เรื่องเพิ่งเกิดขึ้นสดๆร้อนๆค่ะ คือวันนี้เราไปเดินshopping ที่ห้างแห่งนึงแล้วบังเอิญได้พบกับเพื่อนเก่าสมัยเรียนมัธยม เราเคยอยู่กลุ่มเดียวกันตอนเรียนค่ะ แต่ในตอนนั้นหลายปีมาแล้ว มีเรื่องผิดใจกันจนเราก็ถอยตัวเองออกมาจากกลุ่มแต่ในตอนนั้นต้องเรียนด้วยกันทุกวิชา โคตรอึดอัดเลยจ้าาา!! ประเด็นคือพวกนั้นนินทาเราในแง่ลบในgroupline เราก็ดันไปอ่านเจอเข้าเราทั้งเสียความรู้สึกและรู้สึกไม่โอเคมากกๆ เพราะที่ผ่านมาเราช่วยเพื่อนมาตลอดทั้งการบ้านทั้งงานแต่ละวิชา เราเป็นคนให้ใจคนเต็ม100% แต่พอเจอแบบนี้ค่อนข้างเฟลค่ะ รู้เลยว่าเพื่อนที่จริงใจนี่หายากมากกกกกกกกกกกกกกกกก!! จนมาถึงปัจจุบันเมื่อวันเวลาผ่านไป7ปีที่ไม่ได้เจอกันเลยเพราะต่างคนก็มีชีวิตของตนเอง ในวันนี้เราได้เห็นเพื่อนเราเดินshoppingเช่นกัน เขากำลังเดินมาในทางที่เรายืนอยู่ เราเห็นเขาก่อนเราเลยเดินเข้าไปทักทายแต่เขาแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นไม่รู้จักค่ะแล้วนางก็เร่งฝีเท้าเดินเบี่ยงไปอีกทาง... เรามั่นใจว่าเขาเห็นเราแน่ๆ เพราะยืนไม่ไกลกันมาก แถมวันนี้เราจำได้ว่าเป็นวันเกิดเขา เราเลยจะเข้าไปทักพร้อมบอก hbd เราคงคิดไปเองว่าเรื่องราวมันก็หลายปีมากแล้วยังไม่ลืมอีก ทั้งๆที่เราเองมั้ยที่เป็นคนควรจำ!! เรามาด้วยใจบริสุทธิ์เรามองว่าเรื่องผ่านไปนานจะเก็บมาคิดทำไม สรุปคือไม่ได้ทักทายค่ะ เรามองว่าความเป็นเพื่อต้องจบลงในวันนี้แล้วแหละ และคงไม่ยุ่งเกี่ยวกันอีกในชีวิตนี้.... ส่วนตัวเรามองว่าการมีเพื่อนดีๆ1คนก็ดีมากพอแล้วไม่ต้องเน้นปริมาณเน้นที่คุณภาพก็พอ การที่เราจริงใจบางทีผลลัพท์ก็ไม่ใช่ว่าจะดีเสมอไปนะคะ ลาก่อน "อดีตเพื่อน"
ในชีวิตนี้คุณเคยเลิกคบเพื่อนมั้ย?