นี่เป็นกระทู้ครั้งแรก อยากระบายและอยากฟังเหตุผลของคนอื่นดูบ้างว่าคิดกันยังไง
เริ่มแรกเลยค่ะ ตอนอายุ 9 ขวบหรือประมาณ ป.4 ได้
มีเรื่องที่ทำให้ต้องมาอาศัยอยู่กับอา จนกระทั่งอายุ อายุ 15 ถึงจะได้กลับมาอยู่กับพ่ออีกครั้ง อยู่ได้ประมาณปีนึงก็ต้องกลับไปอยู่กับอาอีก เพราะติดเรื่องย้ายโรงเรียนยุ่งยาก จนเรียนจบ ม.6 ก็ทำงานเลย จนอายุ 21 ก็ย้ายมาอยู่กันเป็นครอบครัวอีกครั้ง ลืมบอกไปค่ะ ช่วงนั้นแม่ต้องให้ น้องชายอยู่กับน้องสาวพ่อ ส่วนตัวเองอยู่กับน้องชายพ่อ เนี่ยจากความจน คือจนมากค่ะ แม่ก็ไม่มีความรู้ เลยต้องยอมให้ลูกทั้ง 2 มาอยู่กับบรรดาอาๆ แล้วตัวเองก็ต้องไปรับจ้างทำงานทั่วไป จนได้มาอยู่ด้วยกันจริงๆก็ตอนอายุ 21 เนี่ยแหล่ะคะ
นับจากนั้นความสุขก็มีมาต่อเนื่อง จนผ่านมาประมาณ 4 ปี พ่อเริ่มขายหวยและปล่อยเงินกู้เล็กๆน้อยๆและทำงานรปภ เก็บขวดขาย คือทำทุกอย่างที่ได้เงิน ยอมรับเลยพ่อเก่งและขยันมาก ไม่เคยอายทำกิน
และแล้ว เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น พ่อไปปล่อยกู้ที่เยาวราช แล้วเกิดอะไรขึ้นคะ???? ได้ผู้หญิงมาคนนึงค่ะ โอ้แม่เจ้า มาไง ตอนนั้นพ่อเริ่มมีเงินละค่ะ ผู้หญิงคนนี้เข้ามาพร้อมลูกในท้อง 4 เดือนละค่ะ ทำไงล่ะคะ???? ทุกคนอาจจะไม่อยากเชื่อ แม่อนุญาติให้พาผู้หญิงคนนี้เข้ามาอยู่ในบ้านคะ 🙏🙏🙄🙄แม่พระมากกก เคร ถ้าแม่ไม่ว่าไร ทุกคนก็ไม่ว่า ผ่านไป 3 เดือน ผู้หญิงคนนี้นางพาลูกเข้ามาอยู่ที่บ้านอีก 2 คน 5555 🙄🙄 ภาระก็ตกที่พ่อสิคะ เพราะนางท้อง ทำไงได้ แล้วความลำบากก็ตามมา พ่อรายจ่ายเยอะขึ้น มากกกก. ทะเลาะกับแม่บ่อยขึ้น สุดท้าย ผ่ามา 1 ปีเต็ม แม่บอกลูกๆว่า แม่เหนื่อยละนะ แม่ขอไปอยู่บ้านนอก ลูกๆดูแลตัวเองได้ใช่ไม๊ ประหยัดนะลูก เก็บเงินเก็บทอง พอมีแล้วมาอยู่ด้วยกัน แม่ไปได้ 2-3 เดือน น้องก็ขอไปอยู่บ้านแฟน ไปแบบไม่มีลู่ทางด้วย อ้าว อิฉันล่ะ ทำไง อ่ะว่ะ ยังไม่มีลู่ทาง ก็อยู่นี่แหล่ะ จนมาวันนึง ผู้หญิงคนนี้นางมาขอให้ช่วยจ่ายค่าเช่าบ้านจร้า เช่าบ้านไร??? จ่ายทำไม???? อึ้งไปนิดนึง จนพ่อไปพูดกับผู้หญิงคนนั้นว่า" เธอ นั่นมันลูกฉันนะ จะทำไรก็เกรงใจฉันหน่อย" แล้วนางก็พูดขึ้นมาว่า ภาระเราเยอะ ลูกมันโตแล้วก็ต้องช่วยเราบ้าง "
ตอนนั้นเครียดมาก แค้นมาก แต่ทำไรไม่ได้เกรงใจพ่อ กลัวพ่อคิดมากและลำบาก เลยตัดสินใจ เอาวะ ด้านนิดนึง ขอมาอยู่บ้านแฟนที่ต่างจังหวัด ตั้งแต่นั้นที่บ้านขาดการติดต่อเลยจร้า ไม่โทร ไม่ตาม ไม่ติดต่อ ก็ใจแข็ง ตัดก็ตัด 55555. ผ่านมา 7 ปี ทำงานยังไงก็ไม่มีเงินเก็บสักที แล้วแม่แฟนก็ดูถูกว่ามาขออยู่กับผู้ชายแบบนี้ น่าเกลียด ไม่มีหัวนอนปลายเท้า 5555. จะอยู่เพื่อไรล่ะจ๊ะ ลืมบอก บ้านสามีนางพอมีเงินค่ะ และอยู่แต่เมืองนอก นิสัยฝรั่ง คือมีครอบครัวก็ต้องแยกตัวออกไปอยู่ข้างนอก แต่นางไม่กล้าบอกลูกจร้า นางใส่กับอิฉันเต็มๆ พอจ๊ะ ตอนนั้นลำบากมาก เงินก็ไม่มี เครียด นึกไงไม่รู้ คิดถึงพ่อ เลยโทรไปหา แต่คำพูดที่ได้ยิน ไม่ได้ทำให้จิตใจพองโตเลย. " ทีหลังไม่ต้องโทรมานะ แค่เรื่องในครอบครัวเค้าก็เยอะพออยู่ละ" จุกค่ะ เหมือนพ่อกระโดดถีบ2 เท้าพร้อมกันอ่ะ บอกตัวเองว่าร้องไห้ให้เต็มที่เลย ถ้าร้องจนตายได้ให้ร้องเลย 😅😅😅 แต่ไม่ตายดีกว่า กลัวคนมาเห็นตอนอืดแล้วไม่สวย แล้วไมนานด้วยความสวย น่ารัก และจิตใจดี ก็ได้มาเจอกับสามี คุณสามีดีมากกกกก ให้ทุกอย่างค่ะอยากได้อะไรขอให้บอก 😳😳😳 ก็อยากได้บ้านสิจ๊ะ ก็ซื้อบ้าน แล้วก็ทำบุญบ้าน แล้วเราก็นึงถึงพ่อ เอ่อ. แกคงแก่มากละ และเราก็โตขึ้นมากแล้ว ก็อยากให้พ่อเห็นความสำเร็จของเรา เลยไปหาแล้วรับมางานทำบุญบ้าน พ่อดีใจ ยิ้ม แกแก่มากจริงๆๆ เดินไม่ได้ ผอม แล้ววันงานก็ผ่านไปด้วยดี แล้วก็กลับมาส่งแกที่บ้าน
😈😈😈ถึงตอนสำคัญล่ะจร้า หลังจากพ่อกลับบ้าน ทางบ้านโน้นเริ่มเรียกร้องและบอกข่าวร้ายว่า พ่อเป็นมะเร็งตับ รับผิดชอบไม่ไหว ต้องการให้ช่วยเรื่องค่ารักษาพยาบาล. เลยตัดสินใจโทรไปหาพ่อ พ่อเราให้ฟังว่า นางไม่ค่อยได้กลับบ้านค่ะ เดาได้ไม่ยากเน่อะ
และพอตรวจเจอ นางก็เริ่มไล่พ่อออกจากบ้านให้มาอยู่กับเรา แต่พ่อไม่อยากมา อาจจะเพราะหลายเหตุผล รวมถึงห่วงน้องคนเล็กด้วย แล้วนางก็โทรมาอีกจร้า บอกจะให้ทำไงภาระนางเยอะ รับผิดชอบคนเดียวไม่ไหว เราเลยถามว่า แล้วเงินที่พ่อมีล่ะ นางบอกไม่เหลือแล้ว ส่วนทอง นางไม่มีคำตอบให้ค่ะ นางเงียบ สรุปเลยค่ะ เราต้องทำไง บอกตรงใจนึงก็คิดว่าถึงเวลาที่นางต้องดูแลพ่อเราละ แต่อีกใจก็จะไม่ให้ช่วยก็ไม่ได้ มีอีกอย่าง คือ นางกับพ่อ โกรธเรา เหตุผลหรอ คำตอบที่ตอบนางไปตอนนางโทรมาขอความช่วยเหลือ อาจจะไม่ถูกใจนางเท่าไหร่ เพราะเราตอบนางไปว่า " จะช่วยเท่าที่พอจะช่วยได้ ที่เหลือคุณต้องจัดการเอาเอง เพราะนั่นคือครอบครัวคุณ"
ต้องทำไง
เริ่มแรกเลยค่ะ ตอนอายุ 9 ขวบหรือประมาณ ป.4 ได้
มีเรื่องที่ทำให้ต้องมาอาศัยอยู่กับอา จนกระทั่งอายุ อายุ 15 ถึงจะได้กลับมาอยู่กับพ่ออีกครั้ง อยู่ได้ประมาณปีนึงก็ต้องกลับไปอยู่กับอาอีก เพราะติดเรื่องย้ายโรงเรียนยุ่งยาก จนเรียนจบ ม.6 ก็ทำงานเลย จนอายุ 21 ก็ย้ายมาอยู่กันเป็นครอบครัวอีกครั้ง ลืมบอกไปค่ะ ช่วงนั้นแม่ต้องให้ น้องชายอยู่กับน้องสาวพ่อ ส่วนตัวเองอยู่กับน้องชายพ่อ เนี่ยจากความจน คือจนมากค่ะ แม่ก็ไม่มีความรู้ เลยต้องยอมให้ลูกทั้ง 2 มาอยู่กับบรรดาอาๆ แล้วตัวเองก็ต้องไปรับจ้างทำงานทั่วไป จนได้มาอยู่ด้วยกันจริงๆก็ตอนอายุ 21 เนี่ยแหล่ะคะ
นับจากนั้นความสุขก็มีมาต่อเนื่อง จนผ่านมาประมาณ 4 ปี พ่อเริ่มขายหวยและปล่อยเงินกู้เล็กๆน้อยๆและทำงานรปภ เก็บขวดขาย คือทำทุกอย่างที่ได้เงิน ยอมรับเลยพ่อเก่งและขยันมาก ไม่เคยอายทำกิน
และแล้ว เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น พ่อไปปล่อยกู้ที่เยาวราช แล้วเกิดอะไรขึ้นคะ???? ได้ผู้หญิงมาคนนึงค่ะ โอ้แม่เจ้า มาไง ตอนนั้นพ่อเริ่มมีเงินละค่ะ ผู้หญิงคนนี้เข้ามาพร้อมลูกในท้อง 4 เดือนละค่ะ ทำไงล่ะคะ???? ทุกคนอาจจะไม่อยากเชื่อ แม่อนุญาติให้พาผู้หญิงคนนี้เข้ามาอยู่ในบ้านคะ 🙏🙏🙄🙄แม่พระมากกก เคร ถ้าแม่ไม่ว่าไร ทุกคนก็ไม่ว่า ผ่านไป 3 เดือน ผู้หญิงคนนี้นางพาลูกเข้ามาอยู่ที่บ้านอีก 2 คน 5555 🙄🙄 ภาระก็ตกที่พ่อสิคะ เพราะนางท้อง ทำไงได้ แล้วความลำบากก็ตามมา พ่อรายจ่ายเยอะขึ้น มากกกก. ทะเลาะกับแม่บ่อยขึ้น สุดท้าย ผ่ามา 1 ปีเต็ม แม่บอกลูกๆว่า แม่เหนื่อยละนะ แม่ขอไปอยู่บ้านนอก ลูกๆดูแลตัวเองได้ใช่ไม๊ ประหยัดนะลูก เก็บเงินเก็บทอง พอมีแล้วมาอยู่ด้วยกัน แม่ไปได้ 2-3 เดือน น้องก็ขอไปอยู่บ้านแฟน ไปแบบไม่มีลู่ทางด้วย อ้าว อิฉันล่ะ ทำไง อ่ะว่ะ ยังไม่มีลู่ทาง ก็อยู่นี่แหล่ะ จนมาวันนึง ผู้หญิงคนนี้นางมาขอให้ช่วยจ่ายค่าเช่าบ้านจร้า เช่าบ้านไร??? จ่ายทำไม???? อึ้งไปนิดนึง จนพ่อไปพูดกับผู้หญิงคนนั้นว่า" เธอ นั่นมันลูกฉันนะ จะทำไรก็เกรงใจฉันหน่อย" แล้วนางก็พูดขึ้นมาว่า ภาระเราเยอะ ลูกมันโตแล้วก็ต้องช่วยเราบ้าง "
ตอนนั้นเครียดมาก แค้นมาก แต่ทำไรไม่ได้เกรงใจพ่อ กลัวพ่อคิดมากและลำบาก เลยตัดสินใจ เอาวะ ด้านนิดนึง ขอมาอยู่บ้านแฟนที่ต่างจังหวัด ตั้งแต่นั้นที่บ้านขาดการติดต่อเลยจร้า ไม่โทร ไม่ตาม ไม่ติดต่อ ก็ใจแข็ง ตัดก็ตัด 55555. ผ่านมา 7 ปี ทำงานยังไงก็ไม่มีเงินเก็บสักที แล้วแม่แฟนก็ดูถูกว่ามาขออยู่กับผู้ชายแบบนี้ น่าเกลียด ไม่มีหัวนอนปลายเท้า 5555. จะอยู่เพื่อไรล่ะจ๊ะ ลืมบอก บ้านสามีนางพอมีเงินค่ะ และอยู่แต่เมืองนอก นิสัยฝรั่ง คือมีครอบครัวก็ต้องแยกตัวออกไปอยู่ข้างนอก แต่นางไม่กล้าบอกลูกจร้า นางใส่กับอิฉันเต็มๆ พอจ๊ะ ตอนนั้นลำบากมาก เงินก็ไม่มี เครียด นึกไงไม่รู้ คิดถึงพ่อ เลยโทรไปหา แต่คำพูดที่ได้ยิน ไม่ได้ทำให้จิตใจพองโตเลย. " ทีหลังไม่ต้องโทรมานะ แค่เรื่องในครอบครัวเค้าก็เยอะพออยู่ละ" จุกค่ะ เหมือนพ่อกระโดดถีบ2 เท้าพร้อมกันอ่ะ บอกตัวเองว่าร้องไห้ให้เต็มที่เลย ถ้าร้องจนตายได้ให้ร้องเลย 😅😅😅 แต่ไม่ตายดีกว่า กลัวคนมาเห็นตอนอืดแล้วไม่สวย แล้วไมนานด้วยความสวย น่ารัก และจิตใจดี ก็ได้มาเจอกับสามี คุณสามีดีมากกกกก ให้ทุกอย่างค่ะอยากได้อะไรขอให้บอก 😳😳😳 ก็อยากได้บ้านสิจ๊ะ ก็ซื้อบ้าน แล้วก็ทำบุญบ้าน แล้วเราก็นึงถึงพ่อ เอ่อ. แกคงแก่มากละ และเราก็โตขึ้นมากแล้ว ก็อยากให้พ่อเห็นความสำเร็จของเรา เลยไปหาแล้วรับมางานทำบุญบ้าน พ่อดีใจ ยิ้ม แกแก่มากจริงๆๆ เดินไม่ได้ ผอม แล้ววันงานก็ผ่านไปด้วยดี แล้วก็กลับมาส่งแกที่บ้าน
😈😈😈ถึงตอนสำคัญล่ะจร้า หลังจากพ่อกลับบ้าน ทางบ้านโน้นเริ่มเรียกร้องและบอกข่าวร้ายว่า พ่อเป็นมะเร็งตับ รับผิดชอบไม่ไหว ต้องการให้ช่วยเรื่องค่ารักษาพยาบาล. เลยตัดสินใจโทรไปหาพ่อ พ่อเราให้ฟังว่า นางไม่ค่อยได้กลับบ้านค่ะ เดาได้ไม่ยากเน่อะ
และพอตรวจเจอ นางก็เริ่มไล่พ่อออกจากบ้านให้มาอยู่กับเรา แต่พ่อไม่อยากมา อาจจะเพราะหลายเหตุผล รวมถึงห่วงน้องคนเล็กด้วย แล้วนางก็โทรมาอีกจร้า บอกจะให้ทำไงภาระนางเยอะ รับผิดชอบคนเดียวไม่ไหว เราเลยถามว่า แล้วเงินที่พ่อมีล่ะ นางบอกไม่เหลือแล้ว ส่วนทอง นางไม่มีคำตอบให้ค่ะ นางเงียบ สรุปเลยค่ะ เราต้องทำไง บอกตรงใจนึงก็คิดว่าถึงเวลาที่นางต้องดูแลพ่อเราละ แต่อีกใจก็จะไม่ให้ช่วยก็ไม่ได้ มีอีกอย่าง คือ นางกับพ่อ โกรธเรา เหตุผลหรอ คำตอบที่ตอบนางไปตอนนางโทรมาขอความช่วยเหลือ อาจจะไม่ถูกใจนางเท่าไหร่ เพราะเราตอบนางไปว่า " จะช่วยเท่าที่พอจะช่วยได้ ที่เหลือคุณต้องจัดการเอาเอง เพราะนั่นคือครอบครัวคุณ"