แคร์คนที่ไม่รักเราก็เหมือน ปล่อยเวลาให้ว่างเปล่า ต่อไป

รู้จักน้องคนหนึ่ง เราแคร์เขามาก ไม่ว่าเขาจะทำอะไรเป็นห่วงเขา แต่เขากลับไม่แคร์เราเลย;(;(

เราวิ่งตามความรักจนเหนื่อยจนลืมความรู้สึกตัวเอง แคร์ความรู้สึก ใส่ใจ เป็นห่วง ดูแล คนอื่นมากไปจนเราเองต้องมานั่งทบทวนว่าเราทำอะไรอยู่ วิ่งตามเขาเขาเพื่ออะไร ความสุขเราคืออะไร พอจะดึงตัวเองกลับมาก็ทำไม

อยากถามทุกๆคนนะคะตามหัวข้อ คือเหนื่อยมากกับการที่ต้องมาแคร์คนที่เขาไม่เคยแคร์เรา รักฝ่ายเดียว ทำดีทุกอย่างแต่ไม่เคยเห็นค่า พอแล้ว...เหนื่อย

เหงามากค่ะ เริ่มรู้สึกอยากมีคนคุยแล้ว ได้ทั้งชายและหญิงเลยนะได้ทั้งชายและหญิงเลยนะคะ ตอนนี้เราอายุ 21 ค่ะ

สวัสดีครับ ผู้ชายวัยทำงานจากภาคใต้ ปัจจุบันใช้ชีวิตเรียบ ๆ ทำงาน ออกกำลังกาย และดูแลตัวเองตามประสาคนเริ่มใส่ใจสุขภาพ เป็นคนชอบวิ่งครับ วิ่งได้ทั้งเพื่อสุขภาพและเพื่อเคลียร์หัวจากเรื่องวุ่นวายในแต่ละวั

นี่เป็นกระทู้แรกในชีวิตหลังจากสมัครพันทิปเลยครับ ปกติเป็นคนอ่านมากกว่าตั้งกระทู้ แต่วันนี้ลองก้าวออกจาก Comfort Zone ดูสักครั้ง ผมเป็นผู้ชายวัยทำงานจากภาคใต้ ใช้ชีวิตเรียบง่าย ชอบวิ่งออกกำลังกาย ทำอาห

;(ทำไมคนที่รู้สึกมากกว่าถึงเเพ้ ทั้งที่แคร์เขาตลอดเวลา ตอบแชทตลอด รับสายไม่ขาด ทนกับคำด่า ทนกับเรื่องแฟนเก่าที่เขาเล่าให้ฟัง ทำไมถึงต้องเเพ้ ทำไมเขาไม่มาแคร์เราบ้าง ว่าเราจะรู้สึกยังไง แค่คุยยังเจ็บข

คนมันไม่มีใจ คนเขาไม่เห็นค่า เราก็ควรปล่อยเขาไปดีกว่าเนอะ จากประสบการณ์ส่วนตัวของเจ้าของกระทู้ เคยให้โอกาสตัวเองและให้โอกาสเขา เพราะเราอยากให้เขาอยู่ในชีวิตเราต่อไป แต่มาถึงจุดที่เรารู้สึกว่า เราเจ็บ

คือเราจะบอกว่าเราไม่ค่อยชอบคุยกับเด็กสักเท่าไหร่จะมีน้อยคนมากที่เราคบ (รุ่นน้องเขาเป็นผู้หญิง)​ แต่เราเคยเทน้องเขาหลายครั้งแล้ว แล้วเวลาเราทักไป เขาก็คุยกับเราตลอด ตอนนี้เราก็ทักไปคุยกับน้องเขาอีกครั้