มีเกย์คนไหนที่ พออายุ Thirty Up แล้ว รู้สึกหลงไหลในความโสดไหมครับ
หรือรู้สึกว่าการที่เรา ไม่ได้มีแฟน มันอิสระมาก
ที่ไม่ต้องไปตามง้อ รอคอย และเป็นห่วง
อยากกินก็กิน อยากนอนก็นอน อยากเที่ยวก็เที่ยว
แต่ก็ดูแลสุขภาพตัวเอง เพราะอายุเยอะขึ้นแล้ว ไม่ปล่อยตัวลงพุง (แต่ผมก็ไม่ถึงกับเล่นกล้ามนะครับ แค่ออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ ไม่ให้พุงนำกระปู๊)
ดูแลร่างกายเรา (ผิว รอยตีนกาที่กำลังจะมา) เพื่อให้ดูอ่อนกว่าวัย เผื่อสักวันหนึ่งจะได้เจอ SOULMATE
และเดินไปตามความฝันที่อยากทำ สนุกไปกับการเดินตามเป้าหมายในชีวิต
ทำให้ในแต่ละวัน ผมมีอะไรให้ทำ ถึงแม้บางครั้งจะเป็นเรื่องเดิมๆ แต่ก็มีความสุขดี ไม่ได้โหยหาเรื่องความรักหรืออยากจะมีแฟน
ถ้าไม่เจอคนที่ถูกใจ หรือดีพอที่เราจะรับได้ ก็ขออยู่คนเดียวสบายใจกว่า
และในอีกด้านหนึ่ง ที่ทุกคนก็คงมี หรือที่เรียกกันว่า
"ด้านมืด"
แน่นอนครับว่า การอยู่เป็นโสด ก็ต้องโลกสวยด้วยมือเรา
(แม้ก่อนหน้านั้น ตอนที่เรามีแฟน ก็โลกสวยด้วยมือเรา เพราะ FALL IN Love อยู่ เรามีกิจกรรมมากมายที่ต้องทำร่วมกัน เลยไม่รู้สึกถึงการต้องมาสนุกร่วมกันบนเตียง)
แต่พอThirty Up และยังโสด เราก็ยังมีความคิดเหมือนเดิม คือ โลกสวยด้วยมือเรา ไม่คิดสนุกกับคนแปลกหน้า เพราะอายุมากขึ้น กลัวติดโรค และกลัวจะไม่ปลอดภัย กับอันตรายจากสื่อ Social ยุคดิจิตัล ที่ไปไว แรง และเร็วกับ 4G
แต่ก็ไม่ปฏิเสธที่จะส่องตามทวิต นะครับ
คำถามคือ
1. มีใครที่ Thirty Up แล้วคิดเหมือนกันแบบผมไหมครับ
2. คุณคิดว่ามุมมองผม มันดูโลกสวยไปไหมครับ
3. ปกติ ผมก็พูดไม่เก่ง อาจจะดูเงียบบ้าง ถ้าไม่สนิท บวกกับนิสัย เหมือนที่กล่าวมา (ก็มีคนมาสนใจบ้าง เป็นบางครั้ง แต่ไม่ถูกใจ ก็ขอByE เพราะไม่ได้โหยหา และ การมีอีกคนเข้ามาแต่ชีวิตยังดำเนินเหมือนเดิม ไม่ได้ดีขึ้น ไม่ได้มาเติมช่องว่างในหัวใจ ผมก็คิดว่าอยู่คนเดียวดีกว่า ถ้าเจอแย่กว่านี้ ยิ่งต้องอยู่เป็นโสด) คิดว่าแบบนี้เรียกว่าผมหยิ่งไหมครับ
4. คนที่มีประสบการณ์เรื่องบนเตียง การที่มีคนช่วย มันสนุกกว่า โลกสวยด้วยมือเราจริงไหมครับ เพราะสุดท้ายก็ เขื่อนแตกเหมือนกัน
THIRTy Up (Only) ...Follow Me
หรือรู้สึกว่าการที่เรา ไม่ได้มีแฟน มันอิสระมาก
ที่ไม่ต้องไปตามง้อ รอคอย และเป็นห่วง
อยากกินก็กิน อยากนอนก็นอน อยากเที่ยวก็เที่ยว
แต่ก็ดูแลสุขภาพตัวเอง เพราะอายุเยอะขึ้นแล้ว ไม่ปล่อยตัวลงพุง (แต่ผมก็ไม่ถึงกับเล่นกล้ามนะครับ แค่ออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ ไม่ให้พุงนำกระปู๊)
ดูแลร่างกายเรา (ผิว รอยตีนกาที่กำลังจะมา) เพื่อให้ดูอ่อนกว่าวัย เผื่อสักวันหนึ่งจะได้เจอ SOULMATE
และเดินไปตามความฝันที่อยากทำ สนุกไปกับการเดินตามเป้าหมายในชีวิต
ทำให้ในแต่ละวัน ผมมีอะไรให้ทำ ถึงแม้บางครั้งจะเป็นเรื่องเดิมๆ แต่ก็มีความสุขดี ไม่ได้โหยหาเรื่องความรักหรืออยากจะมีแฟน
ถ้าไม่เจอคนที่ถูกใจ หรือดีพอที่เราจะรับได้ ก็ขออยู่คนเดียวสบายใจกว่า
และในอีกด้านหนึ่ง ที่ทุกคนก็คงมี หรือที่เรียกกันว่า"ด้านมืด"
แน่นอนครับว่า การอยู่เป็นโสด ก็ต้องโลกสวยด้วยมือเรา
(แม้ก่อนหน้านั้น ตอนที่เรามีแฟน ก็โลกสวยด้วยมือเรา เพราะ FALL IN Love อยู่ เรามีกิจกรรมมากมายที่ต้องทำร่วมกัน เลยไม่รู้สึกถึงการต้องมาสนุกร่วมกันบนเตียง)
แต่พอThirty Up และยังโสด เราก็ยังมีความคิดเหมือนเดิม คือ โลกสวยด้วยมือเรา ไม่คิดสนุกกับคนแปลกหน้า เพราะอายุมากขึ้น กลัวติดโรค และกลัวจะไม่ปลอดภัย กับอันตรายจากสื่อ Social ยุคดิจิตัล ที่ไปไว แรง และเร็วกับ 4G
แต่ก็ไม่ปฏิเสธที่จะส่องตามทวิต นะครับ
คำถามคือ
1. มีใครที่ Thirty Up แล้วคิดเหมือนกันแบบผมไหมครับ
2. คุณคิดว่ามุมมองผม มันดูโลกสวยไปไหมครับ
3. ปกติ ผมก็พูดไม่เก่ง อาจจะดูเงียบบ้าง ถ้าไม่สนิท บวกกับนิสัย เหมือนที่กล่าวมา (ก็มีคนมาสนใจบ้าง เป็นบางครั้ง แต่ไม่ถูกใจ ก็ขอByE เพราะไม่ได้โหยหา และ การมีอีกคนเข้ามาแต่ชีวิตยังดำเนินเหมือนเดิม ไม่ได้ดีขึ้น ไม่ได้มาเติมช่องว่างในหัวใจ ผมก็คิดว่าอยู่คนเดียวดีกว่า ถ้าเจอแย่กว่านี้ ยิ่งต้องอยู่เป็นโสด) คิดว่าแบบนี้เรียกว่าผมหยิ่งไหมครับ
4. คนที่มีประสบการณ์เรื่องบนเตียง การที่มีคนช่วย มันสนุกกว่า โลกสวยด้วยมือเราจริงไหมครับ เพราะสุดท้ายก็ เขื่อนแตกเหมือนกัน