เหตุการณ์มันเริ่มต้นตอน ม.4 ตั้งแต่ ม.ต้น ผมมีเพื่อนสนิทคนนึง ผมมีปัญหากับมัน ทำให้ผมกับมันต้องอยู่ห่างกันสักพักหนึ่ง ในระหว่างที่ผมมีปัญหาอยู่นั้นผมก็มาอยู่กับเพื่อนอีกกลุ่มและผมก็ได้มารู้จักกับเพื่อนคนนี้ นามสมมติ A นะครับ ตอนแรกผมก็ไม่ค่อยชอบ A มันเท่าไหร่หรอกครับ ดูหยิ่ง ขี้เก๊ก วางท่า เห็นแล้วมันขัดลูกตา แบบในใจตอนนั้นผมคิดว่า คงคิดว่าหล่อหรือยังไงวะ 555 แบบไม่รู้บ้าอะไรของมัน แต่เมื่อผมได้สนิทกับมันมากขึ้น รู้จักกับมันจริงๆ มันเป็นเพื่อนที่ดีมาก ผมมีปัญหาอะไรปรึกษามันยังกะที่ปรึกษาส่วนตัว ผมจึงสนิทกับมันค่อนข้างเร็ว เพราะตอนนั้นผมก็มีปัญหากับเพื่อนสนิทคนเดิมอยู่ ส่วนตัวผมรู้สึกอ้างว้างมากครับ แฟนก็ไม่มี จีบหญิงก็แห้วรับประทาน ผมรู้สึกเหมือนกับผมโดดเดี่ยวอยู่ตัวคนเดียวแต่เพราะ A นี่แหละที่ทำให้ผมรู้สึกต่างจากเดิม ส่วนตัวผมเองก็เป็นลูกคนเดียว หลานคนเดียวอยู่แล้ว ผมไม่มีใครเลยจริงๆครับ ผมมีก็แต่มันนี่แหละ ผมรู้สึกรักเพื่อนของผมคนนี้มาก มีอะไรผมอยากช่วย อยากทำให้เสมอ ผมมีความสุขมากที่ผมได้เป็นเพื่อนกับมัน แต่พักหลังๆมาผมเริ่มทำตัวงี่เง่า ทั้งเป็นห่วงและหวง แล้วผมเองก็เริ่มสังเกตได้ว่ามันเองก็เหมือนจะพยายามอยู่ห่างๆผม ถ้าเลี่ยงได้มันเลี่ยง ตัวอย่างเวลาผมไปเที่ยวกับเพื่อนๆ แล้วเวลานอนมันต้องนอนรวมกัน มันมักจะเลี่ยงไม่นอนข้างผม หรือถ้าต้องนอนข้างผม มันก็ยอมที่จะนอนพื้น หรือถ้าต้องนอนข้างผมจริงๆ มันก็ยอมหนาวไม่ยอมห่มผ้าผืนเดียวกัน แต่จะว่ามันไม่สนิทก็ไม่ได้ หลายๆครั้งมันมีช่วงเวลาที่ผมอยู่ด้วยกัน แล้วคุยกัน ในหลายๆเรื่องแบบเปิดใจ เช่นทางแชทแบบนี้ แต่ผมสับสนว่าทำไมมันต้องพยายามเลี่ยงผม ผมทั้งอึดอัดและไม่สบายใจมากครับแต่ผมก็ได้แค่เก็บความรู้สึกนี้เอาไว้ ยิ่งหลังๆมา มันเองก็เหมือนจะมีคนที่ชอบ ผมเองก็ดูไม่ออกนะครับ เท่าที่ผมถามมันก็บอกว่าไม่ได้คิดอะไร ส่วนตัวผมเองก็ไม่อยากจะถามมันให้มากเรื่องหรอกครับ ผมกลัวมันจะรำคาญเอา แต่ถ้ามันชอบเค้าจริงๆ ผมเองก็ไม่เคยคิดจะขวาง และผมยังอยากจะช่วยมันจีบด้วยซ้ำ ผมอยากเป็นเพื่อนที่ดีของมัน อยากทำในสิ่งที่มันสบายใจ เพราะชีวิตมันเองก็ไม่ได้สวยหรูอะไร มันเองก็เจออะไรมาเยอะ เวลามันทุกข์ผมก็อยากจะทุกข์กับมัน เวลามันมีความสุขผมเองก็มีความสุขไปกับมัน ต่อให้ทุกอย่างที่ผมทำให้มันไปผมจะไม่ได้อะไรกลับมาเลยก็ตาม แต่ผมก็เต็มใจจะทำให้ ขอแค่ผมได้อยู่กับมันตลอดไปต่อให้ต้องรู้สึกทรมานยังไงผมก็ยอม โดยเฉพาะเวลาที่มันอยู่กับคนที่มันชอบหรือผู้หญิงคนอื่น หรือแม้กระทั่งเพื่อนคนอื่นที่มันสนิท มันมักจะทำให้ตัวผมเองรู้สึกว่าผมเป็นส่วนเกินของชีวิตมัน ผมรู้สึกแย่นะแต่ผมก็จะพยายามยิ้มทั้งน้ำตา พยายามมีความสุขในฐานะเพื่อนที่ดี ในตอนนี้ผมเองก็ยังไม่มั่นใจว่าความรู้สึกแบบนี้นั้นตัวผมเองเป็นเกย์หรือเปล่า เพราะความรู้สึกแบบนี้ ผมมีแค่กับมันคนเดียวเท่านั้น กับผู้ชายคนอื่นผมไม่เคยคิด แล้วอีกอย่าง ผมก็ไม่คิดอยากมีอะไรกับมัน ผมมีความรู้สึกแค่อยากกอดมัน ครั้งนึงผมเคยได้กอดมัน ความรู้สึกตอนนั้นเหมือนถูกหยุดเวลาเอาไว้ ความรู้สึกที่ผมรู้สึกโดดเดี่ยวมาทั้งชีวิตได้หายไป ผมอยากอยู่แบบนั้นไปนานๆ แต่ก็ได้แค่เวลาสั้นๆ ถึงอย่างนั้นผมกล้าพูดเลยว่าแค่เวลาที่สั้นๆนี้ ทำให้ผมรู้สึกดีกว่าสิ่งๆอื่นที่ทำมาเป็นปีด้วยซ้ำ แล้วอีกอย่างผมเองก็ยังมีความชอบผู้หญิงอยู่ ผมยังอยากมีครอบครัว อยากมีลูก แต่ผมคิดว่าเวลาผมอยู่กับผู้ชายด้วยกัน หลายๆอย่างมันรู้สึกเป็นตัวเองมากกว่า ตอนนี้เองผมก็มีคนคุยอยู่เป็นผู้หญิง ผมชอบเค้านะ แต่ได้แค่ชอบ ใจผมไม่ได้อยู่กับเค้าเลย ไม่เหมือนกับผู้หญิงคนก่อนๆหน้าที่ผมเคยชอบ หรือเป็นเพราะตอนนี้ใจผมไปอยู่ที่ A หมดแล้ว ผมพยายามรักคนที่เค้ารักผมนะครับ แต่ทำไมผมถึงเห็นแก่ตัว รักในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ผมจะรักคนอื่นอีกไม่ได้เลยหรอ แล้วทำไมต้องเป็น A ผมไม่เคยคิดและไม่อยากจะเป็นแบบนี้เลยจริงๆ ผมไม่เคยคิดจะเป็นเกย์ ใช่ว่าเพศ 2 ไม่ดี แต่สำหรับผมมันไม่ใช่ มันจะมีทางไหนบ้างที่ทำให้ผมเปลี่ยนตัวเองได้ ผมเหนื่อย ผมท้อ ท้อที่จะต้องเก็บความรู้สึกแบบนี้ ต้องคอยหลอกตัวเองไปวันๆ ต้องทรมานกับคำว่ารัก คำว่าเพื่อน ผมพยายามปล่อยวางอยู่ตลอด แต่ก็ทำไม่ได้ โดยปกติถ้าผมไม่สบายใจผมก็จะเล่าให้ A ฟังเสมอ แต่เรื่องนี้มันไม่ใช่ มันบอกไม่ได้ ยิ่งเวลาที่ผมอยู่ตัวคนเดียว ผมก็จะยิ่งคิดเพ้อเจ้อฟุ้งซ่านไปซะหมด ฟังเพลงบางเพลงที่ความหมายมันใช่น้ำตามันก็ไหลออกมา เพลงที่ความหมายใกล้เคียงความรู้สึกผมก็คงเป็นเพลง
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ได้แค่ไหนเอาแค่นั้น กอดไม่ได้ ฯลฯ
ผมยอมรับครับว่าตอนนี้ผมทรมานมาก แต่ถ้าเพื่อนผมเค้ามีความสุขแล้ว ผมก็ยอมจะเป็นแบบนี้ต่อไปถึงแม้ผมจะไม่ได้ใจเค้า แต่ผมก็พอใจกับความเป็นเพื่อนที่ผมได้กลับมา หรือสุดท้ายผมก็เป็นผู้ชายปกติ แต่แค่คิดไปเอง เพราะว่ารักเพื่อนคนนี้มาก
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เพื่อนคนที่ถือได้ว่าเป็นเพื่อนที่สำคัญที่สุด รักที่สุด กูอยากบอกเมิงว่า เมิงคือที่สุดของความเป็นเพื่อนของกู แล้วกูสัญญาว่ากูจะไม่มีวันทิ้งเมิง กูจะเป็นเพื่อนของเมิงเท่าที่เมิงอยากจะให้กูเป็น
ขอบคุณที่อ่านบทความนี้นะครับ ผมอยากมาระบายความในใจ และผมหวังว่าจะมีคำแนะนำดีๆให้ผมบ้างครับ
รักเพื่อนสนิทตัวเอง ควรตัดใจยังไงครับ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ผมยอมรับครับว่าตอนนี้ผมทรมานมาก แต่ถ้าเพื่อนผมเค้ามีความสุขแล้ว ผมก็ยอมจะเป็นแบบนี้ต่อไปถึงแม้ผมจะไม่ได้ใจเค้า แต่ผมก็พอใจกับความเป็นเพื่อนที่ผมได้กลับมา หรือสุดท้ายผมก็เป็นผู้ชายปกติ แต่แค่คิดไปเอง เพราะว่ารักเพื่อนคนนี้มาก
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ขอบคุณที่อ่านบทความนี้นะครับ ผมอยากมาระบายความในใจ และผมหวังว่าจะมีคำแนะนำดีๆให้ผมบ้างครับ