ด้วยความที่คนเรามีจริตไม่เหมือนกัน และก็ไม่ได้ออกมาจากกระบอกไม้ไผ่ ความสุขของแต่ละคนก็คงไม่เหมือนกัน และเราก็จะเอาความสุขของเราคนเดียว ไม่แคร์ความเป็นอยู่ของพ่อแม่พี่น้องก็ไม่ได้
เพราะฉะนั้น คนทำงานอย่างเรา ๆ ก็ต้องเลือกรูปแบบชีวิตที่ถูกจริตเราและก็ต้องดูแลครอบครัวได้
แต่ก็น้อยคนอ่ะเนอะ ที่จะโชคดี ได้งานที่ใช่ รายได้ที่ชอบ สุดท้ายเราก็ต้องเลือกรายได้ที่ชอบไว้ก่อน เพราะมันคือความรับผิดชอบพื้นฐานของคนคนหนึ่ง
เกริ่นมาซะเครียดเลย 5555555555
เรื่องของเรื่องคืออยากถามว่า "ถ้าไม่มีเงินเป็นข้อจำกัดของชีวิตแล้วเนี่ย ยังอยากจะทำงานที่ทำอยู่มั้ย หรือจะเท ไปทำงานแบบที่ชอบทันที?"
เรานะ อยากเป็นครู อยากเป็นอาจารย์ อยากเป็นโค้ช อยากเปิดสถาบันการศึกษาเล็ก ๆ ที่ให้เด็ก ๆ มาหาความรู้ และช่วยให้เด็กได้ความรู้แบบที่เขาอยากได้ เสริมสร้างให้เด็กคนหนึ่งเติบโตไปเป็นคนที่มีศักยภาพที่จะพัฒนาสังคม ไม่ว่าเขาจะเก่งทางด้านไหนก็ตาม
สมมติว่า ต่อจากนี้ไป ทุกคนมีเงินใช้เดือนละหนึ่งล้านบาทไปจนตาย ยังอยากจะทำงานแบบที่ตัวเองต้องทำอยู่ตอนนี้มั้ยคะ?
เพราะฉะนั้น คนทำงานอย่างเรา ๆ ก็ต้องเลือกรูปแบบชีวิตที่ถูกจริตเราและก็ต้องดูแลครอบครัวได้
แต่ก็น้อยคนอ่ะเนอะ ที่จะโชคดี ได้งานที่ใช่ รายได้ที่ชอบ สุดท้ายเราก็ต้องเลือกรายได้ที่ชอบไว้ก่อน เพราะมันคือความรับผิดชอบพื้นฐานของคนคนหนึ่ง
เกริ่นมาซะเครียดเลย 5555555555
เรื่องของเรื่องคืออยากถามว่า "ถ้าไม่มีเงินเป็นข้อจำกัดของชีวิตแล้วเนี่ย ยังอยากจะทำงานที่ทำอยู่มั้ย หรือจะเท ไปทำงานแบบที่ชอบทันที?"
เรานะ อยากเป็นครู อยากเป็นอาจารย์ อยากเป็นโค้ช อยากเปิดสถาบันการศึกษาเล็ก ๆ ที่ให้เด็ก ๆ มาหาความรู้ และช่วยให้เด็กได้ความรู้แบบที่เขาอยากได้ เสริมสร้างให้เด็กคนหนึ่งเติบโตไปเป็นคนที่มีศักยภาพที่จะพัฒนาสังคม ไม่ว่าเขาจะเก่งทางด้านไหนก็ตาม