กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...

          มีหญิงสาวผู้หนึ่ง เธอมีรูปร่างสวยงาม ผิวพรรณสะอาด และกิริยาเรียบร้อย ชายหนุ่มตกหลุมรักเธอในทันที แต่ด้วยหญิงสาวนั้น มีคนรักของเธออยู่ก่อนแล้ว ชายหนุ่มจึงได้แต่เพียงมองอยู่ห่างๆ

         จนกระทั่งวันหนึ่ง ชายคู่รักได้ทิ้งหญิงสาวไปในที่สุด หญิงสาวเสียใจอย่างมาก ชายหนุ่มจึงได้เฝ้าดูแลเป็นกำลังใจให้เธออยู่ไม่ห่าง หญิงสาวซาบซึ่งและมองเห็นในความดีของชายหนุ่ม เธอเปิดใจให้ชายหนุ่มอีกครั้ง และตกลงเป็นคู่รัก

         แต่ชายหนุ่มยังไม่ไว้ใจ ว่าหญิงสาวอาจไม่ได้รักเขา เพียงแต่เป็นความอ่อนไหวเท่านั้น หญิงสาวจึงสัญญาจะพิสูจน์ความรักครั้งนี้ เธอทุ่มเทใจทั้งหมดที่มีดูแลชายหนุ่มอย่างดี และคอยอยู่เคียงข้างในวันที่ชายหนุ่มลำบาก

          วันเวลาผ่านไปหลายปี หญิงสาวเฝ้าดูแลเอาใจใส่ เธอตั้งใจทำอาหาร ดูแลเสื้อผ้า คอยรับฟัง ถามไถ่เรื่องราวชีวิตของเขาเสมอ หากเวลานำพาหลายสิ่งเปลี่ยนไป หญิงสาวไม่สนใจตนเอง กลับกลายเป็นคนอัปลักษณ์ รูปร่างท่วมใหญ่ กลายเป็นหญิงโง่ เธอเฝ้าถามชายหนุ่มถึงสิ่งที่เขาต้องการ อาหาร การดูแลเอาใจใส่ และความรัก

           หากแต่ไม่เคยได้รับคำตอบ ไม่เคยได้รับคำชมในสิ่งที่หญิงโง่ทำให้ คำขอบคุณ คำขอโทษ และคำบอกรัก

           หญิงโง่ยังคงทำทุกอย่างต่อไป หวังใจว่าคงจะ...

           นิทานเรื่องนี้ ยังไม่มีตอนจบ ยังอย่างอ่านอยู่อีกหรอ นิทานโง่ๆ คนโง่ๆ หญิงโง่ เธอก็ยังทำสิ่งเดิมซ้ำๆ รอคอยคำว่ารักจากชายหนุ่ม

           คนเรามองเห็นทางออก วิธีแก้ไขปัญหาของคนอื่นเสมอ แต่สำหรับตัวเอง เรากลับแก้ปัญหาไม่ได้ ไม่ยอมแก้ไข มองข้าม ฉันเองก็คือหญิงโง่คนนั้น ขอบคุณทุกคนที่อ่านนะคะ

*อยากระบาย
*ด่าได้แต่อย่าแรงมากค่ะ เป็นคนอ่อนไหว ไม่มีกำลังใจอะไรมากมาย นี่ก็ให้กำลังใจตัวเองไปวันๆ ขอบคุณค่ะ
*พิมพ์ผิดอ่านยาก ขออภัยมา ณ ที่นี้นะคะ พิมพ์ในมือถือ ขอบคุณค่ะ