สวัสดีค่ะ
จขกท.มีปัญหาอยากปรึกษาเพื่อนๆพี่ๆหน่อยค่ะ  
อาทิตย์ที่ผ่านมาจขกท.ป่วยกระทันหันทำให้คิดอะไรในหลายๆอย่างในชีวิตและรู้สึกเครียดมากๆ ไม่รู้จะปรึกษาใคร จขกท.อยู่ในวัยเรียนมหาลัยและมีความเครียดความกดดันหลายๆอย่าง ตอนนี้จขกท.อยู่ชั้นปีที่3เทอม2แล้ว ในการเรียนที่ผ่านมานั้นก็ประคับประคองมาเรื่อยๆแบบเฉียดๆ ส่วนมากจขกท.ไม่ค่อยเครียดกับเรื่องเรียนเลยค่ะ เกรดจะได้ยังไงไม่ค่อยสนใจมาก จนตอนนี้ปี3เทอม2แล้ว มาย้อนมองตัวเองดูอยู่ๆก็รู้สึกว่าที่ผ่านมาทำไมไม่จริงจังให้มากกว่านี้นะ จบไปจะใช้ชีวิตยังไงต่อไปดีเกรดก็ไม่สูง ทักษะก็น้อย สงสารพ่อแม่ที่ตั้งใจส่งเราเรียนแล้วเราตั้งใจไม่มากพอ ในช่วงที่เราป่วยเรารู้สึกเครียดมากๆเลยค่ะ เราคิดต่างๆนานา ว่าเราจะทำยังไงดี เราเหลือวิจัยต้องทำเหลืองานต้องทำหนังสือเองก็ต้องอ่าน แถมอยู่ในช่วงเวลาที่จำกัดมากๆด้วย คือต้นเดือนหน้าที่จะถึงเลยค่ะ เครียดจนคิดว่าควรดร็อปเรียนไปเลยไหมเทอมนี้ เรารู้สึกไม่ไหว ทั้งร่างกายและจิตใจ แต่คิดอีกแง่คือเราเองก็อยากจบพร้อมเพื่อนเราใช้เวลามาทั้งเทอมจะมาดร็อปเพราะป่วยเนี่ยนะพ่อแม่ละจะรู้สึกยังไง? ตอนเราป่วยพ่อแม่ดูแลเราทุกอย่างจนเรารู้สึกละอายใจที่ยังไม่เคยทำอะไรเพื่อท่านบ้างเลยมีแต่ทำให้ท่านต้องลำบาก ตอนนี้จขกท.รู้สึกกลัวมาก กลัวเรื่องที่ยังไม่เกิด กลัวว่าสอบครั้งนี้จะทำไม่ได้กลัวว่าในอนาคตจะทำให้พ่อแม่ผิดหวัง กลัวดูแลพ่อแม่ได้ไม่ดีพอ กลัวที่จะเผชิญโลกความจริงต่อไป

อยากให้เพื่อนๆพี่ๆช่วยแชร์แบ่งปันประสบการณ์ และให้คำแนะนำเพื่อเป็นกำลังใจให้จขกท.และคนที่กำลังมีปัญหาเดียวกันหน่อยค่ะ ขอบคุณค่ะ☺️