จบลงไปแล้วสำหรับไทยลีกและซุปเปอร์ลีกในปีนี้  แชมป์ยังคงเป็นหน้าเดิม แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือ ได้มาแบบรากเลือดจริงๆ  ไม่ง่ายเหมือนปีที่แล้ว ฟอร์มโดยรวมดรอปลงไป สวนทางกับคู่แข่งที่ฟอร์มดีขึ้นมาก ที่ชนะมาได้เพราะความสามารถเฉพาะตัวนักกีฬาล้วนๆ เลย  ถ้าสโมสรไม่คิดจะผ่าตัดหรือเปลี่ยนแปลงอะไร โดยเฉพาะนักกีฬาที่จะมาเป็นแกนหลักของทีม  คงยากที่จะป้องกันแชมป์  เมื่อส่องดูแต่ละตำแหน่งแล้วน่าเป็นห่วง

หัวเสา : ถ้าเพียวตัดสินใจไปเล่นลีกนอกจริงๆ  สโมสรต้องหาคนที่มีศักยภาพพอๆ กันมาแทนให้ได้ ซึ่งในเวลานี้เท่าที่ดูมีแค่ บิ๋ม เท่านั้นที่เป็นคำตอบเดียว    ต้องทุ่มเงินซื้อมาให้ได้ เท่าไหร่เท่ากัน อย่าหวังพึ่งมาดามเลย  ด้วยสังขารและอายุ มีแต่จะถดถอยลงทุกวัน  ส่วนมดวิ กระดูกยังไม่แข็งพอที่จะแบกทีมได้  บิ๋มเองก็คงสนใจที่จะมาร่วมทีม  เพราะองค์ประกอบของทีมสุพรีมดีกว่า โอกาสได้แชมป์มีมากกว่า นักกีฬาทุกคนล้วนอยากประสบความสำเร็จทั้งนั้น เล่นดีแต่ไม่ได้แชมป์มีแต่จะบั่นทอนจิตใจ (ยกเว้นว่าบิ๋มจะไปนอกด้วยอีกคน)

บีหลัง :     ปู ถึงเกมรับจะดี แต่เกมบุกก็ยังไม่เสถียร  แถมอยู่ในช่วงปลายๆ ของอาชีพแล้ว น่าจะต้องหาคนมาช่วย ถ้าเป็นบีมจะดีมากแต่คงยาก เพราะติดโควต้าทีมชาติ แถมน้องอาจจะไม่ยอมทิ้งนนท์ไปไหน

เซ็ตเตอร์ :  ควรหาเซ็ตเตอร์สำรองที่ดีกว่านี้มาช่วยโส  ทุกวันนี้ถ้าเกมส์ไหนเปลี่ยนโสไปพัก ให้ปริญญาลงมา แฟนๆ ต้องพนมมือสวดมนต์ตลอด ในไทยลีก เซ็ตเตอร์ที่ดีๆ น่าจะมีอยู่บ้าง  วันไหนโสเจ็บคือจบ

ลิป : ถ้าแป้นกับเป็ดยังโอเคอยู่ คงไม่ต้องเสริม

เอ็มบี : เหมี่ยวเองก็ยังไม่แน่นอนเรื่องของความนิ่ง การไล่บล็อก การตีไหลหลังยังไม่เฉียบคมพอ  ต้องหาคนมาช่วย  ถ้าคิดว่าตัวต่างชาติจะเป็นปัญหา  เรื่องของการสื่อสารหรือความเข้าใจกันในทีม ก็ลองหาในไทยลีกนี่แหล่ะ เอาที่เจ๋งๆ

สรุป ต้องมีการเปลี่ยนแปลงจริงๆจังๆซะที  ถ้ายังอยากรักษาความสำเร็จให้ต่อเนื่องต่อไป