ชีวิตของผม

เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อก่อนชีวิตของผมมีแต่ความพร้อม มีพ่อมีแม่มีบ้านมีรถ เรียกว่าเป็นครอบครัวที่อบอุ่นมากๆเลยทีเดียวครับ แต่...พ่อของผมเป็นคนนิสัยไม่เอาไหน ไม่มีความอดทน ใช้เงินไม่คิดไมาเก็บ ไม่สนใจครอบครัว มีบ้านก็ขายเอาเงินไปใช้สบายใจโดยไม่สนอนาคตครอบครัว เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆจนผมเรียนถึง ม.ต้น ผมเลิกเรียนแม่ก็มารับ มันแย้มากคือวันที่ฝนตก ผมต้องตากฝนขี่รถกับแม่ ซึ่งรถยนต์ครอบครัวผมก็มีแต่ พ่อผมเอาไปใช้โดยไม่คิดว่า ผมกับแม่จะลำบากแค่ไหน พ่อก็ได้ทิ้ง ครอบครัวแม่และผมไว้ และเค้าก้อหายไปจากชีวิต ผมและแม่ ไม่ได้เจอหน้ากันเป็นเวลา 7ปี ตอนนั้นผมอยู่ปี 2 พ่อผมก็ได้กลับมาหาผม และช่วงเวลาที่พ่อผมหายไปผมก็ได้ทราบว่า เค้าได้ไปมีแฟนใหม่ แล้วมีคนมาบอกว่า พ่อผมไปแอบมีลูกกับผู้หญิงคนใหม่ แม่ของผมรักพ่อของผมมาก พยายามติดต่อ โทรหา ถามข่าวคราว แต่ทุกครั้งที่คุย พ่อของผมก็จะบอกไม่ว่างมังแหละ หาเรื่องจะวางสาย ทุกครั้ง พ่อผมกลับมาอยู่กับผมได้ 2 เดือนจากนั้นก็ทิ้งผมไปอีก จนผมจบมหาลัย วันที่ผมรับปริญญา พ่อก็ไม่มา เวลาผ่านไปเร็วมาก พ่อแม่ของผมก็แก่ลงทุกวัน บอกเลยครับผมโกรธพ่อผมมากที่ ไม่ดูแลครอบครัว ไม่ดูแลแม่ ปัจจุบัน ผมมีงานทำ แล้วผมก็ตั้งเป้าหมายที่จะมีบ้านให้แม่ผมอยู่ รถให้แม่ผมนั่งไม่ต้องตากฝน โดยที่ผมไม่สนใจพ่อผมเลย แต่มาวันนึงพ่อผมได้ส่งข้อความมาหาผม โดยข้อความที่ส่งมามีอยู่ว่า ขอกลับมาอยู่กับลูกได้ไหม ผมบอกว่าไม่ได้ เพราะการกระทำพ่อผมตลอดชีวิตที่ผมรู้คือ แก่ทิ้งผม ทิ้งแม่ ไม่ว่าแม่จะโทรคุยปรึกษา อะไรต่างๆพ่อผมจะไม่สนใจสักนิด อีกอย่างครับ ผมลืมบอกตอนนี้ แม่ผมเป็นโรคไทรอย พ่อไม่เคยสนใจแม่เลยสักนิด  ผมควรทำยังไงต่อไปดีครับ 😭😭