ใครเป็นเหมือนเรา?
เราชอบการอยู่คนเดียวไม่ค่อยสนใจใคร ชอบอยู่กับเสียงเพลง ชอบอยู่กับหนังสือหรือนิยาย เเต่บางครั้งพอได้ออกมาเจอผู้คนมากมาย เราก็ชอบมันไปด้วย
ยิ่งตอนมีเสียงเพลงกับเสียงที่ผู้คนมากมายร้องกันออกมา มันยิ่งชอบ เเล้วเราก็ชอบชีวิตช่วงเวลากลางคืน หลายคนอาจไม่ชอบ หลายคนอาจจะกลัว เเต่มันก็มีบางสิ่งในช่วงกลางคืนที่เรากลัว เราชอบตอนกลางคืนมากกว่าตอนกลางวันส่ะอีก เพราะอะไรหน่ะหรอ เวลาอยู่คนเดียวเเล้วนอนไม่หลับ ก็มีดวงดาวเต็มท้องฟ้าให้มองกับฟังเพลง เราก็ชอบสังคมในช่วงกลางคืนเช่นกัน เห็นผู้คนออกมาสนุกท่ามกลางไฟนีออนตามร้านอาหาร ตามสถานบันเทิง การได้เดินเที่ยวกลางดาวเต็มฟ้ากับเเสงไฟนีออนสวยๆ เราโครตชอบเลยตรงนี้ มีเพื่อนมาคุยมาหัวเราะในเวลานี้
มันคือ Best Moment สำหรับเรา เเต่ในขณะเดียวกัน เราก็กลัวบางสิ่งในเวลากลางคืนเช่นกัน
หลายคนก็กลัว การเดินในที่เปลี่ยวๆ กับเเสงไฟอันน้อยนิด เเละท่ามกลางป่ามืดที่ไม่รู้ว่าทางออกอยู่ตรงไหน ถึงจะมีดาวอยู่ด้วยก็เถอะ มันก็ยังน่ากลัวอยู่ดี
เเล้วเราเป็นคนชอบถ่ายรูป ทุกคนเป็นกันมัย? เวลาไปไหนเเล้วจะถ่ายวิวที่นั้นมาด้วย เราเป็น เวลาไปไหนเเล้วชอบก็จะถ่ายวิวที่นั้นมา เวลาคิดถึงจะได้เปิดดูเเล้วจะนั่งนึกถึงช่วงนั้น เราก็ชอบเวลากลางวันนะ เเต่ไม่ค่อยชอบมาก เราชอบช่วงเเดดอ่อนๆเเสงสวยๆเหมาะกับการถ่ายรูป ถ้าวันไหนเเดดไม่ร้อนมากเราจะออกมาเดินในสวนสาธารณะพร้อมกับกล้องตัวโปรดของเราเเละที่ขาดไม่ได้จะต้องมีเพลงฟัง เเดดไม่เเรงเเสงกำลังดี ถ่ายรูปออกมาเเล้วสวย มันก็มีความสุขไปอีกแบบ นี่เขาเรียกว่าโลกส่วนตัวสูงรึป่าว? เเต่อย่างนี้ก็ดีล่ะ
นี่เขาเรียกว่าโลกส่วนตัวสูงรึป่าว?
เราชอบการอยู่คนเดียวไม่ค่อยสนใจใคร ชอบอยู่กับเสียงเพลง ชอบอยู่กับหนังสือหรือนิยาย เเต่บางครั้งพอได้ออกมาเจอผู้คนมากมาย เราก็ชอบมันไปด้วย
ยิ่งตอนมีเสียงเพลงกับเสียงที่ผู้คนมากมายร้องกันออกมา มันยิ่งชอบ เเล้วเราก็ชอบชีวิตช่วงเวลากลางคืน หลายคนอาจไม่ชอบ หลายคนอาจจะกลัว เเต่มันก็มีบางสิ่งในช่วงกลางคืนที่เรากลัว เราชอบตอนกลางคืนมากกว่าตอนกลางวันส่ะอีก เพราะอะไรหน่ะหรอ เวลาอยู่คนเดียวเเล้วนอนไม่หลับ ก็มีดวงดาวเต็มท้องฟ้าให้มองกับฟังเพลง เราก็ชอบสังคมในช่วงกลางคืนเช่นกัน เห็นผู้คนออกมาสนุกท่ามกลางไฟนีออนตามร้านอาหาร ตามสถานบันเทิง การได้เดินเที่ยวกลางดาวเต็มฟ้ากับเเสงไฟนีออนสวยๆ เราโครตชอบเลยตรงนี้ มีเพื่อนมาคุยมาหัวเราะในเวลานี้
มันคือ Best Moment สำหรับเรา เเต่ในขณะเดียวกัน เราก็กลัวบางสิ่งในเวลากลางคืนเช่นกัน
หลายคนก็กลัว การเดินในที่เปลี่ยวๆ กับเเสงไฟอันน้อยนิด เเละท่ามกลางป่ามืดที่ไม่รู้ว่าทางออกอยู่ตรงไหน ถึงจะมีดาวอยู่ด้วยก็เถอะ มันก็ยังน่ากลัวอยู่ดี
เเล้วเราเป็นคนชอบถ่ายรูป ทุกคนเป็นกันมัย? เวลาไปไหนเเล้วจะถ่ายวิวที่นั้นมาด้วย เราเป็น เวลาไปไหนเเล้วชอบก็จะถ่ายวิวที่นั้นมา เวลาคิดถึงจะได้เปิดดูเเล้วจะนั่งนึกถึงช่วงนั้น เราก็ชอบเวลากลางวันนะ เเต่ไม่ค่อยชอบมาก เราชอบช่วงเเดดอ่อนๆเเสงสวยๆเหมาะกับการถ่ายรูป ถ้าวันไหนเเดดไม่ร้อนมากเราจะออกมาเดินในสวนสาธารณะพร้อมกับกล้องตัวโปรดของเราเเละที่ขาดไม่ได้จะต้องมีเพลงฟัง เเดดไม่เเรงเเสงกำลังดี ถ่ายรูปออกมาเเล้วสวย มันก็มีความสุขไปอีกแบบ นี่เขาเรียกว่าโลกส่วนตัวสูงรึป่าว? เเต่อย่างนี้ก็ดีล่ะ