ขอไม่บอกชื่อน่ะ เราอายุ15ปี นิสัยเราเป็นคนพูดเสียงแข็ง ค่อนข้างก้าวร้าว เอาแต่ใจ ตอนเราเด็กๆจำความได้คืออยู่ กับทวดและยาย พ่อแม่ไปทำงานเช้ากลับมาก็ดึกแล้ว ตอนเด็กจนโตเราอยู่กับกับทวดและยายมาตลอดและไม่ติดพ่อหรือแม่เลย เมื่อประมาณเราอายุ9ขวบ แม่หยุดทำงาน และพ่อเราไปทำงานยามและย้ายไปทำงานที่ปัตตานี เราเริ่มอยู่กับแม่อยู่ได้โดยไม่มีพ่อ บางครั้งเราก็คิดเลยว่าเราไม่มีพ่อ ในขณะที่เราอยู่กับทวดและยาย เค้าไม่เคยมีความเข้าใจในตัวเราเลยว่าเราต้องการอะไร ไม่ต้องการอะไร ตอนนี้เราเป็นวัยรุ่นเราอยากได้สิ่งไหนบ้าง และตอนที่พ่อกลับมาบ้านประมาณ2เดือนครั้ง เราไม่พูดไม่คุยกับพ่อเลยน่ะ ไม่รู้อธิบายยังไงอ่ะ
นี่เรียกว่าขาดความอบอุ่นป่ะ?