ไม่ชอบกินของฟรี กลัวชาติหน้าเป็นเปรต

แต่มีเพื่อนบางคน มีเงิน แต่ชอบของฟรี คบใครก็จะจ้องว่า ไม่เคยเห็นเลี้ยงข้าวชั้นเลย ใครมาชวนกินข้าวก็ตั้งแง่ว่าต้องเลี้ยงชั้นนะ เคยไปเที่ยวกันและแวะปั๊มน้ำมัน เขามีกาแฟฟรี จากที่ปรกติไม่กินกาแฟ เธอล่อซะสามแก้ว แถมจะหากระบอกกดมากินในรถ ทั้งที่มีป้ายห้าม ไปติดต่องานบริษัท มีหนังสือพิมพ์ให้ลูกค้าอ่านวางบนโต๊ะรับแขก พอจะกลับ นางพับหนังสือพิมพ์ใส่กระเป๋า เอาไปเฉย มีอยู่วัน เดินอยู่เดอะมอล เธอบอกว่า เดี๋ยวจะพาไปเลี้ยงผลไม้ ปรากฏว่า เธอพาเข้าไปในซุปเปอร์แผนกผลไม้แห้ง แช่อิ่ม ที่มีต้วอย่างให้ชิมฟรี แล้วเธอก็ชิมฟรีไปจนอิ่ม เวลาไปเที่ยวด้วยกัน เธอจะถนัดมากกับคำว่า ออกไปก่อนนะๆ แล้วก็ทำเฉย จนเป็นที่รังเกียจของเพื่อนทุกคน ไม่มีใครไปไหนด้วยอีกแล้ว เป็นเปรตตั้งแต่ชาตินี้ แต่ชีวิตจริงเธอเป็นเจ้าของกิจการ มีบ้าน มีรถ และชอบสะสมเพชร มีเงิน แต่งกเหนียวหนี้ ไม้กวาดสามอันร้อย นางบอกแพง ไม่ซื้อ ดินปลูกต้นไม้ห้าถุงร้อย นางจะเอาหกถุงร้อย พาเราขับรถตระเวณจากหัวหมากไปจตุจักร ไปเทเวศน์ ต่อร้านไหนเขาก็ไม่ขายให้ สุดท้ายต้องยอมซื้อห้าถุงร้อย  เป็นหนี้ก็จ่ายยากมาก แม้กับเพื่อนฝูง เคยขายของให้นางเท่าทุน เอาของไปแล้วบอกว่า เดี๋ยวโอนให้ พอโทรไปทวงอีกนางปิดมือถือ เลยรำลึกได้ว่า เคยมีเพื่อนคนหนึ่งทวงหนี้นางกว่าจะได้ ตอนหลังทวงได้แล้วด่าประจานนางว่า ยิ่งกว่าทวงเงินขอทาน เอาเงินทำบุญล้างซวยดีกว่า นี่แหละเพื่อน ก็คิดว่า ทนๆคบกันไป แต่ก็แปลกใจที่ในโลกมีคนแบบนี้