ผมกับแฟนเก่าตอน ม.ปลายเราคบกันเกือบๆ3 ปี ครับ เลิกกันตอนเข้ามหาลัยผมค่อนข้างสนับสนุนเค้าให้เลือกจังหวัดเดียวกันนะ เพราะเห็นหลายคู่พออยู่คนละจังหวัดแล้ว เลิกกันทุกราย ซึ่งก็ได้เรียนอยู่จังหวัดเดียวกันแต่คนละมอจริงๆ แต่เค้าไปเจอกับคนใหม่ตั้งแต่ตอนรับน้อง เราก็เลยได้เลิกกันไปแต่ตลอดเวลาที่เลิกกัน เราคุยกันบางทีอีกคนก็โทรมา บางทีอีกคนก็โทรไป แต่ผมเลิกกับคนดีๆหลายคนเลยนะ เพราะเค้ากลับมาคุยด้วยแต่เค้าก็ยังไม่เลิกกับแฟน เค้าบอกว่าเลิกไม่ได้หรอกอยู่ห้องเดียวกัน งานกลุ่มก็ทำด้วยกัน รอปี 4 นู่นก่อนแยกฝึกงานห่างก็เลิก ผมคิดอยู่แล้วแหละเป็นไปไม่ได้หรอกยิ่งนานมันยิ่งรักยิ่งผูกพันธ์กันสิ เราวนเวียนด่ากันบ้างก็มีแต่ก็ยังกลับมาคุยกัน เคยเจอกันบางวันด้วย แต่ไม่ได้มีอะไรกันนะ ความรู้สึกผมก็รู้ดีอยู่แล้วแหละว่ามันเป็นไปไม่ได้แล้ว พอจะขึ้นปี 4 ก็เหมือนเค้าลืมๆไปละ ซึ่งตลอด 3 ปีที่เลิกกันมาผมคบกับใครไม่ถึง2-3 เดือนจริงๆ ไม่มาเจอเค้าก็กลับมาคุยกับเค้า ช่วงคนแรกๆเค้าจะตามมารังควานตลอดเลยนะ สุดท้ายผมนั่นแหละกลับไปคุยเองละเทคนใหม่ซะเอง เพื่อนก็ด่าผมบ้างแหละแต่ผมมีเหตุผลที่ว่าเค้ายังรักผมอยู่ ผมคิดว่าผมรู้สึกไม่ผิดไปนะ จนมาสงกรานต์ที่ผ่านมาผมเจอกับเค้าได้ไปนั่งร้านเหล้าคุยกันมีเพื่อนเค้าเพื่อนผม เค้าก็บอกผมเป็นคนที่ดีที่สุดของเค้าเสมอนะไม่มีใครแทนได้ ผมก็บอกเหมือนกัน ซึ่งคำถามต่อไปก็เป็นคำถามเดิมๆที่ผมถามเค้ามาตลอด 3 ปีนั่นแหละว่าทำไมไม่กลับมาละ กูก็ไม่ได้คุยกับใครตอนนี้ เค้าคงลืมละแหละว่าเคยบอกถ้าอยู่ปี 4 จะกลับมา เค้าก็บอกว่ามืงก็รู้อยู่ว่าไม่ได้ เค้าก็กอดผมแล้วร้องไห้ เพื่อนเค้าก็บอกนะว่ามืงสองคนก็รักกันอยู่แหละแต่เป็นไปไม่ได้แล้ว หลังจากนั้น 2-3 วันมานี้ผมก็โทรหาตลอดนะ โพสรูปคู่กันในไอจี เดี๋ยวแฟนเค้าจะเห็นแต่ไม่ได้โพสแบบคนรักอะไรอย่างงั้นนะ เพ้อๆมากกว่าๆ พอมาวันนี้แฟนเค้าจะกลับมาพรุ่งนี้แล้ว แฟนเค้าเป็นคนต่างจังหวัด มาเรียนที่เดียวกับแฟนเก่าผม เค้าก็บอกขอบล็อกเบอร์แบบเดิมนะ ไม่อยากให้ความหวัง ผมก็ถามว่าแล้วที่ผ่านมาไม่กี่วันนี้หละ แค่คุยเฉยๆไม่ได้หรอ ไม่ได้อะไรเลยเค้าก็บอกว่าไม่แล้ว ผมก็ถามว่าจะไม่ได้คุยอีกละหรอ เค้าก็บอกตามนั้นแหละ ผมอยากรู้ว่าเค้าเมาหรอหรือว่าเค้าไม่ได้คิดอะไรเลย ผมกล้าลงรูปเค้าในไอจีโดยไม่แคร์คนที่ผมเคยคุยแล้วผมได้บอกคนคุยผมเลยนะ ว่าเลิกกันแล้วแฟนคนนี้มีแฟนใหม่แล้ว ผมเสียทั้งคนที่เคยคุยคนที่กำลังคุยหมดเลย เพราะสงกรานต์นี้แหละ ไม่หลุดพ้นจากวงจรนี้จริงๆครับ คนที่ผมคุยด้วยก็มาไลค์ด้วยนะ ผมไม่ได้เสียดายนะผมทำตัวผมเอง แต่วันนี้รู้สึกแย่จริงๆครับ เพราะช่วงที่คุยมาสองสามวันก็บอกว่าผมจะไปหาตอนฝึกงานอยู่นะ กินข้าวด้วยได้ป่าว เค้าก็รับปาก หรือแค่บางอารมณ์ของเค้าครับ