สวัสดีทุกคนค่ะ ก่อนอื่นจากจะมาเล่าประสบการณ์ของตัวเองให้ฟังโดยใช่ชื่อตัวย่อนะคะ เพื่อไม่ให้กระทบกับใคร
เราชื่อ ณ ตอนนี้อายุ 23 ปี ส่วนแฟนเก่าเราชื่อ บ อายุ 22 ปี เค้าเด็กกว่า เราคบกันมาตั้งแต่อยู่ม. 3 ตอนนั้นก็ยังคิดว่าเด็กมากแต่พอเริ่มโตขึ้นเราต้องไปต่อมหาลัย ส่วน บ ก็สอบติดทหารดุริยางค์ ณ จึงมาเรียนมหาลัยที่กรุงเทพ เพื่อที่ว่าจะได้อยู่ใกล้กันเพราะจะสามารถเจอกันได้แค่ศุกร์ เสาร์ เท่านั้น โทรศัพท์ก็ต้องคอยรอเป็นเวลาและคุยได้ไม่นาน เราคบกันบ้านเราทั้งคู่รับรู้และไปหากันอยู่บ่อยๆ ตอนที่ บ จะไปสอบทหาร แม่เราก็เป็นคนพาไปเพราะครอบครัวของ บ ไม่ว่างพาไป แม่เราช่วยเหลือทุกอย่าง จนเค้าสอบติด ระหว่างที่เค้าอยู่ที่กรมทการ เค้าก็จะเขียนบันทึกประจำวันถึงเราตลอด และจะโทรมาเป็นเวลาตอนนั้นเราก็เรียนมหาลัย เจอคนมากมายแต่เราก็รักเค้าแค่คนเดียว เราคบกันมันดีมากๆ เราไม่เคยทะเลาะกัน จนพอคบกันมาปีที่ 7 บ กำลังจะได้ประดับยศ เราเริ่มร็สึกว่าเค้าเปลี่ยนไป ไม่ค่อยมาหาเราเหมือนเดิม ไปเที่ยวกับเพื่อน โกหกเราบ้าง จนเราจับได้ว่าเค้ามีคนอื่น ตอนนั้น ณ เสียใจมากๆ ว่าทำไมเค้าถึงทำกับเราได้ คบกันมาตั้งนาน เคยไว้ใจ เค้าดีกับเรามากๆ จนเราไม่คิดว่าวันนึงเค้าจะนอกใจเราได้เลย เราก็เลยแอบเค้าไปดูในเฟสว่าเค้าคุยกับใคร เราถึงได้รู้ ตอนนั้นเค้าพยายามตัดเราทุกทาง บ้อคเราทุกอย่าง เราเสียใจมากๆ ไม่สามารถจะติดต่อหรือพูดหรือถามอะไรเค้าได้เลย ตอนนั้นมันแย่มากๆ ไม่อยากทำอะไรเลย
แต่พอเวลาผ่านไปได้ไม่ถึง 3 อาทิตย์ เคา้ก็ปลดบ้อคเราแล้วทักมาหาเรา มาขอคืนดี มาขอโทษ พยายามทำทุกอย่างเราก็ใจอ่อน และดีกับเค้าให้อภัยเค้า
เค้าต้องไปจุรับราชการที่ จ.บุรีรัมย์ ตอนนั้น ณ ก็กลัวนะเพราะกรุงเทพกับบุรีรัมย์มันไกลกันมากๆ แต่ก็สะดวกตรงที่ว่ามีสนามบินก็สามารถไปหาได้ เข้าสู่ปีที่ 8 ตอนนั้นเราอยู่ปี 4 ก็จะมีเรียนน้อย ก็จะไปหาเค้าบ่อยมากขึ้น เรารักกันดีมากๆ เค้าทำทุกอย่างให้เรา คอยเอาใจใส่ ตามใจทุกอย่าง อยากได้อะไรก็ซื้อให้เราหมด จนพอเข้าเดือนต้นเดือนสิงหาคม เค้าต้องมาราชการที่กรุงเทพเราก็ได้อยู่ใกล้ชิดกันมากขึ้น ตอนนั้นมีความสุขมากๆ ทุกอย่างมันดีมากๆ จนวันที่เค้ากลับบุรีรัมย์ก่อนวันจะกลับหนุ่งวันพฤติกรรมเค้าเปลี่ยนไปแปลกๆ เราก็ไม่ได้สงสัยอะไร เพราะ บ พูดกับเราตลอดว่า กลับมาจะทำให้ดีที่สุด บ วาดฝันอนาคตเค้ากับเราไว้ทุกอย่าง ทำให้ ณ เชื่อใจ บ มาก ว่าเค้ารักเรามาก จนวันที่เค้ากลับทุกอย่างก็ปกติดีทุกอย่าง พอมาหลังวันลอยกระทงที่ผ่านมาเคา้ขอเราไปกินเหล้า ณ เป็นคนที่ ไปไหนขอให้บอก จะไม่จิก ไม่ตาม กลับมาตอนไหนก็ขอให้ส่งข้อความาบอกทิ้งไว้ ถ้าตื่นมาก็จะได้รู้ว่ากลับมาตอนไหน ไปกินเหล้า ไปไหนกับใครแค่บอก ณ ไม่เคยห้ามหรือว่าหรือบ่น บ เลย จนหนักเค้า บ ไปกินเหล้าบ่อยขึ้นแต่ ณ ก็ไม่ได้เอะใจอะไร จนวันนึงเราอยากเค้าไปหน้าเฟส บ เพื่อจะเอารูปคู่ที่ บ เป็นคนโพสก่อนกลับจากกรุงเทพไปบุรีรัมย์ แต่ ณ หารูปคู่ไม่เจอก็เริ่มสงสัยว่า เอ๊ะ ! รูปคู่มันหายไปไหน ก็เลยเค้าไปดูในที่อัพเดทก็ไม่มีรูปคู่และรูปเราเหลืออยู่เลย ก็เริ่มสงสัยแปลกๆ เราก็เลยโทรหา บ โทรหลายสาย บ ไม่รับ และวสักพัก บ โทรกลับมา เราก็ถามว่าไปไหนมา บ ก็บอกว่าอยู่ข้างล่างบ้านไม่ได้เอาโทรศัพท์ลงไป เราก็ถาม บ ว่า รูปหายไปไหน ตอนแรก บ ก็เงียบไม่ยอมตอบ ตอนนั้นใจเราเต้นแรงมาก เริ่มรู้สึกไม่ดี กลัวว่าสิ่งที่คิดจะเป็นจริง พอเราถามจน บ จนมุมแก้ตัวอะไรไม่ได้ ก็ยอมรับว่าคุยกับคนอื่น เราก็คิดในใจว่าอีกแล้วหรอ เวลาผ่านมาปีนึงทำอีกแล้วหรอ ตอนครั้งแรกเราเคยพูดกับ บ ถ้าอยากมีใครขอให้บอก ถ้ามีคนนั้นต้องไม่มีเรา และถ้าเกิดเหตุการณ์แบบเดิมอีก เราจะไม่ฟังอะไรทั้งนั้น เราจะเลิกและไม่ให้โอกาสอีก
ตอนนั้นเราโกรธมาก โมโห และเสียใจแต่มันไม่มีน้ำตาไหลออกมาเลยแม้แต่นิดได้แต่จุกอยู่ข้างในเรา พอเราจับได้ บ ก็พูดว่า แค่คุยเล่นๆ ไม่ได้จริงจัง ณ ให้โอกาศ บ อีกสิบครั้งไม่ได้หรอ พอเราได้ยินคำนี้ เรารู้เลยว่าถ้าเราให้โอกาสมันจะต้องมีอีกแน่นอน เราเลย ลบทุกอย่างแล้วบอกกับเค้าว่า เราเลิกกันเถอะ พอแค่นี้ไม่อยากเสียใจอีกแล้ว โอกาสไม่ได้มีไว้ให้คนที่ไม่เห็นค่า ตอนนั้นเราเสียใจมากนะแต่มันไม่มีน้ำตาเลยจริงๆ แล้วครั้งคือแรงกว่าครั้งแรก ครั้งแรกแค่คุยกับผู้หญิงคนอื่น แต่ครั้งนี้เราเหมือนควาย เค้าไปลอยกระทงด้วยกัน ทั้งๆที่ โกหกเราว่าอยู่กับรุ่นพี่ที่ทำงาน ไปกินเหล้าไปเจอกับผู้หญิงคนนั้นที่ร้านเหล้า เราจุก จุกจนพูดอะไรไม่ออก เราก็เลยตัดเค้าทุกทาง จนเวลาผ่านมาถึงตอนนี้ตั้งแต่เดือนพฤศิกายน 2560 ถึงตอนนี้วันที่ 31 มีนาคม 2561 เราตัดใจได้ไวมาก เรารักตัวเอง เพราะเค้าทำให้เราเจ็บมาก จนก่อนหน้านี้เค้าจนถึงวันนี้เค้าพยามยามติดต่อเราทุกทาง พยามทักมาคุย ทักมาบอกกับเรา ว่าตั้แต่เลิกกับ ณ ไปตั้งแต่วันแรก บ ไม่เคยมีความสุขเลย เค้าพยามยามจะพูดให้เราร็สึกดีทุกอย่าง ทั้งๆที่ บ ก็ยังคบกับผู้หญิงคนนั้นตลอด แต่เราก็รู้ว่าเค้าทะเลาะกันทุกวัน แล้วชีวิต บ ก็เริ่มแย่ลง ตั้งแต่คบกับ ผู้หญิงคนนั้น ทุกคนก็ทักมาหาเราว่าชีวิต บ มันแย่ลง ไม่มีความสุข แต่เราทำอะไรไม่ได้ เพราะความร็สึกมันเปลี่ยนไปแล้ว ตั้งแต่ บ เลิกกับเราไปคบกับน้องคนนั้น บ ก็ดูโทรม ผอม ดำ และก็ประสบอุบัติเหตุ ลำโพงล่วงใส่ต้องเย็บปาก กับ ขา รุ่นพี่ที่อยู่ กรมเดียวกับ บ ก็ทักมาบอกเราแต่เราก็ทำอะไรไม่ได้เป็นห่วง แต่ไม่อยากให้ บ รับรู้เกี่ยวกับเรา ตอน บ คบกับเรา ไม่เคยต้องไปยืมตังใคร แต่ บ ทักไปยืมเงิน รุ่นพี่ จนรุ่นพี่ต้องทักมาบอกเรา ชีวิต บ แย่กว่าเดิมมาก ติดเหล้า ติดบุหรี่ พากันไปร้านเหล้ากับ น้องคนนั้น แต่เราไม่ใส่ใจ ทางบ้าน บ ก็พยามทักหาเรา ยื้อเราบอกให้เรารอ บ ทางบ้าน บ บอกว่า บ พูดกับที่บ้านว่าจะเลิกกับผู้หญิงคนนั้น ให้เรารอ เราก็เลยบอกกับที่บ้าน บ ไปว่า ขอละ ไม่อยากยุ่งเกี่ยวอะไรอีกแล้ว เจ็บมามากพอแล้วปล่อยหนูไปเถอะ พูดว่าจะเลิกกับน้องคนนั้นแต่ก็ไม่เลิก พยายามทำทุกอย่าง พยายามมาง้อ แต่ว่า ณ ไม่คืนดีด้วย
เพราะ ณ รู้แล้วว่าการอยู่คนเดียวมันไม่ได้แย่ดีกว่าต้องทนอยู่กับผู้ชายที่เห็นแก่ตัวคนนึงที่ไม่รู้จักพอ พอมีปัญหาทะเลาะกันค่อยมานึกถึงเรา เราแค่อยากเราประสบการณ์ให้กับทุกคนฟังอาจจะเขียนงงๆบ้างเพราะเป็นกระทู้แรก เราอยากบอกว่าคบกันนาน ช่วยเหลือทุกอย่าง ไม่ได้แปลว่าเค้าจะรักแค่เรา จะมีแค่เรา บางครั้งเราไม่ได้สิ่งนั้นกลับคืน เราอย่าอยู่กับความอดทน อย่าคิดว่าการตัดคนที่ทำให้เราเสียใจออกไปมันจะเสียหน้า ถ้าเราตัดเค้าได้ แล้วจะรู้ว่ามันมีความสุขมากแค่ไหน
และสุดท้ายคนที่ต้องมาเสียใจที่สุดไม่ใช่เรา แต่เป็นเค้าเองที่ดึงตัวเองลงไปในที่ ที่แย่ที่สุด พอมาเห็นค่าก็รู้ว่ามันสายเกินไปที่คนคนนึงจะได้รับโอกาสแล้ว
จนตอนนี้ ณ เรียนจบมีหน้าที่การงาน ทำงานเราจึงรู้ว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือการรักตัวเอง รักพ่อแม่ ถ้าเรารักตัวเอง เดี๋ยวสักวันก็จะมีคนดีๆเค้ามาหาเราเอง
ถ้า บ ได้อ่านกระทู้นี้อยากบอกว่า ขอให้ บ สู้ๆ อะไรที่ทำแล้วมันแย่ก็แค่ถอยออกมา ณ ยังหวังดีกับ บ เสมอ แต่ไม่สามารถกับไปอยู่ในสถานะเดิมได้อีกต่อไปแล้ว
ขอบคุณทุกคนที่รับฟังค่ะ
อยากเล่าประสบการณ์คบกับแฟนมา 8 ปี คิดว่าดีที่สุด แต่...
เราชื่อ ณ ตอนนี้อายุ 23 ปี ส่วนแฟนเก่าเราชื่อ บ อายุ 22 ปี เค้าเด็กกว่า เราคบกันมาตั้งแต่อยู่ม. 3 ตอนนั้นก็ยังคิดว่าเด็กมากแต่พอเริ่มโตขึ้นเราต้องไปต่อมหาลัย ส่วน บ ก็สอบติดทหารดุริยางค์ ณ จึงมาเรียนมหาลัยที่กรุงเทพ เพื่อที่ว่าจะได้อยู่ใกล้กันเพราะจะสามารถเจอกันได้แค่ศุกร์ เสาร์ เท่านั้น โทรศัพท์ก็ต้องคอยรอเป็นเวลาและคุยได้ไม่นาน เราคบกันบ้านเราทั้งคู่รับรู้และไปหากันอยู่บ่อยๆ ตอนที่ บ จะไปสอบทหาร แม่เราก็เป็นคนพาไปเพราะครอบครัวของ บ ไม่ว่างพาไป แม่เราช่วยเหลือทุกอย่าง จนเค้าสอบติด ระหว่างที่เค้าอยู่ที่กรมทการ เค้าก็จะเขียนบันทึกประจำวันถึงเราตลอด และจะโทรมาเป็นเวลาตอนนั้นเราก็เรียนมหาลัย เจอคนมากมายแต่เราก็รักเค้าแค่คนเดียว เราคบกันมันดีมากๆ เราไม่เคยทะเลาะกัน จนพอคบกันมาปีที่ 7 บ กำลังจะได้ประดับยศ เราเริ่มร็สึกว่าเค้าเปลี่ยนไป ไม่ค่อยมาหาเราเหมือนเดิม ไปเที่ยวกับเพื่อน โกหกเราบ้าง จนเราจับได้ว่าเค้ามีคนอื่น ตอนนั้น ณ เสียใจมากๆ ว่าทำไมเค้าถึงทำกับเราได้ คบกันมาตั้งนาน เคยไว้ใจ เค้าดีกับเรามากๆ จนเราไม่คิดว่าวันนึงเค้าจะนอกใจเราได้เลย เราก็เลยแอบเค้าไปดูในเฟสว่าเค้าคุยกับใคร เราถึงได้รู้ ตอนนั้นเค้าพยายามตัดเราทุกทาง บ้อคเราทุกอย่าง เราเสียใจมากๆ ไม่สามารถจะติดต่อหรือพูดหรือถามอะไรเค้าได้เลย ตอนนั้นมันแย่มากๆ ไม่อยากทำอะไรเลย
แต่พอเวลาผ่านไปได้ไม่ถึง 3 อาทิตย์ เคา้ก็ปลดบ้อคเราแล้วทักมาหาเรา มาขอคืนดี มาขอโทษ พยายามทำทุกอย่างเราก็ใจอ่อน และดีกับเค้าให้อภัยเค้า
เค้าต้องไปจุรับราชการที่ จ.บุรีรัมย์ ตอนนั้น ณ ก็กลัวนะเพราะกรุงเทพกับบุรีรัมย์มันไกลกันมากๆ แต่ก็สะดวกตรงที่ว่ามีสนามบินก็สามารถไปหาได้ เข้าสู่ปีที่ 8 ตอนนั้นเราอยู่ปี 4 ก็จะมีเรียนน้อย ก็จะไปหาเค้าบ่อยมากขึ้น เรารักกันดีมากๆ เค้าทำทุกอย่างให้เรา คอยเอาใจใส่ ตามใจทุกอย่าง อยากได้อะไรก็ซื้อให้เราหมด จนพอเข้าเดือนต้นเดือนสิงหาคม เค้าต้องมาราชการที่กรุงเทพเราก็ได้อยู่ใกล้ชิดกันมากขึ้น ตอนนั้นมีความสุขมากๆ ทุกอย่างมันดีมากๆ จนวันที่เค้ากลับบุรีรัมย์ก่อนวันจะกลับหนุ่งวันพฤติกรรมเค้าเปลี่ยนไปแปลกๆ เราก็ไม่ได้สงสัยอะไร เพราะ บ พูดกับเราตลอดว่า กลับมาจะทำให้ดีที่สุด บ วาดฝันอนาคตเค้ากับเราไว้ทุกอย่าง ทำให้ ณ เชื่อใจ บ มาก ว่าเค้ารักเรามาก จนวันที่เค้ากลับทุกอย่างก็ปกติดีทุกอย่าง พอมาหลังวันลอยกระทงที่ผ่านมาเคา้ขอเราไปกินเหล้า ณ เป็นคนที่ ไปไหนขอให้บอก จะไม่จิก ไม่ตาม กลับมาตอนไหนก็ขอให้ส่งข้อความาบอกทิ้งไว้ ถ้าตื่นมาก็จะได้รู้ว่ากลับมาตอนไหน ไปกินเหล้า ไปไหนกับใครแค่บอก ณ ไม่เคยห้ามหรือว่าหรือบ่น บ เลย จนหนักเค้า บ ไปกินเหล้าบ่อยขึ้นแต่ ณ ก็ไม่ได้เอะใจอะไร จนวันนึงเราอยากเค้าไปหน้าเฟส บ เพื่อจะเอารูปคู่ที่ บ เป็นคนโพสก่อนกลับจากกรุงเทพไปบุรีรัมย์ แต่ ณ หารูปคู่ไม่เจอก็เริ่มสงสัยว่า เอ๊ะ ! รูปคู่มันหายไปไหน ก็เลยเค้าไปดูในที่อัพเดทก็ไม่มีรูปคู่และรูปเราเหลืออยู่เลย ก็เริ่มสงสัยแปลกๆ เราก็เลยโทรหา บ โทรหลายสาย บ ไม่รับ และวสักพัก บ โทรกลับมา เราก็ถามว่าไปไหนมา บ ก็บอกว่าอยู่ข้างล่างบ้านไม่ได้เอาโทรศัพท์ลงไป เราก็ถาม บ ว่า รูปหายไปไหน ตอนแรก บ ก็เงียบไม่ยอมตอบ ตอนนั้นใจเราเต้นแรงมาก เริ่มรู้สึกไม่ดี กลัวว่าสิ่งที่คิดจะเป็นจริง พอเราถามจน บ จนมุมแก้ตัวอะไรไม่ได้ ก็ยอมรับว่าคุยกับคนอื่น เราก็คิดในใจว่าอีกแล้วหรอ เวลาผ่านมาปีนึงทำอีกแล้วหรอ ตอนครั้งแรกเราเคยพูดกับ บ ถ้าอยากมีใครขอให้บอก ถ้ามีคนนั้นต้องไม่มีเรา และถ้าเกิดเหตุการณ์แบบเดิมอีก เราจะไม่ฟังอะไรทั้งนั้น เราจะเลิกและไม่ให้โอกาสอีก
ตอนนั้นเราโกรธมาก โมโห และเสียใจแต่มันไม่มีน้ำตาไหลออกมาเลยแม้แต่นิดได้แต่จุกอยู่ข้างในเรา พอเราจับได้ บ ก็พูดว่า แค่คุยเล่นๆ ไม่ได้จริงจัง ณ ให้โอกาศ บ อีกสิบครั้งไม่ได้หรอ พอเราได้ยินคำนี้ เรารู้เลยว่าถ้าเราให้โอกาสมันจะต้องมีอีกแน่นอน เราเลย ลบทุกอย่างแล้วบอกกับเค้าว่า เราเลิกกันเถอะ พอแค่นี้ไม่อยากเสียใจอีกแล้ว โอกาสไม่ได้มีไว้ให้คนที่ไม่เห็นค่า ตอนนั้นเราเสียใจมากนะแต่มันไม่มีน้ำตาเลยจริงๆ แล้วครั้งคือแรงกว่าครั้งแรก ครั้งแรกแค่คุยกับผู้หญิงคนอื่น แต่ครั้งนี้เราเหมือนควาย เค้าไปลอยกระทงด้วยกัน ทั้งๆที่ โกหกเราว่าอยู่กับรุ่นพี่ที่ทำงาน ไปกินเหล้าไปเจอกับผู้หญิงคนนั้นที่ร้านเหล้า เราจุก จุกจนพูดอะไรไม่ออก เราก็เลยตัดเค้าทุกทาง จนเวลาผ่านมาถึงตอนนี้ตั้งแต่เดือนพฤศิกายน 2560 ถึงตอนนี้วันที่ 31 มีนาคม 2561 เราตัดใจได้ไวมาก เรารักตัวเอง เพราะเค้าทำให้เราเจ็บมาก จนก่อนหน้านี้เค้าจนถึงวันนี้เค้าพยามยามติดต่อเราทุกทาง พยามทักมาคุย ทักมาบอกกับเรา ว่าตั้แต่เลิกกับ ณ ไปตั้งแต่วันแรก บ ไม่เคยมีความสุขเลย เค้าพยามยามจะพูดให้เราร็สึกดีทุกอย่าง ทั้งๆที่ บ ก็ยังคบกับผู้หญิงคนนั้นตลอด แต่เราก็รู้ว่าเค้าทะเลาะกันทุกวัน แล้วชีวิต บ ก็เริ่มแย่ลง ตั้งแต่คบกับ ผู้หญิงคนนั้น ทุกคนก็ทักมาหาเราว่าชีวิต บ มันแย่ลง ไม่มีความสุข แต่เราทำอะไรไม่ได้ เพราะความร็สึกมันเปลี่ยนไปแล้ว ตั้งแต่ บ เลิกกับเราไปคบกับน้องคนนั้น บ ก็ดูโทรม ผอม ดำ และก็ประสบอุบัติเหตุ ลำโพงล่วงใส่ต้องเย็บปาก กับ ขา รุ่นพี่ที่อยู่ กรมเดียวกับ บ ก็ทักมาบอกเราแต่เราก็ทำอะไรไม่ได้เป็นห่วง แต่ไม่อยากให้ บ รับรู้เกี่ยวกับเรา ตอน บ คบกับเรา ไม่เคยต้องไปยืมตังใคร แต่ บ ทักไปยืมเงิน รุ่นพี่ จนรุ่นพี่ต้องทักมาบอกเรา ชีวิต บ แย่กว่าเดิมมาก ติดเหล้า ติดบุหรี่ พากันไปร้านเหล้ากับ น้องคนนั้น แต่เราไม่ใส่ใจ ทางบ้าน บ ก็พยามทักหาเรา ยื้อเราบอกให้เรารอ บ ทางบ้าน บ บอกว่า บ พูดกับที่บ้านว่าจะเลิกกับผู้หญิงคนนั้น ให้เรารอ เราก็เลยบอกกับที่บ้าน บ ไปว่า ขอละ ไม่อยากยุ่งเกี่ยวอะไรอีกแล้ว เจ็บมามากพอแล้วปล่อยหนูไปเถอะ พูดว่าจะเลิกกับน้องคนนั้นแต่ก็ไม่เลิก พยายามทำทุกอย่าง พยายามมาง้อ แต่ว่า ณ ไม่คืนดีด้วย
เพราะ ณ รู้แล้วว่าการอยู่คนเดียวมันไม่ได้แย่ดีกว่าต้องทนอยู่กับผู้ชายที่เห็นแก่ตัวคนนึงที่ไม่รู้จักพอ พอมีปัญหาทะเลาะกันค่อยมานึกถึงเรา เราแค่อยากเราประสบการณ์ให้กับทุกคนฟังอาจจะเขียนงงๆบ้างเพราะเป็นกระทู้แรก เราอยากบอกว่าคบกันนาน ช่วยเหลือทุกอย่าง ไม่ได้แปลว่าเค้าจะรักแค่เรา จะมีแค่เรา บางครั้งเราไม่ได้สิ่งนั้นกลับคืน เราอย่าอยู่กับความอดทน อย่าคิดว่าการตัดคนที่ทำให้เราเสียใจออกไปมันจะเสียหน้า ถ้าเราตัดเค้าได้ แล้วจะรู้ว่ามันมีความสุขมากแค่ไหน
และสุดท้ายคนที่ต้องมาเสียใจที่สุดไม่ใช่เรา แต่เป็นเค้าเองที่ดึงตัวเองลงไปในที่ ที่แย่ที่สุด พอมาเห็นค่าก็รู้ว่ามันสายเกินไปที่คนคนนึงจะได้รับโอกาสแล้ว
จนตอนนี้ ณ เรียนจบมีหน้าที่การงาน ทำงานเราจึงรู้ว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือการรักตัวเอง รักพ่อแม่ ถ้าเรารักตัวเอง เดี๋ยวสักวันก็จะมีคนดีๆเค้ามาหาเราเอง
ถ้า บ ได้อ่านกระทู้นี้อยากบอกว่า ขอให้ บ สู้ๆ อะไรที่ทำแล้วมันแย่ก็แค่ถอยออกมา ณ ยังหวังดีกับ บ เสมอ แต่ไม่สามารถกับไปอยู่ในสถานะเดิมได้อีกต่อไปแล้ว
ขอบคุณทุกคนที่รับฟังค่ะ