#เรื่องของเรามันอาจจะยาวมากไปแต่ช่วยกันอ่านให้จบแล้วมาตอบเราที่ว่าเขาดีจริงหรือเราคิดไปเอง
คือบอกก่อนเลยว่าเราเป็นคนโกรธง่ายหายเร็วคือแบบแค่เพื่อนไม่รอเวลาจะไปไหนแบบนี้ทั้งๆที่เรารอเขาเราเป็นคนที่รอทุกคนเป็นคนที่ใส่ใจเพื่อนมากเวลาจะไปไหนแต่พอเขาไปเขาไม่รอเราเราก็จะมีอาการน้อยใจอ่ะแล้วก็จะไม่พูดกับเพื่อนและไม่ยิ้มให้แต่สุดท้ายก็หายเองแต่เวลาเราโกรธแล้วอาการไม่พูดไม่ยิ้มเพื่อนไม่รู้นะเพราะเราเป็นคนไม่พูดอยู่แล้ว555แล้วอีกอย่างเพื่อนที่เราติดมากก(เป็นคนที่ทำให้เราตั้งชื่อกระทู้นี้เลย)คือเราติดเพื่อนคนนี้มากๆแล้วมีวันหนึ่งเขาพาเราไปเที่ยวแล้วก็แบบพอเขาไปเจอเพื่อนอีกกลุ่มที่เขาบอกเราเองทุกวันว่าเกียจกลุ่มนี้พอเขาเจอเขาก็ลืมเราเลยนะไม่สนใจว่าเราจะอยู่ไหนจนแทบจะหลงทางถ้าไม่มีเพื่อนที่มากับอีกคนเขาดึงเราไปอ่ะเราก็คิดนะว่ามาด้วยกันไม่คิดจะสนใจคนที่มันพามาด้วยเลยหรอมันน้อยใจบอกเลยเราบอกเลยว่าเราไม่ชอบให้คนอื่นมายุ่งกับชีวิตส่วนตัวของเราใครเข้ามายุ่งเราจะรำค้านมากเลยนะแล้วเราไม่ชอบเล่าเรื่องอะไรให้ใครฟังเราจะเก็บไว้คนเดียวแล้วก็แอบไปร้องไห้คนเดียวแต่บอกเลยว่าเพื่อนที่เราพูดให้ฟังคือเราให้เขาเข้ามายุ่งกับชีวิตส่วนตัวเราเล่าเรื่องต่างๆให้เขาฟังหมดคือเราไว้ใจแล้วมีความสุขที่ได้อยู่กับเขาอ่ะเขาเป็นเพื่อนที่จริงใจมาก(จากความคิดของเราเองจากที่เขาเข้ามาทักและคุยกับคนที่คุยไม่เก่งอย่างเราเราเลยคิดว่าเขาจริงใจมาก)แต่เวลาเราพูดอะไรให้เขาฟังเกี่ยวกับปัญหาต่างๆที่เราเจอมาก่อนมาเรียนเขาก็ไม่ฟังเลยนะ555พูดไปเขาก็ไม่ได้บอกอะไรเราเลยเขาไม่สนใจสิ่งที่เราพูดเลยแต่ผิดกับเราเวลาเขาพูดเรื่องอะไรให้ฟังคือตั้งใจฟังและออกความคิดเห็นให้เขากลัวเขาคิดมากมีแค่คนนี้ละที่เราพูดอะไรต่างๆให้ฟังแล้วสิ่งที่ทำให้เราเสียใจมากๆเลยคือตอนเราไปสอบแล้วเขาไม่ได้ไปเพราะไม่ได้สมัครแล้วมันเป็นการสอบ2วันเราไปนอนที่บ้านแฟนของเขาแล้วคือมันสอบ2วันแล้วที่สอบมันไกลจากบ้านเราเขาเลยบอกให้เราไปนอนที่บ้านแฟนเขาเราเลยเลือกจะไปนอนที่นั้นแล้ววันสอบวันสุดท้ายเขากับแฟนเขาก็มาส่งเรากลับบ้านนะเพราะสอบวันสุดท้ายมันมีแค่2วิชาเลยเลิกเร็ว(เลิกประมาณช่วง13:30น.ประมาณนี้)เขาเห็นเราออกมาเขาเลยถามว่าเลิกเร็วจังเราเลยบอกสอบแค่2วิชาเองแล้วเขาเลยบอกเราว่าดีแล้วเลิกเร็วๆป่ะจะไปส่ง(เราก็งงกับคำพูดเขานะทีแรก)แล้วเขามาส่งเราถึงบ้านเขาก็กับไปพอมาถึงบ้านเราเลยมาเปิดโทรศัพท์เข้าแชทเพราะเห็นเขาคุยอะไรในแชทกลุ่มแล้วข้อความที่แบบทำให้เราเสียความรู้สึกคือคำว่า"พวกเธอเราฝากให้บีกับบ้านไปด้วยได้มั้ยคือแฟนเราบอกให้พาไปซื้อของ"คือเสียความรู้สึกมากตอนเห็นข้อความนี้ตอนที่เราเห็นเหมือนมารับคงจะเอาแค่กระเป๋าเสื้อผ้ามาให้มั้งแต่พอเห็นเราเลิกเร็วก็เลยคิดที่จะมาส่งเพราะเป็นทางที่พวกเขาจะไปอยู่แล้วนิบอกเลยว่าสำหรับเราเธอคนนี้คือเพื่อนที่เรารักมากยอมให้ทุกอย่างให้ยืมสิ่งที่เราหวงมากๆยอมให้ทุกอย่างเลยแต่ตอนนี้บอกเลยว่าเราเจอแบบนี้บ่อยๆมันก็ทำให้เรามีความรู้สึกเสีย0สุดๆอ่ะต่อให้เราสนิทชอบและรักเพื่อนคนนี้มากแค่ไหนแต่ถ้าจะทำแบบนี้เราก็ไม่โอเคอ่ะบอกเลยจากที่ไว้ใจมันเลยกายเป็นไม่ค่อยไว้ใจไม่อยากพูดอะไรให้เขาฟังและคนรอบข้างเราไม่กล้าพูดเรื่องอะไรระบายให้ใครฟังเลยมันเหมือนมีกำแพงระหว่างเรากับเพื่อนคนนี้มากขึ้นทุกวันเรากล้วว่าถ้าพูดให้ใครฟังแล้วเขาจะคิดว่ามันไรสาระอ่ะบอกเลยว่าเราไม่กล้าเขาไปคุยกับใครแล้วไม่กล้าพูดมากด้วยเพื่อนคนนี้ทำให้เรากล้าและในเวลาเดียวกันก็ทำให้เรากล้วเราไม่รู้ตอนนี้เรากลัวอะไรแต่ในหัวตอนนี้มันมีแต่คำว่ากลัวๆๆ
ปล.บอกก่อนว่าเรื่องที่เราพูดไปคือเรื่องจริงทุกอย่างคนที่เราพูดถึงคือผู้หญิงนะ555เรื่องของเรามันอาจเหมือนนิยายน้ำเน่าแต่มันคือเรื่องจริง ถ้าใครอ่านแล้วช่วยบอกเราทีว่าเพื่อนคนนี้ดีจริงหรือแค่เราคิดไปเอง
# หรือว่าตัวเราเองก็มีส่วนทำให้เขาทำแบบนี้ หรือว่าตัวของเราก็ไม่ดีเหมือนกัน หรืออาจจะเป็นเพราะเราคุยไม่เก่งเอง
เพื่อนแบบนี้เขาดีกับเราจริงๆหรือแค่เราคิดว่าเขาดีกับเราเอง
คือบอกก่อนเลยว่าเราเป็นคนโกรธง่ายหายเร็วคือแบบแค่เพื่อนไม่รอเวลาจะไปไหนแบบนี้ทั้งๆที่เรารอเขาเราเป็นคนที่รอทุกคนเป็นคนที่ใส่ใจเพื่อนมากเวลาจะไปไหนแต่พอเขาไปเขาไม่รอเราเราก็จะมีอาการน้อยใจอ่ะแล้วก็จะไม่พูดกับเพื่อนและไม่ยิ้มให้แต่สุดท้ายก็หายเองแต่เวลาเราโกรธแล้วอาการไม่พูดไม่ยิ้มเพื่อนไม่รู้นะเพราะเราเป็นคนไม่พูดอยู่แล้ว555แล้วอีกอย่างเพื่อนที่เราติดมากก(เป็นคนที่ทำให้เราตั้งชื่อกระทู้นี้เลย)คือเราติดเพื่อนคนนี้มากๆแล้วมีวันหนึ่งเขาพาเราไปเที่ยวแล้วก็แบบพอเขาไปเจอเพื่อนอีกกลุ่มที่เขาบอกเราเองทุกวันว่าเกียจกลุ่มนี้พอเขาเจอเขาก็ลืมเราเลยนะไม่สนใจว่าเราจะอยู่ไหนจนแทบจะหลงทางถ้าไม่มีเพื่อนที่มากับอีกคนเขาดึงเราไปอ่ะเราก็คิดนะว่ามาด้วยกันไม่คิดจะสนใจคนที่มันพามาด้วยเลยหรอมันน้อยใจบอกเลยเราบอกเลยว่าเราไม่ชอบให้คนอื่นมายุ่งกับชีวิตส่วนตัวของเราใครเข้ามายุ่งเราจะรำค้านมากเลยนะแล้วเราไม่ชอบเล่าเรื่องอะไรให้ใครฟังเราจะเก็บไว้คนเดียวแล้วก็แอบไปร้องไห้คนเดียวแต่บอกเลยว่าเพื่อนที่เราพูดให้ฟังคือเราให้เขาเข้ามายุ่งกับชีวิตส่วนตัวเราเล่าเรื่องต่างๆให้เขาฟังหมดคือเราไว้ใจแล้วมีความสุขที่ได้อยู่กับเขาอ่ะเขาเป็นเพื่อนที่จริงใจมาก(จากความคิดของเราเองจากที่เขาเข้ามาทักและคุยกับคนที่คุยไม่เก่งอย่างเราเราเลยคิดว่าเขาจริงใจมาก)แต่เวลาเราพูดอะไรให้เขาฟังเกี่ยวกับปัญหาต่างๆที่เราเจอมาก่อนมาเรียนเขาก็ไม่ฟังเลยนะ555พูดไปเขาก็ไม่ได้บอกอะไรเราเลยเขาไม่สนใจสิ่งที่เราพูดเลยแต่ผิดกับเราเวลาเขาพูดเรื่องอะไรให้ฟังคือตั้งใจฟังและออกความคิดเห็นให้เขากลัวเขาคิดมากมีแค่คนนี้ละที่เราพูดอะไรต่างๆให้ฟังแล้วสิ่งที่ทำให้เราเสียใจมากๆเลยคือตอนเราไปสอบแล้วเขาไม่ได้ไปเพราะไม่ได้สมัครแล้วมันเป็นการสอบ2วันเราไปนอนที่บ้านแฟนของเขาแล้วคือมันสอบ2วันแล้วที่สอบมันไกลจากบ้านเราเขาเลยบอกให้เราไปนอนที่บ้านแฟนเขาเราเลยเลือกจะไปนอนที่นั้นแล้ววันสอบวันสุดท้ายเขากับแฟนเขาก็มาส่งเรากลับบ้านนะเพราะสอบวันสุดท้ายมันมีแค่2วิชาเลยเลิกเร็ว(เลิกประมาณช่วง13:30น.ประมาณนี้)เขาเห็นเราออกมาเขาเลยถามว่าเลิกเร็วจังเราเลยบอกสอบแค่2วิชาเองแล้วเขาเลยบอกเราว่าดีแล้วเลิกเร็วๆป่ะจะไปส่ง(เราก็งงกับคำพูดเขานะทีแรก)แล้วเขามาส่งเราถึงบ้านเขาก็กับไปพอมาถึงบ้านเราเลยมาเปิดโทรศัพท์เข้าแชทเพราะเห็นเขาคุยอะไรในแชทกลุ่มแล้วข้อความที่แบบทำให้เราเสียความรู้สึกคือคำว่า"พวกเธอเราฝากให้บีกับบ้านไปด้วยได้มั้ยคือแฟนเราบอกให้พาไปซื้อของ"คือเสียความรู้สึกมากตอนเห็นข้อความนี้ตอนที่เราเห็นเหมือนมารับคงจะเอาแค่กระเป๋าเสื้อผ้ามาให้มั้งแต่พอเห็นเราเลิกเร็วก็เลยคิดที่จะมาส่งเพราะเป็นทางที่พวกเขาจะไปอยู่แล้วนิบอกเลยว่าสำหรับเราเธอคนนี้คือเพื่อนที่เรารักมากยอมให้ทุกอย่างให้ยืมสิ่งที่เราหวงมากๆยอมให้ทุกอย่างเลยแต่ตอนนี้บอกเลยว่าเราเจอแบบนี้บ่อยๆมันก็ทำให้เรามีความรู้สึกเสีย0สุดๆอ่ะต่อให้เราสนิทชอบและรักเพื่อนคนนี้มากแค่ไหนแต่ถ้าจะทำแบบนี้เราก็ไม่โอเคอ่ะบอกเลยจากที่ไว้ใจมันเลยกายเป็นไม่ค่อยไว้ใจไม่อยากพูดอะไรให้เขาฟังและคนรอบข้างเราไม่กล้าพูดเรื่องอะไรระบายให้ใครฟังเลยมันเหมือนมีกำแพงระหว่างเรากับเพื่อนคนนี้มากขึ้นทุกวันเรากล้วว่าถ้าพูดให้ใครฟังแล้วเขาจะคิดว่ามันไรสาระอ่ะบอกเลยว่าเราไม่กล้าเขาไปคุยกับใครแล้วไม่กล้าพูดมากด้วยเพื่อนคนนี้ทำให้เรากล้าและในเวลาเดียวกันก็ทำให้เรากล้วเราไม่รู้ตอนนี้เรากลัวอะไรแต่ในหัวตอนนี้มันมีแต่คำว่ากลัวๆๆ
ปล.บอกก่อนว่าเรื่องที่เราพูดไปคือเรื่องจริงทุกอย่างคนที่เราพูดถึงคือผู้หญิงนะ555เรื่องของเรามันอาจเหมือนนิยายน้ำเน่าแต่มันคือเรื่องจริง ถ้าใครอ่านแล้วช่วยบอกเราทีว่าเพื่อนคนนี้ดีจริงหรือแค่เราคิดไปเอง
# หรือว่าตัวเราเองก็มีส่วนทำให้เขาทำแบบนี้ หรือว่าตัวของเราก็ไม่ดีเหมือนกัน หรืออาจจะเป็นเพราะเราคุยไม่เก่งเอง