เท่าที่สังเกตเราจะรู้สึกว่าหน่วยนับเวลาที่ใหญ่ที่สุด .... (สำหรับจิตใจ) หรือการรอคอยอะไรสักอย่างหรือใครบางคน
เรานิยมใช้ ปี (Year) เพื่อบอกครับ อารมณ์แบบมันจะมีคำว่า โห ไปนอกตั้ง 10 ปี, เรียนแค่ 5 ปีก็จบเอง, เห้ยนึกว่าจะไปสองสามเดือน ไปเป็นปีเลยหรอ
ที่จริงแล้ว ปี ผมเข้าใจว่าเป็นการนับระยะเวลาของโลกที่โคจรรอบดวงอาทิตย์มาจุดหนึ่ง ประมาณ 355-356 วัน ในทางวิทยาศาสตร์การนับปีก็คงเป็นประโยชน์มาก
แต่ในทางความรู้สึก เราใช้ปีแทนความรู้สึกว่าใหญ่สุดละ นานสุดมากกว่าเดือน สัปดาห์ หรือวันเชียวนะ
ใช้แทนว่าใหญ่โดยที่อาจไม่ได้นึกถึงตัวเลข 355-356 วันข้างต้น หรือจำนวน52สัปดาห์ หรือระยะเวลาโคจรกลับมาตำแหน่งเดิมอีกครั้งของโลก หรือไม่ได้นึกถึงว่า อีก 1 ปี ที่จะเจอกันก็คือเวลาประมาณวันนี้ของปีหน้า หมายถึงเราพูด/คิดว่า ปี โดยที่ไม่ได้ใส่ใจรายละเอียดพวกข้างต้น แต่กลับใช้แทนระยะเวลาที่นานมาก หน่วยใหญ่ เท่าที่มนุษย์ส่วนใหญ่เคยรู้จัก จินตนาการถึงความนานออก หรือเคยสัมผัส (ดังนั้นผมจึงไม่กล่าวถึง โกฏิ หรือ อสงไขย อะไรพวกนั้นเลย นานเกินไปเกินกว่ามนุษย์จะจินตนาการออก และไม่รวมกับพวก ทศ/สตวรรษ นะครับ)
มาถึงตอนนี้ผมก็ยังงงอยู่ดีว่าตัวเองงงอะไรอยู่ 555
อยากได้ความคิดเห็นครับ ว่าคิดยังไงกับคำว่า "ปี" เวลาพูด Xปี คุณรู้สึกยังไง เห็นภาพยังไง หรือคิดว่าในอนาคตเราจะใช้หน่วยอื่นแทน ปี ไหมครับในการใช้แทนหน่วยใหญ่สุด
-ตอนนี้ผมครุ่นคิดแบบมโนไปเองว่า การใช้คำว่าปี ในภาษาต่างๆ ก็คงจะทำให้ผู้ใช้ภาษามี mindset เกี่ยวกับเวลาและความยาวนานอะไรสักอย่างในหัว อารมณ์ เช่น ที่เราว่านาน 1 ปีนี่ ปีหนึ่งอาจจะแทนช่วงวงจรเวลาที่ชีวิตตื่น ทำงาน นอน พบเจอเรื่องราวต่างๆ ทั้งดีและร้ายตามธรรมดาของคนเรา ได้เติบโต/หรือจมปลักอีกหนึ่งระดับ อีกครั้งหนึ่ง(1 ปี) เลยคิดว่ามันน่าจะมีประเด็นอะไรสักอย่างที่น่าจะเเตกไปอธิบายในสาขาภาษาศาสตร์ มนุษยศาสตร์ วิทยาศาสตร์หรือปรัชญาได้ (มโนครับ เดาเอาว่าเชื่อมโยง) ก็เลยขอแท็กนะครับ
ปล. เข้าใจว่าความนานของปีในความรู้สึก ก็ขึ้นอยู่กับบางเรื่อง ถ้าเราเห็นว่าสำคัญกับเรา การรอคอยก็คงนาน
ทราบว่าหัวข้อไร้สาระครับ555 แต่คาดหวังว่าจะได้ความรู้ในมุมมองต่างๆที่มีต่อการนับเวลาแบบ "ปี"