สวัสดีครับ ผมเป็นบุคคลๆนึงที่มีชีวิตไม่ต่างไปจากคนอื่นๆคือการทำหน้าที่ของตัวเองให้สำเร็จ ปัจจุบันผมเรียนอยู่มหาวิทยาลัยชั้นปีที่2ระดับป.ตรี ผมเป็นคนนึงๆที่ใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วไป ตื่นเช้า อาบน้ำ ไปเรียน เจอเพื่อนบ้าง เรียนเสร็จก็กลับบ้าน บ้านผมค่อนข้างมีฐานะทางครอบครัวมีอาชีพค้าขายเป็นเจ้าของธุรกิจครับ ผมก็จะเป็นเด็กที่มีเงินใช้ไม่ขาดมือ ผมเป็นคนหัวดื้อ ไม่ค่อยเชื่อฟังครอบครัวหรอกครับ คิดเอง ทำเอง รับผิดชอบเอง เพียงเพราะผมคิดว่าผมโตมากพอที่จะทำอะไรด้วยตัวเองครับ เรื่องทั้งหมดนี้ผมเพียงอยากที่จะแนะนำตัวแต่ไม่ขอเปิดเผยอะไรมากนะครับ  **เข้าประเด็นเลยดีกว่า** เรื่องมันมีอยู่ว่าตอนผมมัธยม ผมได้มีโอกาสรู้จักกับคนๆนึงนั้นก็หมายถึงรุ่นน้อง สำหรับผม ผมเห็นเขามาตั้งนานแล้วหละ แต่ผมก็ไม่ได้คิดอะไรก็เห็นเขาเป็นเพียงคนๆนึงที่เป็นเด็กที่ค่อนข้างเรียนดี นิสัยดี ขี้เล่น จนวันนึงที่ผมกับเขาก็บังเอิญได้รู้จักกัน บนเว็บไซค์ๆนึง facebook นั้นแหละครับ เขาเอารูปการ์ตูนตั้งเป็นหน้าโปรไฟล์แล้วผมเป็นคนที่ชอบดูการ์ตูนตอนเด็กๆแล้วด้วยความที่ว่าเราเคยเห็นเขา ลองทักไปคุยก็คงไม่เสียหายอะไรหรอกมั้ง จนเราสองคนได้รู้จักกันพอสมควร ตอนนั้นผมได้ไปทำกิจกรรมยามว่าง ก็คือการออกกำลังกายน่ะครับ มีอยู่วันนึงผมก็ลองชวนเขาเล่นๆว่าไปด้วยกันมั้ยไปเล่นด้วยกันเดี๋ยวช่วยสอนให้ เขาก็ได้ตอบตกลง ผมสองคนสนิทกันพอสมควรครับ ก็ไปไหนมาไหนด้วยกัน กินข้าว ดูหนัง ไปทำธุระ ผมมักจะติดเขาไปด้วย จนวันนึงความรู้สึกผมก็ได้เปลี่ยนไป มันรู้สึกหวง รู้สึกไม่อยากให้ใครมายุ่งวุ่นวายอะไรในตัวเขา จนหนักๆเข้าผมกลายเป็นคนอารมณ์ร้อน งี่เง่า ทำให้เขาหายไป จากการที่เขาโทรมาหาผม แล้วผมเพียงตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงแข็งๆใส่เขาเหมือนไม่อยากเจอะเจอ หลังจากวันนั้น เขาก็เปลี่ยนไปจากผม ไม่มาหาไม่ค่อยตอบ ไม่เหมือนแต่ก่อน จนมาถึงวันนี้ก็ 2 ปีกว่าๆจะเหยียบปีที่ 3 แล้ว ที่ผมยังไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าความรู้สึกที่มีนั้นที่ยังไม่ลืม จริงๆแล้ว มันคืออะไรกันแน่ แล้วทำไมผมถึงยังเป็นอยู่แบบนี้