....ท้าวความสักนิด ด้วยตัวเราเองเป็นคนที่สบายๆ ไม่ค่อยเยอะอะไรมาก ทำให้มีเพื่อนหลากหลายแบบเข้ามาในชีวิต
ตั้งแต่สมัยเรียน ก็มีคนเข้ามายืมเงินแต่ก็ไม่ได้มากมาย (เอ่ออ...อาจเป็นเพราะคิดว่าเรามีตัง ทั้งที่ไม่มีเหมืนกัน ToT) เราก็มีทั้งให้ยืม และไม่ให้ ก็ตามภาษาเด็กมัธยมแหละ ประเด็นอยู่ที่ว่าบางคนที่สนิทเราจะมองว่าช่วยเหลือกันคงไม่เป็นไร 1,000 บาท ที่สะสมมา ให้เพื่อนยืมไปจ้า ตอนให้ไปได้คำตอบขอบใจ เดี๋ยวคืนให้ แค่นี้ก็เพียงพอ หลังจากนั้นก็ยาว 1.นานกว่าจะคืน 2.คืนทีละนิดๆอาทิตย์ละ 100 บาท เราก็ไม่คิดมากดีกว่าไม่ได้ (นี่เป็นคนให้นะเนี่ย ต้องมาคิดเอง เกรงใจเอง) แต่ก็ช่างมัน เวลามันผ่านมาเนิ่นนานแล้ว อะไรๆเปลี่ยนไป ปัจจุบันเราทำงานอยู่ก็ไม่ได้ดี และไม่ได้แย่อะไร ประเด็นคือ!!!!!! เริ่มมีคนมาขอยืมเงิน เพื่อนเก่า เพื่อนใหม่ บางทีไม่เจอกันจนจำแทบไม่ได้ (เอาง่ายๆ เจอข้างนอกก็เดินสวนกันไม่ได้ทักแน่ๆ >_<" )
ด้วยเราเป็นคนที่ต่อให้ไม่มีแค่ไหน ก็ไม่เคยขอยืมใคร มีแต่จะมีบรรดาเพื่อนมาบอกว่า"ไม่มีบอก เอาไปก่อน ไม่ต้องคิดมาก" แต่ด้วยเราเป็นแบบนี้จึงไม่ขอยืมใคร ใช้เท่าที่มี ไม่มีก็ไม่ใช้ไม่ออก
เข้าเรื่องหลังจากที่เกริ่นมานาน คือ เวลาที่เราให้คนอื่นยืมเงิน เราจะมี 1 คำที่พูดตลอด คือ เห้ย เพื่อน ..."ยืมกรุให้ได้นิดหน่อย แต่กรุไม่ทวงนะเว้ย"
คำตอบที่ได้นั้นทำเอาเข้าใจ โลกมนุษย์เลลยครับบบบบ...........ขอทานข้าวแปป
เดี๋ยวมาต่อนะครับ
กระจ่างที่สุดก็วันนี้ ! กับการให้เพื่อนหรือคนรู้จักยืมเงิน ทำให้เข้าใจโลกมากขึ้นเลย แก้ไข
ตั้งแต่สมัยเรียน ก็มีคนเข้ามายืมเงินแต่ก็ไม่ได้มากมาย (เอ่ออ...อาจเป็นเพราะคิดว่าเรามีตัง ทั้งที่ไม่มีเหมืนกัน ToT) เราก็มีทั้งให้ยืม และไม่ให้ ก็ตามภาษาเด็กมัธยมแหละ ประเด็นอยู่ที่ว่าบางคนที่สนิทเราจะมองว่าช่วยเหลือกันคงไม่เป็นไร 1,000 บาท ที่สะสมมา ให้เพื่อนยืมไปจ้า ตอนให้ไปได้คำตอบขอบใจ เดี๋ยวคืนให้ แค่นี้ก็เพียงพอ หลังจากนั้นก็ยาว 1.นานกว่าจะคืน 2.คืนทีละนิดๆอาทิตย์ละ 100 บาท เราก็ไม่คิดมากดีกว่าไม่ได้ (นี่เป็นคนให้นะเนี่ย ต้องมาคิดเอง เกรงใจเอง) แต่ก็ช่างมัน เวลามันผ่านมาเนิ่นนานแล้ว อะไรๆเปลี่ยนไป ปัจจุบันเราทำงานอยู่ก็ไม่ได้ดี และไม่ได้แย่อะไร ประเด็นคือ!!!!!! เริ่มมีคนมาขอยืมเงิน เพื่อนเก่า เพื่อนใหม่ บางทีไม่เจอกันจนจำแทบไม่ได้ (เอาง่ายๆ เจอข้างนอกก็เดินสวนกันไม่ได้ทักแน่ๆ >_<" )
ด้วยเราเป็นคนที่ต่อให้ไม่มีแค่ไหน ก็ไม่เคยขอยืมใคร มีแต่จะมีบรรดาเพื่อนมาบอกว่า"ไม่มีบอก เอาไปก่อน ไม่ต้องคิดมาก" แต่ด้วยเราเป็นแบบนี้จึงไม่ขอยืมใคร ใช้เท่าที่มี ไม่มีก็ไม่ใช้ไม่ออก
เข้าเรื่องหลังจากที่เกริ่นมานาน คือ เวลาที่เราให้คนอื่นยืมเงิน เราจะมี 1 คำที่พูดตลอด คือ เห้ย เพื่อน ..."ยืมกรุให้ได้นิดหน่อย แต่กรุไม่ทวงนะเว้ย"
คำตอบที่ได้นั้นทำเอาเข้าใจ โลกมนุษย์เลลยครับบบบบ...........ขอทานข้าวแปป
เดี๋ยวมาต่อนะครับ