สวัสดีค่ะ หนูอายุ23 ปี ตอนนี้หนูรู้สึกเศร้า/อึดอัด ภายในครอบครัวค่ะ
ไม่ได้ทะเลาะกันนะคะ แต่หนูเลือกที่จะไม่พูดค่ะ
แต่บางครั้งมีอะไรมาสะกิดใจเรื่องนี้ มันทำให้หนูเศร้าและรู้สึกแย่ไปหลายวัน แต่ก็กลับมาสดใสร่าเริงปกติค่ะ ก็จะวนอยู้แบบนี้เรื้อยๆ
1. ตั้งแต่จำความได้ เหมือนแม่หนูไม่เคยออกเงินค่าอะไรเกี่ยวกับหนูเลย ไม่ว่าจะเป็นค่าเทอม ค่าอุปกรณ์การเรียน ค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน
พ่อเป็นคนออกเองทั้งหมดค่ะ ของใช้ในบ้านส่วนใหญ่หนูกับพ่อก็เป็นคนซื้อเข้าบ้าน ถ้าพ่อต้องไปอบรมต่างจังหวัดพ่อก็จะทิ้งเงินไว้ให้ เผื่อเกินไว้ในกรณีฉุกเฉิน แต่บางทีไม่พอหนูก็เลยขอเงินที่แม่ แต่เมื่อพ่อกลับมาก็ต้องเอาเงินไปคืนแม่ค่ะ บางทีก็ต้องหาข้าวกินเองข้างนอกค่ะถ้าพ่อไม่อยู่
2. อยู่บ้านหลังเดียวกัน บางทีก็ไม่ได้คุยกันค่ะ บางทีทั้งอาทิคย์ก็ไม่ได้คุยกันเลยค่ะ เหมือนอยู่ใครอยู่มัน
3. เวลาคนอื่นมาบ้านหรือว่า มีคนอื่นอยู่ด้วย แม่จะปกติค่ะยิ้มแย้ม แบบที่ไม่ได้เป็นแบบข้อ 2
คร่าวๆก็ประมาณนี้ค่ะ
หนูไม่ได้โกรธไม่ได้อะไรเลย แต่บางทีหนูเหนื่อยเรื่องเรียน เรื่องอื่นพอกลับบ้านมา แม่ก็ไม่ถามไถ่ ไม่พูดไม่จา
หรือหนูเป็นลูกที่ไม่ได้เรื่อง
หนูแค่ระบายเฉยๆค่ะ เพราะครั้งนี้รู้สึกเศร้ากว่าทุกครั้ง
ขอบคุณคนที่อ่านจนจบนะคะ
อยากระบาย
ไม่ได้ทะเลาะกันนะคะ แต่หนูเลือกที่จะไม่พูดค่ะ
แต่บางครั้งมีอะไรมาสะกิดใจเรื่องนี้ มันทำให้หนูเศร้าและรู้สึกแย่ไปหลายวัน แต่ก็กลับมาสดใสร่าเริงปกติค่ะ ก็จะวนอยู้แบบนี้เรื้อยๆ
1. ตั้งแต่จำความได้ เหมือนแม่หนูไม่เคยออกเงินค่าอะไรเกี่ยวกับหนูเลย ไม่ว่าจะเป็นค่าเทอม ค่าอุปกรณ์การเรียน ค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน
พ่อเป็นคนออกเองทั้งหมดค่ะ ของใช้ในบ้านส่วนใหญ่หนูกับพ่อก็เป็นคนซื้อเข้าบ้าน ถ้าพ่อต้องไปอบรมต่างจังหวัดพ่อก็จะทิ้งเงินไว้ให้ เผื่อเกินไว้ในกรณีฉุกเฉิน แต่บางทีไม่พอหนูก็เลยขอเงินที่แม่ แต่เมื่อพ่อกลับมาก็ต้องเอาเงินไปคืนแม่ค่ะ บางทีก็ต้องหาข้าวกินเองข้างนอกค่ะถ้าพ่อไม่อยู่
2. อยู่บ้านหลังเดียวกัน บางทีก็ไม่ได้คุยกันค่ะ บางทีทั้งอาทิคย์ก็ไม่ได้คุยกันเลยค่ะ เหมือนอยู่ใครอยู่มัน
3. เวลาคนอื่นมาบ้านหรือว่า มีคนอื่นอยู่ด้วย แม่จะปกติค่ะยิ้มแย้ม แบบที่ไม่ได้เป็นแบบข้อ 2
คร่าวๆก็ประมาณนี้ค่ะ
หนูไม่ได้โกรธไม่ได้อะไรเลย แต่บางทีหนูเหนื่อยเรื่องเรียน เรื่องอื่นพอกลับบ้านมา แม่ก็ไม่ถามไถ่ ไม่พูดไม่จา
หรือหนูเป็นลูกที่ไม่ได้เรื่อง
หนูแค่ระบายเฉยๆค่ะ เพราะครั้งนี้รู้สึกเศร้ากว่าทุกครั้ง
ขอบคุณคนที่อ่านจนจบนะคะ