เราอยากเล่าเรื่องในช่วงเวลา2เดือนที่ผ่านมา เราขอเล่าเลยแล้วกันนะ เราเคยมีแฟนที่เลิกคบกันไปประมาณ 4 เดือนได้ ตอนนั้นเราเลิกกันแบบเค้าหายๆไป หลังจากนั้น 4 เดือน เรามีโอกาสได้ไปเดทกับน้องคนนึงที่พึ่งเริ่มคุยกัน เป็นครั้งแรกที่เราไปเที่ยวกับผู้ชายหลังจากเลิกกับแฟนเราเลย แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมาเรายอมรับกับทุกคนที่เข้ามาคุยว่าเราไม่ได้อยากมีแฟน เรารอแฟนเก่าเรากลับมา มันต้องใช้ความอดทนมากเลยตลอดเวลานั้น อารมณ์จะเหวี่ยงขึ้นลงตลอด ถ้าเศร้าอารมณ์จะเศร้าสุด พอเจอเค้าโพสอะไรก็ร้องไห้ตลอด ตอนนั้นพึ่งแต่ธรรมมะกับเพจที่มีแนวคิดบวกๆกับชีวิต วันนั้นที่เราไปเดท เราไปดูหนังค่ะ แต่เราตกใจมากเพราะเราเจอแฟนเก่าเรา นั่งข้างหน้าโรง นั่งตรงข้ามกันเลย เอาตรงๆนาทีนั้นเราอึดอัดแหละค่ะเลยบอกน้องขอเดินออกมา แล้วเราก็เดินกลับมาที่เดิมค่ะเพราะไม่เห็นเค้าอยู่แล้ว เราก็โพสรูปคู่กับน้องเค้า สรุปคือคนทักมาเยอะมากว่าอะไรยังไง รวมถึงพี่คนนึงที่เค้าเชียให้เรากับแฟนเก่ากลับมาคบกัน หลังจากนั้นไม่ถึง10นาที แฟนเก่าเดินมาหาเราค่ะ บอกว่ามีเรื่องอยากคุยด้วย ตอนนั้นเรางงๆก้อเลยออกไป เค้าถามเราว่าเรามากับใคร เราก้อบอกไปค่ะ ตอนนั้นเหมือนเราผิดมากเลยเหมือนว่าเราหนีแฟนเรามาเที่ยว แต่มันก้อเลิกกันไปนาน หลังจากนั้นเค้าชวนเราให้ไปคุยที่รถ เราก็ไปค่ะเพราะคุยหน้าห้างมันไม่โอเครเท่าไหร่ พอไปถึงรถเค้าถามเราค่ะว่าไหนว่าจะรอไง เราเลยบอกว่าเรารอมานานมากเลยนะ ไม่มีวี่แววเลยว่าจะกลับมา เค้าตอบกลับเรามาว่านี่ไงกลับมาแล้ว แต่เราก้อบอกเค้าไปนะคะว่าวันนี้คงเป็นโอกาสสุดท้ายถ้าอยากกลับมาก็บอก แต่ถ้าไม่เราก็ต้องเดินต่อ เค้าตกลงค่ะเย็นวันนั้นเค้ามารับเรากลับบ้านพร้อมกันหลังจากดูหนังจบ เราเกรงใจน้องมากที่มากับเรา เราก็ไปดูจนจบนะคะ (เราไม่ได้ทิ้งน้องนะคะวันนั้น)  หลังจากวันนั้นมาเร่กับแฟนเก่าเราก็เหมือนได้กลับมาคบกันค่ะ เดือนกว่าๆ มีเพื่อนเราคนนึงโทรมาบอกเราว่าเค้าเจอแฟนเราไปกับผญ.คนนึงทุกวันเลย เวลาเดียวกัน 3 วันติด เราก้อยังไม่เชื่อเท่าไหร่นะคะ เราก้อเลยโทรไปถามแฟน ตอนแรกก็ยังไม่ยอมรับค่ะ สุดท้ายเค้าก็เลยบอก เราเลยบอกเค้าว่าจะให้เค้าทำยังไงเพราะผู้หญิงคนนั้นเค้าก็ไม่ได้ผิดอะไรเลย เราก้อเลยบอกแฟนค่ะ ว่าเราจะถอยให้ เค้าไม่โอเครค่ะ เราก็เลยเหมือนบอกว่าเราจะเจอวันนั้นเป็นวันสุดท้าย เรากลับบ้านไปหาเค้า เค้าใช้ทุกเวลามีค่ามากๆ จับมือเราแทบตลอดเวลา เราดีใจนะคะที่เค้าไม่อยากเสียเราไป วันเสามีงานบวชเพื่อนเราค่ะ เราไปช่วยงานเต็มที่มากเพื่อความสบายใจด้วยแหละค่ะ อยู่ดีๆมีเพื่อนคนนึงทักมาทั้งเฟส ไลน์ ไอจี แล้วก็โทรศัพท์มา ชวนไปกินหมูกระทะ เราว่าเหตุการณ์คือมันแปลก เราว่าแฟนเราน่าบอกอะไรกับเพื่อนเรา จริงค่ะเป็นไปตามคาด แฟนเราบอกเพื่อนเราบอกว่าได้กลับมาคบกันแล้ว แต่เค้าไม่ยอมเล่านะคะว่าเหตุการณ์มันเป็นยังไง ตอนแรกเค้าให้เพื่อนเดินมาขวนเราค่ะ เราเลยบอกว่า ถ้าอยากให้ไปทำไมถึงไม่มาชวนเอง ไม่นานค่ะเค้าก้อลงมาชวน เอาจริงๆเราก็อยากไปแหละค่ะ สรุปเค้าง้อเราจนเราใจอ่อน ก็เลยไปค่ะ วันนี้เราก็คิดแหละ เอาวะวันสุดท้าย พอแล้วนะห้าใจอ่อนอีก พอมาอีกวันวันอาทิตย์เราเงียบไปเลยค่ะ เค้าก็ทักไลน์เรามา รัวมากบอกว่ารัก คิดถึง สารพัดจะบรรยายเลย เราเชื่อค่ะว่าเค้ารักเรามากในตอนนั้น เราไม่คิดจะอ่าน ไม่ตอบ หลังจากวันนั้นเราคิดจะปิดไลน์อันที่เราใช้ไปเลย เค้าโทรมาค่ะตอนตี4เสียเหมือนเมาด้วย เค้าบอกว่าอย่าปิดเลย เค้าจะบล๊อกให้เองก็ได้ เค้าขอโทษที่รบกวน วันนั้นเรารู้สึกผิดมาก เค้าส่งรูปมาเค้าตาบวม ดูไม่โอเครเลย แล้วเราก็ใจอ่อนอีกครั้ง พี่ๆที่ทำงานเค้าบอกว่าเค้าอาการแย่ เราเลยถามพี่ๆว่าเรากลับไปคุยกันดีกว่าไหม เย็นวันนั้นเรานั่งรถกลับมาบ้านค่ะ ในใจก้อนึกตลอดว่าต้องซื้อข้าวซื้อของไปให้กินก่อน เพราะพี่ๆเค้าบอกว่าไม่กินข้าวเลยอาการแย่มาก เรานึกนะคะว่าเราอาจตะต้องใจร้ายหรือไม่ก้อคงต้องทำให้เค้าเกลียดเราเค้าถึงจะตัดใจจากเราได้ ตอนเค้าเจอเราเราว่าเค้าดีใจนะคะไม่รู้ว่าคิดไปเองไหม เราเคยรู้สึกแบบเค้ามันแย่มากค่ะ แล้วเราก็ไม่อยากให้เค้าเจอเรื่องแย่ๆเหมือนเรา เราเลยบอกเค้าว่าเราจะยังอยู่ อยู่จนเค้าหายดี แล้วเราก็จะไป ตอนนั้นคือเค้าอยากคบทั้งสองคน แต่เราไม่โอเคร หลังจากนั้นเราก็คุยกับเค้าปกตินะคะ คุยจนเหมือนเค้าเริ่มตัดสินใจได้ว่าเค้าไม่รักเราแล้ว เราก็โอเครค่ะดีใจที่เค้าจะเลือกได้ แต่ยังไม่ทันจะเลิก เราก็ไปดันรู้มาว่าผู้หญิงที่แฟนเราคุยอยู่เค้าก็มีแฟนแล้ว ลึกๆเราห่วงแฟนเราค่ะ ห่วงมาก เหมือนแฟนเราก็รู้นะคะ คือเราคุยกับเพื่อนๆเค้าว่าเราจะทำไงดี แต่พอเพื่อนเราไปคุยๆเค้าก็เหมือนไม่ฟัง แต่เราก็ไม่เคยพูดกับเค้าเองนะคะ พูดได้แค่ว่าอย่าไว้ใจใครนะเราพูดได้แค่นั้น เรามีโอกาสโทรไปปรึกษาพ่อกับแม่แฟนด้วยว่าเราอยากให้ช่วยดูเพราะเราเป็นห่วง เพราะวันข้างหน้าเราก็จะไม่ได้อยู่กับเค้าแล้ว แต่เราไม่ได้บอกให้เค้าเกลียดนะคะ เย็นวันนั้นเรามีนัดกับแฟนว่าเราจะไปทำบุญกัน เค้าเลทเรา2ชั่วโมงค่ะเหมือนเค้าทำงาน เราก็เลยโทรไปบอกเค้าว่าถ้าไม่ว่างเราไม่ไปก็ได้นะคะจะได้ทำงาน เค้าสวนมาเลยค่ะว่าทำไมต้องมาทำลายชีวิตเค้าด้วย ทำไมต้องทำลายความรักของเค้ากับผู้หญิงคนนั้น ทำไมต้อง เราเสียใจค่ะ เสียใจมากที่เค้าคิดว่าเราไม่หวังดีกับเค้า ทั้งๆที่ตลอดเวลาเรายอมรับว่าทุกๆอย่าที่เราทำเราทำดีที่สุดเท่าทีเราจะทำให้เค้าได้ ผู้หญิงคนนั้นมาด่าเราค่ะว่าเราไปทำให้ครอบครัวเค้ากับครอบครัวแฟนเราวุ่นวาย ต้องเดือดร้อน วันนั้นแฟนเราเลือกผู้หญิงคนนั้นค่ะ ลึกๆเราก็หวังให้มันเป็นแบบนั้น เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาที่เค้าปิดเครื่องเราก็รู้ค่ะว่าเค้าอยู่ด้วยกัน พอเราโทรไปเยอะเค้าก็บอกเราว่าเราต้องรู้สิว่าเราอยู่ในสถานะอะไร ตลอดเวลาเรานอนกำโทรศัพแล้วร้องไห้ตลอด เราไม่รู้จะพูดยังไง ส่วนตอนนี้ผญ.คนนั้นก็ยังคิดว่าเราไม่จบ เค้าให้เบอกับพี่ผช.แฟนเก่าเค้าให้เราโทรไป เค้าบอกว่าเค้าพร้อมคุย แต่เราไม่โทรหรอกค่ะ เรื่องมันไร้สาระมากที่จะมาทะเลาะกันในเรื่องของผู้ชาย เพราะเราคุยกับพี่ผช.ที่เป็นแฟนพี่ผญ.คนนั้นแต่เค้าก็โดนบอกเลิกแล้ว เราคุยกันเหมือนปลอบใจกันมากกว่าค่ะ แล้วก็คุยเรื่องทั่วไปเหมือนเราเข้าใจกันดี แต่เราไม่ได้รู้สึกเกินเลยมากกว่าพี่น้องนะคะ วันนี้เร่ดีใจที่สุดที่เค้าไม่เลือกเราไม่อย่างนั้นเร่ก็คงระแวง เร่เชื่อค่ะว่าแฟนเรากับผญ.คนนั้นน่าจะเกลียดเรามาก แต่เราก็ยอมรับตรงๆนะคะว่าเราไม่เคยเกลียดใครเลย แค่เสียความรู้สึกที่เค้ามองเห็นความหวังดีของเราเป็นเรื่องที่แย่ในความคิดของเค้า
ตอนนี้เราเลือกที่จะเงียบไปเลยไม่คิดจะไปต่อล้อต่อเถียง ดค้าจะคิดยังไงก็ปล่อยเค้าไป ที่ผ่านมาเราทำถูกแล้วใช่มั้ยคะ บางทีเราก็เก็บเอาคำพูดเค้ามาคิดว่าเราผิดจริงๆใช่มั้ย จนบางครั้งเหมือนเราก็รู้สึกว่าเราผิดนะคะ