คิดแบบนี้ได้หรือป่าว

ทุกครั้งฉันจะชอบถามตัวเองตลอดว่ามีความสุขจริงๆหรอ อะไรคือความสุข เวลาฉันยิ้มฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่านั้นคือความรู้สึกอะไร ฉันไม่เข้าใจตัวฉันเอง ฉันอยากจะหนีไปให้ไกลแสนไกล แต่ฉันทำอะไรไม่ได้เลย ฉันทำได้แค่ ยิ้มให้ทุกคน เฮ้ยนี่ฉันไม่ได้มีความสุขนะ หรือบางทีการหาความสุขคือการหาเหตุผล ทีจะมีชีวิตอยู่ เพราะถ้าเราไม่มีความสุขเราอยากจากทุกคนไป ถ้าวันหนึ่ง ฉันไปจริงๆ ฉันรักทุกคนนะ   


                แล้วคำว่าครอบครัวนะหรอพอ ฉันเริ่มบอกว่าฉันเครียดไม่ไหวทุกคนก็ปัดออก
ฉันไม่อยากรู้บนโลกนี่แล้วไง ฉันเลยหาเหตุผลของความสุขเพื่อจะได้อยู่ต่อไป เพื่ออะไร ก็ไม่รู้