คือชอบผู้หญิงคนหนึ่งมาตั้งแต่ ป.6 ตอนนั้นเขาก็ชอบเรา แต่ไม่ได้ขอเขาเป็นแฟนนะ แต่ก็คุยกันแบบคนรักกัน พอจบป.6กันไป ได้ไม่นานเขาก็มาบอกว่าเรายังเด็กเกินไป(ก็เด็กจริงนั่นแหละ)ที่จะมีความรักรอให้เราโตกันกว่านี้ก่อนซึ่งเราก็ไม่อยากให้เขาบอกเลิก(บอกเลิกได้ไงไม่ได้ขอเขาเป็นแฟนสักหน่อย แต่มันเหมือนบอกเลิกยังไงไม่รู้)แต่ก็ได้เพียงแต่ตอบว่า อืม เราก็คิดงั้นเหมือนกัน และแล้วหลังจากนั้นเขาก็อันเฟรนเฟสผม(อันเฟรนเราทำไม??)จนผมไม่ได้รับรู้ข้อมูลอะไรของเขาเลยแต่ก็ยังชอบเขาอยู๋และไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนที่อยู่ในสายตาเลยนอกจากเขาและยังหวังอยู่เสมอว่าสักวันจะได้พบเขาอีกครั้งและอยากจะสานต่อเรื่องราวที่หยุดเอาไว้กับเธอ(หยุดตัวคนเดียว สำหรับเขาน่ะจบไปแล้ว) จนตอนนี้จบม.6แล้วว ก็ยังชอบเขาอยู่ พึ่งมาเห็นเฟสเขาเมื่อไม่นานมานี้(แต่ไม่กล้าเเอดไปกลัวเขาไม่รับ) และเขาก็มีแฟนเเล้วว -_-  ผมควรหวังอยู่มั้ย หรือว่าผมยึดติดกับอดีตมากเกินไป?