เรื่องของผมเกิดขึ้นนานแล้วแต่ผมก็ยังจำได้ดีเลยว่าความรู้สึกในช่วงเวลานั้นเป็นยังไง
  ผมเป็นคนธรรมดานึงที่ไม่ค่อยจะสนเรื่องรักๆ การมีแฟนมีคนรัก เพราะเรามีเพื่อนมีครอบครัวอยู่แล้วเลยไม่ได้ขาดความรก หรืออยากจะเติมเต็มอะไร ก็คิดแบบนั้นมาตลอดจนมาถึง ม.3 ซึ่งเป็นละดับชั้ยนสูงสุดของโรงเรียนที่ผมเรียนอยู่ ซึ้งก็คิดไว้ว่ามันก็คงจะเหมื่อนๆ กับปีที่ผ่านๆ มา แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือมีนักเรียนเข้ามาใหม่ ตอนแรกๆ เธอก็ไม่ได้มีอะไรที่เด่นไปกว่าคนอื่นๆ แต่คงเป็นเพราะผมสนิทกับครูหลายๆ ในโรงเรียนเวลามีกิจกรรมนอกสถานที่ผมก็ต้องไปด้วยและหน่งในกิจกรรมนั้นก็คือ นาฏศิลป์ ซึ่งเป็นชมรมเด่นของโรงเรียน ซึ่งเมื่อเธอเข้ามาโรงเรียนได้ประมาณ 1 อาทิตย์ ครูของชมรมก็ให้ผมไปทาบทามดูว่สนใจอยากจะเข้าชมรมมั้ย ก็คุยกันอยู่พักนึงก็รู้ได้ว่าเธอมาสิ่งที่ไม่เหมือนคนอื่นๆ คนตลกปนกันที่ดูแล้วออกจะเด๋อขี้สงสัยซุ่มซ่ามถ้าดูรวมๆก็น่ารักไปอีกแบบ และเธอก็ตอบตกลงที่จะเข้าชมรม ซึ่งถ้าในเวลาพักเทียงถึงบ่ายจะเป็กการซ้อมรำท่ามาตรฐานการดัดนิ้วหรืออะไรต่างซึ่งผมมีส่วนในการสอนนี้เพราะผมอยู่มานานพอสมควรการซ้อมรำผมจะเป็นคนคุมเครื่องเสียงในการซ้อมไปจนถึงมีส่วนร่วมในการแสดงบางรายการ ผมก็ได้รู้จักกันกับเธอมากขึ้นจากชมรมนี้ซึ่งสุดท้ายจากที่ผมมองเธอว่าเป็นคนทั่วๆไป ไม่มอะไรพิเศษจากคนอื่น ผมกลับได้เห็นหลายสิ่งในตัวเขาและผมก็ได้มีสิ่งผมไม่คิดว่าจะได้มีกับเขาในชีวิตนี้คือ โมเมนต์แอบชอบ จนมาวันนึงเธอถามผมว่าผมเคยมีคนที่แอบชอบมั้ยเคยมีแฟนมั้ย ผมตอบไปว่าเดี๋ยวค่อยบอกตอนเย็นๆทักแชทมาละกัน และเธอก็ทักแชทมาถามผมว่าในตอนนี้ผมชอบใคร ผมตอบไปว่าแล้วเธอล่ะตอนนี้ชอบใคร เขาตอบมาว่างั้นนับ 1 - 3 แล้วตอบพร้อมกัน ผมก็ตอบไปว่าเราชอบเธอ ส่วนคำตอบที่เธอตอบมาคือ เราชอบมอส ซึ่งไอ้มอสเป็นเพื่อนสนิทของผมเองและมันก็บอกกับผมเหมือนกันว่ามันก็แอบชอบเธอเหมือนกัน ซึ่งในตอนนั้นในหัวของผมมันว่างเปล่า เธอตอบมาว่าจริงเหรอ ผมตอบไปว่าก็จริงนะสิแต่เราอยากขอโอกาสให้เราได้มั้ย คำที่เธอตอบคือ เราขอโทษเราชอบมอสจริงๆ ผมตอบว่างั้นไม่เป็นไรเธอชอบมอสมันเป็นเพื่อนสนิทเราถ้าเธอชอบมันจริง เราจะช่วยเป็นพ่อสื่อให้ และผมก็ทำในสิ่งที่ไม่อยากจะทำที่สุดเลยคือเป็นพ่อสื่อให้เขา 2 คน ไม่รูว่าทำไมผมถึงทำแต่พอรู้สึกตัวอีกทีเขาก็เป็นแฟนกันไปแล้วแล้วก็มานั่งถามตัวเองว่าเป็นไงบ้าง รู้สึกไงบ้าง เจ็บใจบ้างมั้ย
ผมก็ทำตัวเหมือนคนปกติเจอก็ทักยิ้มให้กันตลอด แต่มันก็อดมองไม่ได้เวลาที่เข้า 2 คน อยู่ด้วยกันเเล้ว ป้อนขนมกัน หยอกล้อเล่นกัน มองแล้วก็เคยจินตนาการว่าถ้าเป็นเราที่นั่งอยู่ตรงนั้นแล้วความรู้สึกมันจะเป็นไงนะ แล้วไอ้มอสมันจรู้สึกเหมือนกันกับที่เรารู้สึกมั้ย แต่มันก็มีช่วงนึงที่เขามีเรื่องทะเลาะกันเธอก็มาขอคำปรึกษาผม ผมก็ช่วยเข้าเท่าที่จะทำได้ และเป็นช่วงที่ไปแข่งงานศิลปหัตถกรรมที่หนองคาย ซึ่งผมก็ได้ไปอยู่แล้วและไอ้มอสกได้ไปด้วย ตอนนั่งรถทัวร์ไปเขาก็นั่งคนละที่ ผมก็ลองเข้าไปคุยด้วยว่าป็นไงบ้างเคลียร์ปัญหากันหรือยังคุยไปเรื่อยๆ จนถึงที่พักที่หนองคาย เธอก็เริ่มทำตัวสนิทกับผม เราก็ไม่ได้คิดอะไรมากเพราะแต่ก่อนก็อยู่กันแบบพี่น้องคอยดูเเลกันตลอด และเวลาซ้อมก็ไปซ้อมสถานที่จริงเธอก็มาเเดินข้างผมหยอกเล่นกับผม ซึ่งผมยอมรับว่าผมมีความสุขมากจริงๆ เวลาที่เธอมาเดินด้วยเล่นด้วยกับผม ผมคิดว่านี่สินะความรู้สึกที่ไอ้มอสมันได้รับตอนที่นั่งเล่นด้วยกันกับเธอ มันน่าอิจฉาจริงๆ อยากจะได้รับความรู้สึกแบบนี้ไปตลอดจัง จนผมเปิดเฟสเเล้วเจอโพสของไอ้มอสโพสเป็นท่อนเพลงว่า เห็นเจ้ากับเขาหยอกกันอ้ายเมื่อยหัวใจ มันทำให้ผมคิดขึ้นมาได้ว่าที่จริงแล้วเธอไม่ใช่ของของผมแต่เป็นไอ้มอสต่องหากล่ะที่เป็นแฟนเธอ มันคงเหมือนโจรสำนึกผิดมั้ง หลังจากกลับปที่พักเลยบกให้ไอ้มอสไปง้อเธอซะก่อนที่มันจะสายเกินไป ผมเลยทักแชทหาเธอบอกว่าออกมาเจอหน้าห้องน้ำหน่อยมีไรจะบอก แต่ที่จริงเป็นไอ้มอสที่ยืนแอบอยู่ข้างห้องน้ำพร้อมกับดอกไม้และก็คำหวานที่ออกจะเลี่ยนๆ ที่ผมคิดให้มัน ซึ้งผมแอบอยู่หลังห้องน้ำโดยที่ทั้ง 2 คนไม่รู้เลยว่าผมแอบอยู่ ผมได้ยินทุกอย่างที่เขาพูดกัน รวมถึงเหตุผลที่เธอมาทำตัวสนิทกับผมเพราะอยากประชด หลังจากที่ผมได้ยินน้ำตามันก็ไหลเหมืนอคนหมดอาลัยตาบอยากในชีวิตละเขาก็เดินกลับห้องพัก ผมไม่ได้นอนทั้งคืนเลยด้วยซ้ำ นั่งร้องไห้อยู่ข้างนอกจนเช้า หลังจากการแข่งจบลง ก็กลับบ้านทุกอย่างเข้าสู่สภาวะปกติแบบที่มันเคนเป็น เขา 2 คนมานั่งหยอกเล่นกันตรงโต๊ะม้าหินอ่อนตัวเก่า ทุกอย่างผ่านไปเร็วมากจนผมเรียนต่อ ม.4 ก็ต้องไปเรียนที่โรงเรียนอื่นผมกับไอ้มอสไปเรียนที่เดียวกีน ไม่ได้เจอหน้าเธอนานมากแต่เขา 2 คนก็ยังคบกันอยู่ จนวันนึงไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะอะไรเธอมีโอกาสได้มาอบรมที่โรงเรียนที่ผมเรียนอยู่ ซึงผมมาอยู่โรงเรียนนี้ก็เหมือนอยู่ที่โรงเรียนเก่าสนิทกับครูหลายคนและก็เป็นหัวหน้าห้องที่ต้องคอยประสานงานอยู่ประจำมีประชุมประจำ และเธอมาอบรมที่โรงเรียนผม ผมก็ต้องไปแนะแนวอะไรต่างๆที่พวกผมทำในโรงเรียนว่ามีโครงการอะไรบ้างหน้าที่ต่างๆ และก็พักเที่ยงคือคงเข้าใจอารมณ์คนมันไม่ได้เจอหน้านานนะครับและคือเราก็ยังรักเธออยู่ ก็แบบเข้าไปคุยถามเรื่องเรื่องนั่นโน่นน่เรื่อยเปื่อย พอกลับถึงบ้านรู้สึกเหมือนวันนี้เป็นวันีที่ผมมีความสุขมาก จนมาถึงตอนดึกๆ เข้าไปส่องเฟสเธอก็เห็นรูปที่เขาอัพเป็นรูปถ่ายคู่กันกับไอ้มอสที่เขาถ่ายด้วยกันตอนไปอบรมและก็เขียนว่าคิดถึงนะอะไรหลายอย่าง ผมก็นอนยิ้มอยู่พักนึงก่อนที่น้ำตามันจะเริ่มไหล คือหลังจากที่มาเรียนนี้ก็เริ่มทำใจได้แล้ว แต่ความรู้สึกนั้นมันก็กลับมาอีก ก็นอนร้องไห้ตอนกลางคืออยู่ตลอด จนผ่ามานานมากแล้ว เดี๋ยวนี้ก็ไม่ได้ร้องไห้กับเรื่องนี้แล้วแต่ก็ไม่เคยลืม เธอกับเขาเลิกกันแล้ว เดี๋ยวนี้ผมก็ไม่มีแฟนก็ยังคงหวังว่าสักวันเธอจะหันมามองผมบ้าง เอาจริงๆผมไม่คิดจะไล่ตามเธอเหมือนแต่ก่อนเเล้ว แต่ถ้าวันไหนที่เธอมีปัญหาอะไรผมก็พร้อมที่จะช่วยเต็มที่ จะให้ผมเป็นศาลาพักใจเหมือนแต่ก่อนก็ได้ ผมไม่เคยโกรธอยู่แล้ว
แล้วแต่ละคนมีประสบการณ์แอบรักหรืออกหักมาเล่าให้กันฟังบ้างนะครับ