
สวัสดีครับทุกท่าน ผมเอาเป็นว่าไม่บอชื่อแล้วกัน วันนี้มี ป.ส.ก. มาฝากเพื่อนๆ ที่อาจจะเจอแบบผมคับ มาเข้าเรื่องเลยดีกว่า
คือผมชอบพี่คนนึงอะเจอกันโดยบังเอิน พี่คนนี้

โครตน่ารักนิสัยก็ดีคุยด้วยก็สนุกคุยด้วยทีไรก็จะยิ้มทุกครั้งที่พิม หรือ โทรคุยพี่คุยสนุกมากกวนดีบางทีก็หื่นตอนแรกมันก็ดีๆ ผมเข้าใจว่าพี่ทำงานแต่มันเริ่มแปลกตอนที่ครั้งนึงผมทักไปแล้วพี่ตอบช้าช้ามากแล้วก็ไม่ตอบเลยทั้งที่อ่านข้อความรึไม่ได้อ่านเข้ามาไห้รู้ว่าอ่านรึปล่าวถึงอย่างนั้นก็เถอะเลยทำตัวให้ปกติมากที่สุดเพราะเคยบอกว่าเป็นคนที่ไม่งี่เง่าไม่อยากจุกจิกแต่ถ้าไม่ไหวจิงๆก็เผลอบ้างเพราะคิดถึงเกินไป
ผมอึดอัดมากไม่รู้จะพูดออกไปยังไงรึพิมจากตรงไหนบอกไปก็กลัวว่าจะไม่ได้คุยกับพี่เค้าอีก แย่มากความรู้สึกตอนนี้ทั้งที่ไม่เคยเป็นกับคนไหนเลย มันสุดๆอะอยากตะโกนอะไรที่มันทำไห้สบายใจได้ออกมาดังๆ เห้ออแต่ทำไม่ได้เพราะกลัวไม่ได้คุย ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านนะครับ ถ้าพิมผิดประการใดขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย
ทำยังไงกับความรู้สึกนี้
คือผมชอบพี่คนนึงอะเจอกันโดยบังเอิน พี่คนนี้
ผมอึดอัดมากไม่รู้จะพูดออกไปยังไงรึพิมจากตรงไหนบอกไปก็กลัวว่าจะไม่ได้คุยกับพี่เค้าอีก แย่มากความรู้สึกตอนนี้ทั้งที่ไม่เคยเป็นกับคนไหนเลย มันสุดๆอะอยากตะโกนอะไรที่มันทำไห้สบายใจได้ออกมาดังๆ เห้ออแต่ทำไม่ได้เพราะกลัวไม่ได้คุย ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านนะครับ ถ้าพิมผิดประการใดขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย