ผมควรทำยังไงดีครับ

คือผมมีแฟนครับ แล้วผมไม่เข้าใจ ว่าผมทำอะไรๆก็ไม่เคยถูก แล้วแฟนผมเป็นคนที่เอาความคิดตัวเองเป็นที่ตั้ง โดยที่ผมไม่สามารถออกความเห็นได้ ถ้าผมบอกความคิดหรือความเห็น ผมก็จะผิด แล้วเขาก็จะโกรธผม เพราะผมรู้ว่าเเฟนผมเป็นคนอารมณ์ร้อนง่าย ยิ่งตอนเป็นเมนส์ผมไม่มีสิทธิ์ที่จะทำอะไรเลย
และอีกเรื่องคือ มีครั้งนึงผมนอนรพ. แต่แฟนผมขอไปเที่ยวกับเพื่อนผญ ผมเลยไม่นอนเพราะอยากรอเขากลับถึงบ้าน แต่เขาแทบไม่ค่อยตอบผมเลยในตอนนั้น ผมก็ไม่ได้โกรธเธอเลย และผมทำทุกอย่างในเธอได้หมดถ้าในสิ่งที่ผมทำได้ผมก็จะทำ หรือถ้าไม่ได้ผมก็จะหาวิธีช่วย แต่มีครั้งนึงที่ผมรอเธอนานมากกก เพราะรอเธอลองชุด เป็นชั่วโมง แต่พอออกมาจากร้านเพราะบอกรอไม่ได้ก็กลับ เป็นครั้งเดียวที่ผมโมโห และโกรธมาก ผมเลยเดินออกมาแล้วจะได้ที่รถ แต่เธอก็เดินตามผมมาแล้วมาขอโทษ ผมก็ยอม
และเธอเป็นคนที่ลืมง่ายมาก ผมบอกอะไร ก็จะลืมอยู่บ่อยๆ เหมือนไม่ค่อยสนใจคำพูดผมเท่าไหร่
ในบางครั้งผมก็เสียใจนะแต่ผมเก็บไว้คนเดียวก็พอ ไม่อยากให้ใครมาลำบาก และผมต้องเป็นคนปรับตัวเข้าไปหาเธอ แต่เธอไม่เคยปรับตัวมาหาผมเลย

ผมควรทำยังไงดี? ตอนผมได้คุยกับได้เจอ ได้อยู่ด้วยกัน ผมโคตรมีความสุข
และเธอได้รักผมมั้ย? แต่เธอพูดว่าทำทุกอย่างได้เพื่อผมแต่ผมไม่เคยขออะไรจากเธอเลย แต่เวลาที่ผมเล่นอะไรเธอก็จะตลกและมีความสุขไปกับผม หรือเวลาเธอเล่นมุขผมก็จะมีความสุข
หรือมันเป็นเรื่องปกติครับ?