สวัสดีค่ะเพื่อนๆ คือเรามีเพื่อนสนิทคนนึง(ผู้หญิง)ที่เรารักมาก เราเรียกเขาว่า"ที่รัก ภรรยา แฟน ..." เรากับเขาเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ ป.3จนตอนนี้เราอยู่ ม.1
เราอยู่โรงเรียนเดียวกันตั้งแต่ ปฐม-มัธยม เจาเป็นคนน่ารัก เฟรนลรา นิสัยดี เรียนเก่ง เขาเป็นคนที่เพื่อนสนิทเยอะ อาจจะเพราะนิสัยของเขา เขาเข้ากับคนง่ายมาก ซึ่งต่างจากเรา งี่เง่า เอาแต่ใจ เรียนกลางๆ ไม่ค่อยเฟรนลี่ เพื่อนก็มีกลางๆ แต่ถ้าสนิทจิงๆก็น้อย เรารุ้จักพ่อแม่เขา เพราะตอนอยู่โรงเรียนเดียวกันตอนปฐมเราชอบไปรอเขาเลิกเรียนเเล้วถือกระเป๋าลงมาให้เพราะเรากับเขากลับทางเดียวกัน เรารอกันจนพ่อแม่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมาก่อน เราแบ่งขนมเขา เลี้ยงขนมเขา เราเอาใจใส่เขา แต่เราชอบงี่เง่าใส่เขา เราเคยมีแฟนคนนึงคบกันสองปีแต่ก็เลิกกัน พอปีต่อมา แฟนเก่าเรากับเพื่อนสนิทเราก็คบกัน เขาสองคนแฮปปี้มาก เราก็แฮปปี้ด้วย เราชอบทุกครั้งที่เขาหยอกล้อกัน แต่ช่วงนั้นเราจะห่างกันเพราะอยู่คนละห้องกัน จนจึ้นมัธยม เขาก็สนิทกับคนอื่นมากกว่าเรา ตอนไปเรียนพิเศษตอนเย็นเราจะรอเดินไปกลับเขา แต่ในทางกลับกัน เขาไปกับเพื่อนคนอื่น จนเราไม่มีเพื่อนเดินไป เราก็ต้องให้คนที่บ้านมารับเพราะเราไม่กล้าเดินคนเดียว แต่เราก็ไม่สนใจเรามองข้ามเรื่องนั้นไป เราก็เลยหาเพื่อนคนอื่นที่เรียนที่เดียวกับเราเดินไปด้วยกัน เรากับเขาใช้ชีวิตแบบนี้ เราเลี้ยงข้าวเขา
จ่ายค่ารถให้บ้างเวลาเขาบอกว่าไม่มีตังค์หรือเราอยากจะเลี้ยง จนวันนึงเรากับเขาผิดใจกันเรื่องผู้ชายคนนึงซึ่งเป็นเพื่อนของเพื่อนเรา เราอธิบายให้เขาฟัง เขาก็เหมือนไม่เข้าใจเรา เรากับเขาเลยโกรธกัน ประมาณ4-5วันเราก็ดีกัน เราดีกันไม่กี่อาทิตย์ ประมาร2-3อาทิตยืได้ เราก็อยากไปเล่นกับน้องที่นึงเราเลยให้เขาไปด้วยเพราะแม่เขาทำงานอยู่ที่นั้น+เราไม่อยากไปเอง โดยมีเพื่อนสนิทของเขาอีกคนอยู่ เขาบอกไม่มีค่ารถ เราเลยบอกจะจ่ายให้ แต่เขาก็ไม่ไป เขาทำท่ามีความสุขเมื่อบอกไม่ไปก่อนหันไปสบตาเพื่อนอีกคนแล้วยิ้ม เราเลยไม่คุยกับเขา ตลอดเวลาในห้องเรียน เราไม่คุยกับเขาเลย อึดอัดมาก ทำไงดี?
ทะเลาะกับเพื่อนเพราะนิสัยตัวเอง ควรทำยังไงดีค่ะ
เราอยู่โรงเรียนเดียวกันตั้งแต่ ปฐม-มัธยม เจาเป็นคนน่ารัก เฟรนลรา นิสัยดี เรียนเก่ง เขาเป็นคนที่เพื่อนสนิทเยอะ อาจจะเพราะนิสัยของเขา เขาเข้ากับคนง่ายมาก ซึ่งต่างจากเรา งี่เง่า เอาแต่ใจ เรียนกลางๆ ไม่ค่อยเฟรนลี่ เพื่อนก็มีกลางๆ แต่ถ้าสนิทจิงๆก็น้อย เรารุ้จักพ่อแม่เขา เพราะตอนอยู่โรงเรียนเดียวกันตอนปฐมเราชอบไปรอเขาเลิกเรียนเเล้วถือกระเป๋าลงมาให้เพราะเรากับเขากลับทางเดียวกัน เรารอกันจนพ่อแม่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมาก่อน เราแบ่งขนมเขา เลี้ยงขนมเขา เราเอาใจใส่เขา แต่เราชอบงี่เง่าใส่เขา เราเคยมีแฟนคนนึงคบกันสองปีแต่ก็เลิกกัน พอปีต่อมา แฟนเก่าเรากับเพื่อนสนิทเราก็คบกัน เขาสองคนแฮปปี้มาก เราก็แฮปปี้ด้วย เราชอบทุกครั้งที่เขาหยอกล้อกัน แต่ช่วงนั้นเราจะห่างกันเพราะอยู่คนละห้องกัน จนจึ้นมัธยม เขาก็สนิทกับคนอื่นมากกว่าเรา ตอนไปเรียนพิเศษตอนเย็นเราจะรอเดินไปกลับเขา แต่ในทางกลับกัน เขาไปกับเพื่อนคนอื่น จนเราไม่มีเพื่อนเดินไป เราก็ต้องให้คนที่บ้านมารับเพราะเราไม่กล้าเดินคนเดียว แต่เราก็ไม่สนใจเรามองข้ามเรื่องนั้นไป เราก็เลยหาเพื่อนคนอื่นที่เรียนที่เดียวกับเราเดินไปด้วยกัน เรากับเขาใช้ชีวิตแบบนี้ เราเลี้ยงข้าวเขา
จ่ายค่ารถให้บ้างเวลาเขาบอกว่าไม่มีตังค์หรือเราอยากจะเลี้ยง จนวันนึงเรากับเขาผิดใจกันเรื่องผู้ชายคนนึงซึ่งเป็นเพื่อนของเพื่อนเรา เราอธิบายให้เขาฟัง เขาก็เหมือนไม่เข้าใจเรา เรากับเขาเลยโกรธกัน ประมาณ4-5วันเราก็ดีกัน เราดีกันไม่กี่อาทิตย์ ประมาร2-3อาทิตยืได้ เราก็อยากไปเล่นกับน้องที่นึงเราเลยให้เขาไปด้วยเพราะแม่เขาทำงานอยู่ที่นั้น+เราไม่อยากไปเอง โดยมีเพื่อนสนิทของเขาอีกคนอยู่ เขาบอกไม่มีค่ารถ เราเลยบอกจะจ่ายให้ แต่เขาก็ไม่ไป เขาทำท่ามีความสุขเมื่อบอกไม่ไปก่อนหันไปสบตาเพื่อนอีกคนแล้วยิ้ม เราเลยไม่คุยกับเขา ตลอดเวลาในห้องเรียน เราไม่คุยกับเขาเลย อึดอัดมาก ทำไงดี?