จากกระทู้แรกของเรา ที่เราตั้งมาถามว่า “ท้องแต่แฟนไม่ยอมบอกที่บ้าน เราควรเข้าไปบอกเองไหม”
หลังจากที่เราได้คำแนะนำ เราไม่ได้ไปบอก แต่พ่อของลูกเราเขาบอกเอง เนื่องจากว่า หลังจากที่เราคลอด เราต้องเอาลูกกลับต่างจังหวัด
เขากลัวว่าเขาจะไม่ได้เจอลูกอีก เขาเลยบอกที่บ้าน และเขาก็ให้ที่บ้านเขามาขอสมากับพ่อแม่เรา ทุกอย่างเหมือนจะดำเนินไปได้ด้วยดีนะคะ
แต่หลังจากขอสมา เรากับเขาก็ไม่ได้อยู่กินฉันสามีภรรยา เพราะ เขาทิ้งให้แม่อยู่คนเดียวไม่ได้ และเขาก็ไม่เคยเอ่ยปากชวนเราไปอยู่บ้านของเขากับแม่เขา
เขาให้เราไปๆมาๆ มากกว่า แล้ววันหนึ่งเราก็เอาลูกมาอยู่ด้วย เขาก็มาอยู่กับลูกแค่อาทิตย์แรกเท่านั้น หลังจากนั้นก็ไปๆมาๆ และก็ไม่มาหาลูกเลย
เราก็ถามเหตุผลนะคะว่าทำไมถึงไม่มาหาลูกเลย เขาบอกที่บ้านเขาเคืองเรา ที่เราไม่ยอมให้ลูกไปกับเขา เราไม่ได้บอกนะคะ ว่าไม่ให้ไป เราบอกว่าไปได้ แต่เราต้องไปด้วย จะพาลูกไปไหน ไปได้แต่เราต้องไปด้วย เราห่วงลูกเรานี่คะ
หลังจากนั้นเราก็ไม่ถามอะไรอีก เราไม่ค่อยได้โทรหา/โทรตามเขาเท่าไหร่ เพราะเราเลี้ยงลูกมากกว่า แต่เขาจะไปไหน เขาโทรมาบอกนะคะ ไปกินเหล้า
ไปกับเพื่อน ไปขับแกร๊บ ไปทำงาน บอกเราค่ะ เราก็รับทราบเท่านั้น หรือ จะโทรมาขอตังค์ค่าน้ำมัน ค่ากิน ค่านั่นนี่ เราก็โอนให้ค่ะ
เขาพาเพื่อนมากินเหล้าร้านแถวๆบ้านเรา เขายังไม่แวะมาหาลูกเลยค่ะ เราก็น้อยใจนะคะ ก็พูดออกไป แต่ก็ทำให้ทะเลาะกัน
อ่อ เราลืมบอกไปว่า อีกสาเหตุหนึ่งที่เรารู้มา ว่าทำไมตอนท้องเขาถึงไม่บอกที่บ้าน เพราะเขามีผู้หญิงอีกคนค่ะ
และนี่ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้เราเลิกกับเขา เพราะเราทนไม่ไหว เขาให้เรารอนานเกินไป รอเขาบอกเลิกคนนั้น เราให้เวลา ให้โอกาสเขามาตลอดค่ะ แต่ก็มิได้นำพา เราเลยบอกคนนั้นเองว่าเขามีลูกนะ คนนั้นเขาก็ชอคแหละค่ะ เขาขอเวลาทำใจหน่อย
วันต่อมา เขาไปง้อคนนั้นค่ะ และผู้หญิงคนนั้นก็ให้อภัยและให้โอกาสกับเขา ผู้หญิงคนนั้นบอกกับเราว่าเขายังทำใจไม่ได้ เขาเลิกไม่ได้ค่ะ
เราก็เลยต้องเป็นคนถอยออกมา และเราก็ยื่นคำขาดกับพ่อของลูกว่า ถ้าเลือกคนนั้น ก็ไม่ต้องมายุ่งกับลูกอีก เหตุผลเหรอคะ มายุ่งมาติดต่อกับลูก ก็ไม่มีประโยชน์ใดใด ที่ผ่านมาเขาไม่เคยส่งเสียอะไรให้ลูกอยู่แล้ว แม้แต่ค่านม ค่าแพมเพิส
เราเสียใจมากนะคะ ที่เขาไม่ได้เลือกเรากับลูก
เราไม่ให้เขายุ่งกับลูก เราทำถูกแล้วใช่ไหมคะ ?
เราไม่ให้พ่อของลูกมายุ่งหรือติดต่อกับลูกอีก เราทำถูกแล้วใช่ไหมคะ..??
หลังจากที่เราได้คำแนะนำ เราไม่ได้ไปบอก แต่พ่อของลูกเราเขาบอกเอง เนื่องจากว่า หลังจากที่เราคลอด เราต้องเอาลูกกลับต่างจังหวัด
เขากลัวว่าเขาจะไม่ได้เจอลูกอีก เขาเลยบอกที่บ้าน และเขาก็ให้ที่บ้านเขามาขอสมากับพ่อแม่เรา ทุกอย่างเหมือนจะดำเนินไปได้ด้วยดีนะคะ
แต่หลังจากขอสมา เรากับเขาก็ไม่ได้อยู่กินฉันสามีภรรยา เพราะ เขาทิ้งให้แม่อยู่คนเดียวไม่ได้ และเขาก็ไม่เคยเอ่ยปากชวนเราไปอยู่บ้านของเขากับแม่เขา
เขาให้เราไปๆมาๆ มากกว่า แล้ววันหนึ่งเราก็เอาลูกมาอยู่ด้วย เขาก็มาอยู่กับลูกแค่อาทิตย์แรกเท่านั้น หลังจากนั้นก็ไปๆมาๆ และก็ไม่มาหาลูกเลย
เราก็ถามเหตุผลนะคะว่าทำไมถึงไม่มาหาลูกเลย เขาบอกที่บ้านเขาเคืองเรา ที่เราไม่ยอมให้ลูกไปกับเขา เราไม่ได้บอกนะคะ ว่าไม่ให้ไป เราบอกว่าไปได้ แต่เราต้องไปด้วย จะพาลูกไปไหน ไปได้แต่เราต้องไปด้วย เราห่วงลูกเรานี่คะ
หลังจากนั้นเราก็ไม่ถามอะไรอีก เราไม่ค่อยได้โทรหา/โทรตามเขาเท่าไหร่ เพราะเราเลี้ยงลูกมากกว่า แต่เขาจะไปไหน เขาโทรมาบอกนะคะ ไปกินเหล้า
ไปกับเพื่อน ไปขับแกร๊บ ไปทำงาน บอกเราค่ะ เราก็รับทราบเท่านั้น หรือ จะโทรมาขอตังค์ค่าน้ำมัน ค่ากิน ค่านั่นนี่ เราก็โอนให้ค่ะ
เขาพาเพื่อนมากินเหล้าร้านแถวๆบ้านเรา เขายังไม่แวะมาหาลูกเลยค่ะ เราก็น้อยใจนะคะ ก็พูดออกไป แต่ก็ทำให้ทะเลาะกัน
อ่อ เราลืมบอกไปว่า อีกสาเหตุหนึ่งที่เรารู้มา ว่าทำไมตอนท้องเขาถึงไม่บอกที่บ้าน เพราะเขามีผู้หญิงอีกคนค่ะ
และนี่ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้เราเลิกกับเขา เพราะเราทนไม่ไหว เขาให้เรารอนานเกินไป รอเขาบอกเลิกคนนั้น เราให้เวลา ให้โอกาสเขามาตลอดค่ะ แต่ก็มิได้นำพา เราเลยบอกคนนั้นเองว่าเขามีลูกนะ คนนั้นเขาก็ชอคแหละค่ะ เขาขอเวลาทำใจหน่อย
วันต่อมา เขาไปง้อคนนั้นค่ะ และผู้หญิงคนนั้นก็ให้อภัยและให้โอกาสกับเขา ผู้หญิงคนนั้นบอกกับเราว่าเขายังทำใจไม่ได้ เขาเลิกไม่ได้ค่ะ
เราก็เลยต้องเป็นคนถอยออกมา และเราก็ยื่นคำขาดกับพ่อของลูกว่า ถ้าเลือกคนนั้น ก็ไม่ต้องมายุ่งกับลูกอีก เหตุผลเหรอคะ มายุ่งมาติดต่อกับลูก ก็ไม่มีประโยชน์ใดใด ที่ผ่านมาเขาไม่เคยส่งเสียอะไรให้ลูกอยู่แล้ว แม้แต่ค่านม ค่าแพมเพิส
เราเสียใจมากนะคะ ที่เขาไม่ได้เลือกเรากับลูก
เราไม่ให้เขายุ่งกับลูก เราทำถูกแล้วใช่ไหมคะ ?