เคยมีใครบางคนที่ทำให้คุณรู้สึกเหมือนเป็นถังขยะสำหรับเขาหรือไม่?

ใครสักคนที่เห็นเฉพาะยามทุกข์
มาเล่าให้ฟัง มาขอความคิดเห็น
และคำปลอบ(ที่ถูก)ใจ

แรกๆ ก็ดีใจว่าเขาเห็นมีค่า
แต่พอยามสุขไม่เห็นกัน ไม่รู้หายไป
หายไปพร้อมความสุข ความสบายใจของตัวเอง

ใครเคยมีความรู้สึกแบบนี้กันบ้างคะ?
และจัดการกับความรู้สึกนี้อย่างไรกันคะ?