ตอนนี้เราอายุ 15 นะคะ อาจะเป็นเพราะฮอโมนเปลี่ยนด้วยรึเปล่าเราไม่รู้แต่เรื่องคือ
ก่อนหน้านี้เราต้องสอบเข้ารร.แห่งหนึ่ง แล้วเราก็ไปติวที่เรียนพิเศษแล้วห้องที่เราติวมีแค่ 5 คนเราเป็นผญ.คนเดียว ส่วยตัวเราขยะแขยงผช.อยู่แล้ว แล้วมันทำให้เรารู้สึกแย่ แล้วเราเครียดเรื่องสอบอยู่แล้วเลยแย่หนักเข้าไปอีก แย่ทั้งจิตใจ แล้วก็สมองเลยค่ะ จนสุดท้ายเราทนไม่ไหวไปคุยกับแม่ แม่เลยพาเราไปหาหมอ แล้วจากนั้นเราหยุดเรียนไปเลยหนึ่งอาทิตย์เต็มๆ เราค่อยๆดีขึ้นจนเกือบหายเลย แต่เราไม่อยากกลับไปเรียนแล้วเพราะเรากลัวจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม แต่สุดท้ายที่บ้านก็ให้ไปเรียน แล้วเราก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมแต่ไม่หนักเท่ารอบแรก แลเวหลักจากนั้นก็มีผช.ในห้องทักมาหาเรา และแน่นนอน เขาทักมาจีบเรา เราปฏิเศษไปแล้ว แต่เขาก็ยังตื้อเราอยู่ เขาทักไปหาคนรู้จักเราประมาณ 4-5 คนได้เพื่อปรึกษา แล้วถึงขั้นจะย้ายรร.มาเรียนกะเรา แน่นอนว่าเราไม่โอเค แต่เราไม่ได้บอกว่าเขาแย่นะคะ แล้วก็แล้วหลักจากพอเรารู้ว่าตัวเองสอบติดก็เลยหยุดเรียน สรุปคือเราเรียนที่นั้นอยู่ 3 อาทิตย์ได้ พอเราเรียนเสร็จด้วยความที่เราไม่อยากให่ความหวังเขาเราอยากให้เขาตัดใจเราเลยบล๊อกเขา และแน่นอนว่าเขาไม่เลิกยังคงตามตื๊อจนสุดท้ายเราต้องบอกไปว่าเราเป็นอะไรแล้วเราหนีเขาทำไม เขาก็เลิก ตื้อ
ขอโทษที่เล่ายาวไปนะคะเข้าประเด็นหลักเลย เราไม่รู้ว่าตัวเองชอบผญ.หรือผช. อาจจะงงว่า แล้วมันเกี่ยวกับที่เล่ามาตรงไหน เกี่ยวค่ะเกี่ยวอย่างแรง
คือเราเป็นคนชอบอ่านหนังสือตั้งแต่ช่วง ป.4 แล้วช่วง
ป.6 เราเริ่มอ่านิยายแนว ญญ อ่านแล้วรู้สึกว่ามันใช่อะ ชอบมากโดนจริตขั้นสุด555 แต่ที่ผ่านมาช่วงสองปีกว่าหน้านั้นเราอ่านชญ.ปกติแล้วชอบมโนว่าตัวเองเป็นพระเอก นั้นแหละค่ะแล้วก็ชอบมองผญ.ด้วย เคยชอบก็มี แต่ถ้าเป็นผช.ที่เราเคยรู้สึกดีด้วยเราจะตีตัวออกห่าง ผิดกับผญ.ที่เราจะเข้าหาเอง แต่คือก็ไม่ได้บอกเขานะคะว่าเราชอบกลัวว่าเราจะมองหน้ากันไม่ติด เลยแบบเป็นเพื่อนกันนั้นแหละดีแล้วเราก็คอยเทคแคร์อะไรบ้างพวกนี้ ยนกระทั้งมาที่ผช.คนล่าสุดคนที่เรียนพิเศษกับเราเราแอบมีใจให้เราเหมือนกัน แต่ก็แบบเราขยะแขยงผช. ต่อให้เขาสุภาพแค่ไหนเราก็ไม่โอเค สุดท้ายเราเลยเลือกที่จะปฏิเสธเขาไป แลเวถามว่าเรามาตั้งกระทู้ทำไมในเมื่อหาทางออกได้แล้ว รือความรู้สึกและสภสพจิตใจเราไม่เหมือนเดิม เราไม่สามารถกลับไปอ่านนิยายแล้วที่เราอ่านได้แล้ว คืออ่านได้แหละค่ะ แต่แทบจะไม่รู้สึกอะไรเลย ในขณะที่ชญ.นี้แทบไม่ต้องพูด จ้างให้ไปอ่านยังทำไม่ได้เลย แล้วตั้งแต่เป็นเรื่อน ตอนนี้เราก็ไม่มีความสุขกับชีวิตเลย หัวเราะน้อยลง นานๆที่จะหัวเราะแล้วรู้สึกมีความสุขไปถึงข้างใจจิตใจ ที่นับได้ตอนนี้มีแค่สองครั้งเองที่เรารู้ึกว่าตัวเองมีความสุขจริงๆ ไม่ใช่แค่ภายนอก เราจะรู้สึกแย่ตลอดเวลาภายในใจของตัวเอง อาการเราก็ประมาณนี้แหละค่ะ แล้วก็ตอนี้หมอให้เราท่านยา ฟูล็อกซ์ อยู่
ปล.1 เราเป็นคนที่เป็นอะไรที่เกี่ยวกับความคิดหรือจิตใจจะเก็บอาการได้ดีมาก เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ปล.2 เราเป็นคนคิดมากขั้นสุดยอด ชนิดที่เรียกได้กว่าเวลาคนเราเรื่องราวมา ดราสามารถเอามาเชื่อมโยงและสรุปเรื่องทั้งหมดแต่ได้ในเวลาที่น้อยมากๆๆๆๆ
ปล.3 ถ้าให้เราเลือกคบระหว่างผช.หรือผญ.เราจะเลือกผญ.นะคะ
ปล.4 ก่อนหน้านี้พ่อพูดเรื่องความรักอะไรเทือกนั้นเพราะน้องเรามีแฟน แล้วเขาก็พูดถึงเรื่องดวงของน้องเราแต่ของเราพ่อไม่ได้พูด แน่นอนเราคิดค่ะ คิดกนะเจิดกระเจิงเลย
และ ปล.5 ขอบคุณมากนะคะที่อ่านจนจบขอบคุณมากๆเลยนะคะ
เราไม่รู้ว่าตัวเองชอบผญ.หรือผช.ค่ะ
ก่อนหน้านี้เราต้องสอบเข้ารร.แห่งหนึ่ง แล้วเราก็ไปติวที่เรียนพิเศษแล้วห้องที่เราติวมีแค่ 5 คนเราเป็นผญ.คนเดียว ส่วยตัวเราขยะแขยงผช.อยู่แล้ว แล้วมันทำให้เรารู้สึกแย่ แล้วเราเครียดเรื่องสอบอยู่แล้วเลยแย่หนักเข้าไปอีก แย่ทั้งจิตใจ แล้วก็สมองเลยค่ะ จนสุดท้ายเราทนไม่ไหวไปคุยกับแม่ แม่เลยพาเราไปหาหมอ แล้วจากนั้นเราหยุดเรียนไปเลยหนึ่งอาทิตย์เต็มๆ เราค่อยๆดีขึ้นจนเกือบหายเลย แต่เราไม่อยากกลับไปเรียนแล้วเพราะเรากลัวจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม แต่สุดท้ายที่บ้านก็ให้ไปเรียน แล้วเราก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมแต่ไม่หนักเท่ารอบแรก แลเวหลักจากนั้นก็มีผช.ในห้องทักมาหาเรา และแน่นนอน เขาทักมาจีบเรา เราปฏิเศษไปแล้ว แต่เขาก็ยังตื้อเราอยู่ เขาทักไปหาคนรู้จักเราประมาณ 4-5 คนได้เพื่อปรึกษา แล้วถึงขั้นจะย้ายรร.มาเรียนกะเรา แน่นอนว่าเราไม่โอเค แต่เราไม่ได้บอกว่าเขาแย่นะคะ แล้วก็แล้วหลักจากพอเรารู้ว่าตัวเองสอบติดก็เลยหยุดเรียน สรุปคือเราเรียนที่นั้นอยู่ 3 อาทิตย์ได้ พอเราเรียนเสร็จด้วยความที่เราไม่อยากให่ความหวังเขาเราอยากให้เขาตัดใจเราเลยบล๊อกเขา และแน่นอนว่าเขาไม่เลิกยังคงตามตื๊อจนสุดท้ายเราต้องบอกไปว่าเราเป็นอะไรแล้วเราหนีเขาทำไม เขาก็เลิก ตื้อ
ขอโทษที่เล่ายาวไปนะคะเข้าประเด็นหลักเลย เราไม่รู้ว่าตัวเองชอบผญ.หรือผช. อาจจะงงว่า แล้วมันเกี่ยวกับที่เล่ามาตรงไหน เกี่ยวค่ะเกี่ยวอย่างแรง
คือเราเป็นคนชอบอ่านหนังสือตั้งแต่ช่วง ป.4 แล้วช่วง
ป.6 เราเริ่มอ่านิยายแนว ญญ อ่านแล้วรู้สึกว่ามันใช่อะ ชอบมากโดนจริตขั้นสุด555 แต่ที่ผ่านมาช่วงสองปีกว่าหน้านั้นเราอ่านชญ.ปกติแล้วชอบมโนว่าตัวเองเป็นพระเอก นั้นแหละค่ะแล้วก็ชอบมองผญ.ด้วย เคยชอบก็มี แต่ถ้าเป็นผช.ที่เราเคยรู้สึกดีด้วยเราจะตีตัวออกห่าง ผิดกับผญ.ที่เราจะเข้าหาเอง แต่คือก็ไม่ได้บอกเขานะคะว่าเราชอบกลัวว่าเราจะมองหน้ากันไม่ติด เลยแบบเป็นเพื่อนกันนั้นแหละดีแล้วเราก็คอยเทคแคร์อะไรบ้างพวกนี้ ยนกระทั้งมาที่ผช.คนล่าสุดคนที่เรียนพิเศษกับเราเราแอบมีใจให้เราเหมือนกัน แต่ก็แบบเราขยะแขยงผช. ต่อให้เขาสุภาพแค่ไหนเราก็ไม่โอเค สุดท้ายเราเลยเลือกที่จะปฏิเสธเขาไป แลเวถามว่าเรามาตั้งกระทู้ทำไมในเมื่อหาทางออกได้แล้ว รือความรู้สึกและสภสพจิตใจเราไม่เหมือนเดิม เราไม่สามารถกลับไปอ่านนิยายแล้วที่เราอ่านได้แล้ว คืออ่านได้แหละค่ะ แต่แทบจะไม่รู้สึกอะไรเลย ในขณะที่ชญ.นี้แทบไม่ต้องพูด จ้างให้ไปอ่านยังทำไม่ได้เลย แล้วตั้งแต่เป็นเรื่อน ตอนนี้เราก็ไม่มีความสุขกับชีวิตเลย หัวเราะน้อยลง นานๆที่จะหัวเราะแล้วรู้สึกมีความสุขไปถึงข้างใจจิตใจ ที่นับได้ตอนนี้มีแค่สองครั้งเองที่เรารู้ึกว่าตัวเองมีความสุขจริงๆ ไม่ใช่แค่ภายนอก เราจะรู้สึกแย่ตลอดเวลาภายในใจของตัวเอง อาการเราก็ประมาณนี้แหละค่ะ แล้วก็ตอนี้หมอให้เราท่านยา ฟูล็อกซ์ อยู่
ปล.1 เราเป็นคนที่เป็นอะไรที่เกี่ยวกับความคิดหรือจิตใจจะเก็บอาการได้ดีมาก เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ปล.2 เราเป็นคนคิดมากขั้นสุดยอด ชนิดที่เรียกได้กว่าเวลาคนเราเรื่องราวมา ดราสามารถเอามาเชื่อมโยงและสรุปเรื่องทั้งหมดแต่ได้ในเวลาที่น้อยมากๆๆๆๆ
ปล.3 ถ้าให้เราเลือกคบระหว่างผช.หรือผญ.เราจะเลือกผญ.นะคะ
ปล.4 ก่อนหน้านี้พ่อพูดเรื่องความรักอะไรเทือกนั้นเพราะน้องเรามีแฟน แล้วเขาก็พูดถึงเรื่องดวงของน้องเราแต่ของเราพ่อไม่ได้พูด แน่นอนเราคิดค่ะ คิดกนะเจิดกระเจิงเลย
และ ปล.5 ขอบคุณมากนะคะที่อ่านจนจบขอบคุณมากๆเลยนะคะ