เราคบกับแฟนมา2ปีคะ แฟนเปลี่ยนไปตั้งแต่คบกันได้ไม่กี่เดือน ทั้งนอกใจ คุยแชท 18+ กับเพื่อน บลาๆ เราก็ให้อภัยให้โอกาสมาตลอด จนช่วงที่เราเตรียมสอบ เราเครียดเรื่องสอบมากๆ แต่เขาก็ยังมีเรื่องมาให้เราเครียดตลอดๆ เราเลยขอเขาว่า อย่าพึ่งทำอะไรให้เครียดได้มั้ย เราจะตั้งใจอ่านหนังสือ แต่เขาก็ยังทำ เราบอกไปเตือนไปเขาก็ว่าเรา จนเราหมดความอดทน พูดความรู้สึกทั้งหมดออกไป แต่พูดในทำนองเตือน ว่าถ้ามีคนใหม่ คงไม่มีใครทนแบบเราแล้วนะ สรุปเขาบอกเลิกเรา เขาบอกพอกันที เรามีความคิดไม่ดี เขาทนไม่ได้ เราไม่รู้ตัวหรือไงว่าเป็นคนที่สำคัญอันดับสุดท้ายในชีวิตเขา กลายเป็นเราเสียใจ ต้องง้อเขา ขอโทษ แต่มันก็ไม่มีผลอะไร เขาไปแล้ว ไม่กลับมาแล้ว ตอนนี้เราทั้งเสียใจ สับสน และงงมากๆ เคลียดเรื่องคะแนนก็เครียด เราควรทำยังไงกับความรู้สึกตอนนี้ดีคะ
ปล.ไม่ใช่เราไม่รักตัวเองนะคะ แต่มันไม่คิดว่าจะต้องเลิกกัน คิดว่าเขาจะรู้สึกผิดบ้าง ขอโทษ ง้อเราบ้าง เลยกลายเป็นตอนนี้มีแต่ปัญหารอบตัวไปหมด ความกดดันทั้งหลาย ความเสียใจ ความสับสน เราเลยไม่รู้จะทำยังไงคะ แถมเรายังไม่รู้ว่าเราผิดอะไรมากขนาดนั้น
โดนบอกเลิก ในตอนที่กำลังพยายามสอบเข้ามหาวิทยาลัยอยู่ ควรทำยังไงกับความรู้สึกตอนนี้ดีคะ ?
ปล.ไม่ใช่เราไม่รักตัวเองนะคะ แต่มันไม่คิดว่าจะต้องเลิกกัน คิดว่าเขาจะรู้สึกผิดบ้าง ขอโทษ ง้อเราบ้าง เลยกลายเป็นตอนนี้มีแต่ปัญหารอบตัวไปหมด ความกดดันทั้งหลาย ความเสียใจ ความสับสน เราเลยไม่รู้จะทำยังไงคะ แถมเรายังไม่รู้ว่าเราผิดอะไรมากขนาดนั้น