คือเราขอเเนะนำตัวก่อนเราชื่อเออายุ14ครอบครัวเรามีพี่น้อง3คนคือเรา,พี่,น้องเราเป็นผู้หญิงคนเดียว
เข้าเรื่องก่อนดีกว่า
คือเราเป็นเด็กที่เรียนได้กบสงๆเกรด2บ้าง3บ้างบางทีก้4เราเป็นนักกีฬาร.รซึ่งกีฬาสีททุกปีเราได้เหรืยญประมาณ8-10เหรียญซึ่งเป็นเหรียญทองเเทบทั้งกมดมีเงินบ้าง
คือเราเริ่มรู้สึกตอนที่เราโดนพี่เเกล้งเราโดนเเกล้งตลอดดูyoutubeอยู่ก้โดนกดปุ่มโฮมพี่เราเป็นคนรุนเเรงมากชอบทำร้ายร่างกายเเละเเม่ก้จะนั่งเล่นมือถือไม่สนใจพอเราโต้กลับตบหน้าพี่บ้างข่วนบ้างเพื่อเอาตัวรอดเเม่ก็จะด่าเราทันทีพี่เราเรียนได้คะเเนนเเย่มากตกที13วิชาเเต่กลับไม่โดนด่าคือะ่อกับเเม่เราเลิกกันเเล้วเราก้อยู่บ้านที่พ่อเอาไว้ให้/บ้านเก่าพ่อเเม่ก็มากาทุกวันเเต่พอจะนานๆครั้งซึ่งเรารับผิดชอบเรื่องทุกอย่างในบ้านเช่นเรื่องค่าขนมเรื่องกิจกรรมที่ร.รน้องเรื่องการบ้านน้องเรื่องพี่คือทุกอย่างตกลงมาที่เราเราต้องเเบกรับทุกๆอย่างมีครั้งหนึ่งคือเราจะมีบัตรออทีเอ็มที่พ่อทำไว้ใให้เพื่อถอนเงินค่าต่างๆพ่อไว้ใจเราเลยให้เราดูเเลอันนั้นเราไม่ได้ว่าอะไรเเต่มีวันนึงพี่เราอยากได้ค่าขนมไปเเล้วเราบอกยังไม่ออกไปกดเพราะเราพึ่งกลับจากบ้านย่าเเละวันนั้นเราป่วยพี่เราโมโหเเค่เราก้บอกว่าอีกซัก30นาทีได้ไหมอยู่เีๆพี่จับข้อมือเรา*ลาก*ใช่ค่ะลาดกกับพื้นตั่งเเต่ในบ้านจนถึงนอกบ้านเเม่เห็นก็มองคงคิดว่าเล่นกันเราร้องไห้นำ้ตาคลอวันนั้นน้องเราเห็นพอดีน้องเราจึงรีบโทรบอกพ่อพี่จึงหยุดพอพ่อมาเเม่ยอกพ่อว่าบอกพี่เเล้วดีที่พ่อยังเชื่อในตัวเราอยู่บ้างจึงถามน้องน้องเลยบอกว่าเเม่ไม่ได้ห้ามพ่อเลยคุยกับเเม่นิดหน่อยเเล้วพาไปโรงบาลไม่ใช่เพราะเเผลหรอกเเต่เพราะเราไข้สูงมาก40องศส
อีกครั้งเเม่เราไปกินข้าวกับพี่โดยที่ไม่บอกเราตอนเที่ยงเราหิวมากออกไปนอนบ้านก้ไม่ได้เพราะเเม่ห้ามออกเราหิวมาทั้งวันเเม่กลับมาเกือบ3ทุ่มเราก็นอนรอเเม่เเต่ไม่หลับหรอกเพราะหิวมากวันนั้นเลยได้กินเเต่นำ้เพราะที่ย้านไม่มีของกินเลย
บางที่เรานี่งโซฟาอยู่ดีๆพี่ก้มาโยกโซฟาเอาขึ้นเอาลงเรารำคาญเลยบอกให้หยุดพี่ไม่หยุดจนเราตะโกนเเม่เดินมาด่าเราว่าด่าพี่ทำไมเรารู้เลยว่าเราก้เเค่ขยะที่เเม่ไม่สนใจใช่ไหมเราคิดหลายครั้งว่าอยากตายๆๆเเต่ทำไม่ได้ถ้าเราตายย่าเราปู่เราน้องเราพ่อเราเเม่เราจะเป็นยังไงเราคิดที่จะตายนับครั้งไม่ท้วนเเต่ก้ได้เเค่คิดเพราะมันเป็นไปไม่ได้
เราควรทำยังไงเราไม่อยากอยุ่ในนรกเเบบนี้อีกเราอยากออกไปจากที่นี้เเม่ไม่เคยสนใจเราเลยเราอยากรู้ว่ามีใครที่เป็นเเบบเราบ้าง
เเม่รัดพี่มากดว่ก
เข้าเรื่องก่อนดีกว่า
คือเราเป็นเด็กที่เรียนได้กบสงๆเกรด2บ้าง3บ้างบางทีก้4เราเป็นนักกีฬาร.รซึ่งกีฬาสีททุกปีเราได้เหรืยญประมาณ8-10เหรียญซึ่งเป็นเหรียญทองเเทบทั้งกมดมีเงินบ้าง
คือเราเริ่มรู้สึกตอนที่เราโดนพี่เเกล้งเราโดนเเกล้งตลอดดูyoutubeอยู่ก้โดนกดปุ่มโฮมพี่เราเป็นคนรุนเเรงมากชอบทำร้ายร่างกายเเละเเม่ก้จะนั่งเล่นมือถือไม่สนใจพอเราโต้กลับตบหน้าพี่บ้างข่วนบ้างเพื่อเอาตัวรอดเเม่ก็จะด่าเราทันทีพี่เราเรียนได้คะเเนนเเย่มากตกที13วิชาเเต่กลับไม่โดนด่าคือะ่อกับเเม่เราเลิกกันเเล้วเราก้อยู่บ้านที่พ่อเอาไว้ให้/บ้านเก่าพ่อเเม่ก็มากาทุกวันเเต่พอจะนานๆครั้งซึ่งเรารับผิดชอบเรื่องทุกอย่างในบ้านเช่นเรื่องค่าขนมเรื่องกิจกรรมที่ร.รน้องเรื่องการบ้านน้องเรื่องพี่คือทุกอย่างตกลงมาที่เราเราต้องเเบกรับทุกๆอย่างมีครั้งหนึ่งคือเราจะมีบัตรออทีเอ็มที่พ่อทำไว้ใให้เพื่อถอนเงินค่าต่างๆพ่อไว้ใจเราเลยให้เราดูเเลอันนั้นเราไม่ได้ว่าอะไรเเต่มีวันนึงพี่เราอยากได้ค่าขนมไปเเล้วเราบอกยังไม่ออกไปกดเพราะเราพึ่งกลับจากบ้านย่าเเละวันนั้นเราป่วยพี่เราโมโหเเค่เราก้บอกว่าอีกซัก30นาทีได้ไหมอยู่เีๆพี่จับข้อมือเรา*ลาก*ใช่ค่ะลาดกกับพื้นตั่งเเต่ในบ้านจนถึงนอกบ้านเเม่เห็นก็มองคงคิดว่าเล่นกันเราร้องไห้นำ้ตาคลอวันนั้นน้องเราเห็นพอดีน้องเราจึงรีบโทรบอกพ่อพี่จึงหยุดพอพ่อมาเเม่ยอกพ่อว่าบอกพี่เเล้วดีที่พ่อยังเชื่อในตัวเราอยู่บ้างจึงถามน้องน้องเลยบอกว่าเเม่ไม่ได้ห้ามพ่อเลยคุยกับเเม่นิดหน่อยเเล้วพาไปโรงบาลไม่ใช่เพราะเเผลหรอกเเต่เพราะเราไข้สูงมาก40องศส
อีกครั้งเเม่เราไปกินข้าวกับพี่โดยที่ไม่บอกเราตอนเที่ยงเราหิวมากออกไปนอนบ้านก้ไม่ได้เพราะเเม่ห้ามออกเราหิวมาทั้งวันเเม่กลับมาเกือบ3ทุ่มเราก็นอนรอเเม่เเต่ไม่หลับหรอกเพราะหิวมากวันนั้นเลยได้กินเเต่นำ้เพราะที่ย้านไม่มีของกินเลย
บางที่เรานี่งโซฟาอยู่ดีๆพี่ก้มาโยกโซฟาเอาขึ้นเอาลงเรารำคาญเลยบอกให้หยุดพี่ไม่หยุดจนเราตะโกนเเม่เดินมาด่าเราว่าด่าพี่ทำไมเรารู้เลยว่าเราก้เเค่ขยะที่เเม่ไม่สนใจใช่ไหมเราคิดหลายครั้งว่าอยากตายๆๆเเต่ทำไม่ได้ถ้าเราตายย่าเราปู่เราน้องเราพ่อเราเเม่เราจะเป็นยังไงเราคิดที่จะตายนับครั้งไม่ท้วนเเต่ก้ได้เเค่คิดเพราะมันเป็นไปไม่ได้
เราควรทำยังไงเราไม่อยากอยุ่ในนรกเเบบนี้อีกเราอยากออกไปจากที่นี้เเม่ไม่เคยสนใจเราเลยเราอยากรู้ว่ามีใครที่เป็นเเบบเราบ้าง