คือเราคบกับแฟนมานานมากๆผ่านอะไรด้วยกันมาเยอะแยะมากมายแต่เราค่อนข้างขี้อารมณ์เสียเขาก็เช่นกันเราขี้บังคับขี้ห้ามนู่นนี่นั่น แต่เราก็ทำหน้าที่แฟนไม่เคยขาดนะวันครบรอบก็มีของขวัญให้ตลอดคำหวานๆก็หยอดอยากได้อะไรก็ซื้อให้ แต่ด้วยความที่เราขี้โมโหด่าเขาบ่อยๆจนเขาเสียความรู้สึกโดยที่เราไม่รู้ตัว จนตอนนี้เขาบอกเราว่าเขาเลือกที่จะเดินออกไปเผื่อให้ตัวเองเจ็บน้อยสุด ตอนนี้เราเลิกกันไปสักระยะแล้วแต่แล้วเราก็ได้สำนึกผิดทุกอย่างแล้ว ตอนนี้เราก็ยังคุยๆกันอยู่แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ค่อยอยากตอบเรา บางทีเขาก็ทำเหมือนอยากคุยกับเรา หลังจากเลิกกัน เราขอจีบเขาใหม่เขาก็ตอบประมาณว่าเขิน ตอนที่เราคบกันเขารักเรามากจริงๆมากสุดๆ แต่เราเองที่เป็นคนที่ไม่เคยถนอมน้ำใจเธอเลย จนตอนนี้ต้องจมอยู่กับความรู้สึกตัวเอง เป็นความรู้สึกที่ต่อไม่ได้ กลับไม่ถูก เขาก็ดูเหมือนจะใช้ชีวิตได้ปกติ คือเรางงมากเว้ย ว่าเขาเสียใจที่เลือกจะไปจากเราบ้างรึป่าว ตอนเลิกกันเราตามไปง้อถึงที่เลย เขาให้เพื่อนนั่งกั้นแล้วบอกเพื่อนว่าอย่าลุกนะ พอเราจะกอดเขาเขาก็ถอยห่าง เราจับมือเขา เขาก็พยายามเอาออกเราตามง้อเขาร้องให้ต่อหน้าเขาแต่เขากลับไม่มีน้ำตาสักหยดและถามเราย้ำๆว่า ต้องการยังไง "ถ้าถามเรา เราต้องการจบ" คือเราเดาใจเขาไม่ออกว่าเขารู้สึกอะไรอยู่? เรายังต้องเรียนกับเขาอีก3ปี เราอยากให้เขาให้อภัยเราแล้วกลับมาคบกันใหม่เราควรทำไง? เรารู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำไปมากจริงๆ เราอยากถามว่าคนผิดไม่ควรให้อภัยใช่มั้ย? แล้วถ้าคนผิดคนนี้สำนึกทุกๆอย่างแล้วจริงๆละ เธอจะกลับมาเริ่มใหม่กับเราได้มั้ย?