ร้อยวันที่ฉันเปลี่ยน วันที่สิบสี่

กระทู้สนทนา
สาม เดือนสี่  สองพันห้าร้อยหกสิบเอ็ด

เวลาเราโล่งใจกับอะไรสักอย่างที่ติดค้างคาหลายวัน เป็นความรู้สึกที่ดีมากๆ
เงินก็ซื้อความรู้สึกนี้ไม่ได้ ดังนั้นฉันจึงฝึกตัวเองให้รู้สึกแบบนี้ทุกวัน ไม่มีเรื่องอะไรให้โล่งก็จะโล่ง
เป็นการทำตัวเองให้อยู่ในอารมณ์บวก แล้วสิ่งดีๆจะเข้ามา ไม่เชื่อลองทำตามดู

วันนี้ฉันใช้หนี้เพื่อนไปตามที่นัด ความจริงไม่ต้องใช้คืนก็ได้แต่ฉันคิดว่าเงินแค่ไม่กี่หมื่น แล้วเสียเพื่อนมันไม่คุ้ม
เรื่องของเรื่องคือ เพื่อนคนนี้ออกทุนทำธุรกิจเสื้อผ้าด้วยกัน แล้วผลคือมันขาดทุน

ฉันใช้คืนเพื่อนทุกบาท ในขณะที่เพื่อนบอกว่าไม่ต้องคืน เพราะทำธุรกิจมีได้มีเสีย
แต่ฉันเป็นคนชวนเพื่อนมาทำ แล้วบอกว่ามันจะต้องกำไร เพื่อนลงทุนเงิน ฉันลงแรง

ก็เจ๊งไปตามระเบียบ เกือบปีแล้ว ที่ใช้คืนแค่ครึ่งหนึ่ง ตอนนี้อีกครึ่งก็ทยอยคืน ค้างอีกไม่เยอะแล้วสบายใจมาก
เพื่อนคนนี้สนิทมาตั้งแต่เด็ก ไม่เคยทวงเลยสักครั้ง แต่ฉันร้อนใจนะ มีหนี้ก็ต้องใช้มันคือสิ่งที่ฉันยึดถือ

เพื่อนคือคนที่เราพึ่งพาได้ เป็นคนที่หวังดีกับเรา และเราสองคนจะไม่เอาเปรียบกัน นั่นแหละคนที่เรียกว่าเพื่อน

จบเรื่องเพื่อนไป เอาเรื่องสิ่งที่ทำวันนี้ต่อดีกว่า
แทบไม่ได้ทำอะไรมากมาย เวลาส่วนใหญ่ของวันหมดไปกับการตามสินค้า
ฉันเป็นตัวแทนสินค้ากระแสเจ้าหนึ่งซึ่ง มีปัญหาเรื่องสินค้ามาช้ามาก สินค้าดีจริง ลูกค้ารอเพียบแต่แย่มากของขาดตลาด
พูดแบบนี้คงมีคนคิดว่านั่นไง ขายของซะแล้ว
ไม่เลย จะบอกว่าได้ของล็อตนี้ ปล่อยหมด ไม่ทำแล้วเด็ดขาดสินค้ากระแส เข็ดจริงๆ
อย่างที่บอกไปว่าไว้จะมาเล่าเบื้องหลังให้ฟังกัน แต่ช่วงนี้ขอยังไม่พูดเพราะยังไม่มีอารมณ์จะเล่า
ขอให้ผ่านไปให้หมดก่อนดีกว่าจะได้เก็บทุกเม็ด ไม่ค้างคา
คนเราจะรวยจริงต้องคิดของดี ขายของดี และระบบการจัดการดี  ไม่ว่าจะเจอปัญหาอะไรก็ต้องผ่านไปได้ในที่สุด

ถ้าวันนี้ท่านเป็นคนที่ขายของดี มีประโยชน์กับผู้คน จริงใจกับลูกค้า แต่ท่านยังไม่รวย
ไม่ต้องท้อ วันหนึ่งท่านจะต้องรวยแน่นอน
อย่าเพิ่งเปลี่ยนไปจับของไม่ดี ของที่ทำให้คนอื่นเดือนร้อน
เงินอาจจะมาไว แต่มันก็จะไปไวเช่นกัน

วันนี้ขอจบเรื่องราวเพียงเท่านี้  .......................................แล้วพบกันใหม่พรุ่งนี้
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่