เราอายุ 27 ปีค่ะ คบกับคนอายุห่างกัน 15 ปี เป็นเวลาเกือบๆ 2 ปี ช่วงปีแรกที่คบกัน พี่เขาน่ารักมากนะคะ เป็นคนมีเหตุผล มีความคิด เป็นคนรู้สึกผิดชอบ ขอโทษได้ เสียสละได้ ใจดี แคร์ความรู้สึกเรามาก เราไม่รู้สึกถึงช่องว่างระหว่างวัยเลย แล้วมันกลับทำให้เรารู้สึกอบอุ่นมาก แต่เวลาผ่านไปเข้าปีที่สองพี่เขากลับกลายเป็นคนอารมณ์ฉุนเฉียว อะไรที่เราถามเราพูด ถ้าไม่พอใจพี่เขาจะด่าว่าเรา ไม่ถึงกับหยาบคายแต่ ก็เป็นคำที่รุนแรงมาก เมื่อก่อนมีขอโทษรู้สึกผิด เดี๋ยวนี้ไม่มีเลยค่ะ กลับโทษว่าเราเปลี่ยนไป เราเครียดงาน จนไปกดดันเขา ทุกครั้งที่มีปัญหาทะเลาะกัน พี่เขาพูดถึงเราในแง่ลบมาก หาว่าเราจู้จี้ น่ารำคาน หาว่าเราทำเขาไม่มีความสุข หาว่าเราทำเขาอึดอัด ทั่งๆที่จากวันแรกจนถึงวันนี้ เราก็เป็นเหมือนเดิม ไม่มีส่วนไหนที่เปลี่ยนไปเลย จะมีก็แต่อารมณ์เราเย็นลง เพราะทุกครั้งที่เขาใส่อารมณ์ เราต้องระงับสติ เพื่อไม่ให้มันพัง ทุกครั้งที่มีปัญหา พี่เขาจะขอไปนอน ขอทำงาน ขออยู่เงียบๆ โดยที่ไม่แคร์เราเลยว่าเราจะเป็นจะตาย เราต้องรอจนกว่าเขาอยากจะคุยกับเราถึงได้เคลียร์กัน ทรมานหัวใจมาก พี่เขาบอกว่ารักเหมือนเดิม มันทำให้เรารู้สึกรอ รอวันที่จะมีความสุขเหมือนเดิม เราไม่รู้ว่าต้องทำความเข้าใจอะไรแค่ไหน เราไม่รู้ว่าตัวเราเองที่ผิดปกติ ติดพี่เขามากเกินไป หรือพี่เขาไม่รักเราแล้ว หรือเกิดอะไร หรือเพราะพี่เขาวัยทอง และเราควรทำยังงัยดี