนเดิมเพราะเราทำให้เค้าเสียความรู้สึกไปเย่อะค่ะกลัวพ่อแม่เค้าดว้ยค่ะกลัวเค้าจะให้เราเลิกกันค่ะ เพราะแม่เค้าเป็นคนจีนแท้ค่ะแต่พ่อเค้าเป็นคนไทยค่ะแฟนเราเป็นลูกคนสุดท้องค่ะอายุ37ค่ะสว่นเรา30ค่ะเราไม่รู้ว่าแฟนเราเค้าคิดอะไรอยู่ค่ะตอนนี้เค้าดูเฉยๆไม่ทักไลน์ไม่โทรหาเราเลยค่ะเค้าหมดใจกับเราจริงๆหรือแค่อยากลองใจกันคะว่าเราจะกลับมาใช้นิสัยเดิมหรือเปล่าเรารู้สึกว่าเราจะตกเป็นรองเค้าค่ะ