อย่างนี้ถือว่าเป็นเด็กมีปัญหาหรือขาดความอบอุ่นรึป่าวคะ?

คือเราเป็นเด็กที่อยู่ในชุมชนแออัด พ่อแม่ก็ไม่ได้อยู่ด้วย แม่นานๆมาหาที พ่อ..อย่าไปพูดถึงเลยค่ะ เราเคยคิดอยากตายตั้งแต่เด็กแล้ว.. ครั้งแรกเคยอยากกนะโดดอาคารเรียนตอนป.3แต่ครูมาเจอค่ะ เคยทำร้ายตัวเอง ปัจจุบันอยู่ม.1 อาการแบบนั้นก็ค่อยๆหายไป แต่พอมีเรื่องเครียดอะไร เราก็คิดอยากตายก่อนมาเป็นอย่างแรกเลยค่ะ
เราค่อนข้างเป็นพวกหัวรุนแรง ชอบเอาชนะ เป็นผู้หญิงที่มีเรื่องชกต่อยน่าจะเยอะที่สุดในสายชั้นแล้ว
ยายเราเขาชอบพูดว่า"คนอย่างแกอ่ะไม่น่าเกิดมาเลย เศษเดนมนุษย์มาเกิด"อะไรแบบนี้ มันยิ่งทำให้เราคิดมากเลยค่ะ
ถ้าเราหายไปเขาจะมีความสุขกว่านี้หรอ? ถ้าเราตายไปเขาคงจะดีใจใช่มั้ย? เราคิดอย่างงี้เกือบทุกวันเลยค่ะ
พอเราลองบอกกับเขาว่าเราตายไปจะมีความสุขใช่มั้ย ยายเราก็แบบตกใจแล้วก็บอกไปเอาความคิดแบบนี้มาจากไหน แล้วเรากับยายก็มีปากเสียงกัน โดนตบปากไปหลายรอบเลย เรายิ่งสงสัยใหญ่เลยค่ะ ว่าเขารักเราจริงๆหรอ?
อย่างงี้เป็นเด็กมีปัญหาหรือขาดความอบอุ่นรึป่าวคะ?