เรามันแย่ขนาดนั้นเลยหรอคะ

อยากจะเล่าประสบการณ์ในครอบครัวในส่วนที่เราเจ็บปวดและเสียใจมากๆแล้วก้อยากจะถามคนอ่านว่าเรามันแย่มากแค่ไหนหรอคะ

คือ ครอบครัวเรามีพ่อแม่เราและมีพี่อีก2คนพี่ผู้ชาย เราน้องคนเล็ก
แต่พี่ผู้ชายคนโตไม่ได้อยู่กับเราแล้วเค้าอยู่กับแฟนเค้าค่ะ
ประเด็นคือ แม่เราเป็นคนอายุมากแล้วพอสมควร เรามีบ้างทีเข้าใจกันค่ะ..ส่วนมากไม่เข้าใจกันเลย ถ้าถามถึงงานอดิเรกเรา คงตอบได้เลยว่า ทะเลาะกับแม่555
เพราะในความคิดแม่ เราคือเด็กขี้เกียจค่ะ ไม่ช่วยขายของ ปิดเทอมไม่คิดจะทำมาหากินช่วยแม่ ตื่นก็สาย แถวบ้านจะมีน้องๆตัวเล็กๆมาคอยช่วยแม่ไม่ก็รุ่นราวคราวเดียวกันกับเรา พอเค้าหันมามองเรากลายเป็นว่าเราขี้เกียจ แต่เพื่อนๆเรามองเราขยัน เพราะแม่สอนเราให้ทำงานบ้านแต่เด็ก เวลาไปบ้านเพื่อน เราก็มักจะไปทำความสะอาดบ้านเพื่อนเสมอ ทั้งกวาด ทั้งจัดของ บลาๆ แต่ในบ้านเราไม่ค่อยทำ เพราะงานบ้านเราสำหรับเรามันเยอะจริงๆ เคยเห็นแม่ทำก็เหนื่อยแทน แต่เราก็ทำนะคะ แต่อาจไม่ใช่ตอนนั้น เดี๋ยวนั้นแต่เเม่เหมือนจะเป็นคนที่เห็นงานก็ทำ แล้วก็ต้องทำให้เสร็จ แต่เราจะเป็นคนทำช้า นานถึงจะทำ นานขนาดแม่สั่งก่อนออก จนแม่กลับมาบ้านพอดี เราเพิ่งทำเสร็จ