พูดหน่อยเหอะ!!  แหม๊ะ  นี่ยอมรับนะ ว่าเคยคิดว่าตัวเองทำไมต้องมาเจออะไรแย่ๆแบบนี้  ตั้งใจ จบ ม 6 จะเรียนต่อนุ้น นี่ นั่น  พอสมัครไว้  สมัครได้ แต่ก็ต้องสละสิทธิ์ ทุกที่  ยอมรับนี่บางทีก็น้อยใจกับโชคชะตะตัวเอง จบปุ๊บก็มาทำงาน  ดีหน่อย  เขารับ แล้วหัวหน้าทำงานก็เป็นกันเองเทคแคร์ทุกอย่างอะ  เป็นหัวหน้าและเพื่อนร่วมงานที่แบบ เอ้อ  รู้สึกดีต่อใจ  นี่ทำได้ 7 เดือน ก็ต้องเปลี่ยนใหม่ละ หื๊มมม   ก่อนจะเปลี่ยน คือทุกคนทำให้มั่นใจมากว่าเจ้านายคนนี้ดี นุ้น ี่ นั่น  เอาจริงกว่าจะตัดสินใจมาได้ก็คิดแล้วคิดอีกอะ ไม่ใช่มาทำงานแบบ เอ้อ ชวนก็ไป นี่ไม่ใช่แบบนี้ไง  คือก่อนมาก็มีก็มีการถามหัวหน้าไงว่าเจ้านายคนนี้ดีไหม เขาบอกดี ทุกคนบอกดี โอเค เราดีตาม ตกลงเรียบร้อย โดยเงินเดือน 15 ,000 โอเค เรายอมรับตรงนี้ เงินเดือนเราโอเค เพราะเราจบแค่นี้ ได้แค่นี้ก็โอเคสำหรับเราแล้ว  เพราะเขาก็มีหลายบริษัท ก็ทำให้มั่นใจด้วยแหละ  ช่วงแรกให้ทำงาน เกี่ยวกับเอกสาร ตัวเลข ของ ลูกเขยเขา สักพัก มาละ 3 วันผ่านไป  ให้ไปช่วงลูกสาวเขาฝึกเป็นเลขา สรุป ทั้งเดือน ทำงานให้กับทั้ง 2 คน และ 2 บริษัท เดินทางไปต่างจังหวัด ประชุมแต่ละที่ อาทิตย์ 3-4  ครั้ง ก็ว่าได้อะ แต่งานทุกอย่าง ตลอดทั้งเดือนก็ตั้งใจทำและพยายามตลอดอ่ะ  พอมา สิ้นเดือนดิ  มันเหมือนสิ้นใจ และคือแบบ คิดนุ้นนี่นั่น นี่ก็ตั้งใจจะเอามอร์ไซค์ก็ไม่ได้  ตั้งใจจะจ่ายค่าเทอมงวดแรก ก็ไม่ได้  อะไรไม่รู้เยอะแยะไปหมด  คือแบบกลัวไม่พอใช้อะเอาจริงๆ เห็นเงินเดือนคือ ร้องไห้ ปล่อยโฮ  ทันที  ทำไมไม่เหมือนที่ตกลงกัน พอจะคุยนี่ก็ไม่มีจังหวะ นี่ คือ ก่อนมา คนที่ทำงานเดิมก็จะพูดต่อๆกัน เอ่อ  น้องมันมาได้ดีละ  สงสัยเป็นเด็กนาย  นี่อยากบอกมาก  เด็กนาย ไร  นี่กูมาทำงาน ต้องพยายามทำให้เป็นทุกอย่างให้สมที่เขามั่นใจในตัวเรา แต่  พอ มาเดือนนี้  ใจออกมากอ่ะ  รู้สึกไม่อยากทำไม่อยากอะไรเลย ทำก็ไม่ค่อยจะเต็มที่ เพราะผลตอบแทนมันไม่ปลื้มจิต จะลาออก นี่ก็ไม่รู้จะไปไหน กลับไปที่เดิมก็ไม่ได้  ยอมรับอ่ะ ท้อ  ท้อมากๆ  จนวันนึงอ่ะ  แบบกำลังจะเดินไปป้ายรถเมล์งี้  เจอลุงแก่คนนึงอยู่ข้างทาง คือเดินผ่านแก แล้วรู้สึกแบบ ถามตัวเองบอกตัวเอง ทำไม ลุงเขาอยู่ได้ ทำไมลุงเขา ยังต้องสู้ ทำไม และ ทำไม  จนตอนนี้ ก็หันกลับมาเปลี่ยนความคิดตัวเอง เอาว่ะ  ไม่ตายก็แค่สู้  ไม่ไหวก็แค่พัก   มีแรงมีกำลังใจก็ค่อยกลับมาเต็มที่อีกครั้ง คิดแค่ว่า  ทำวันนี้ให้ดีที่สุด พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน  คนที่เขาแย่  คนที่เขาไม่มีโอกาสเหมือนเรา  เขาก็ยังต้องต่อสู้ นี่เราอายุแค่นี้จะมา บ่นอะไรนักหนากับชีวิต   เหมือนตอนนี้อะ  มานั่งบ่นอะไรไม่รู้  บลาๆๆๆ   เอ้อ  สบายใจแล้วว    #ทำงานก่อน  

#หาที่ระบาย  #หาที่ปลดปล่อย  #โอเค #สบายใจ