สามสิบเอ็ด เดือนสาม ปีสองพันห้าร้อยหกสิบเอ็ด

พรุ่งนี้อาจเป็นวันที่หลายคนมีความหวังมากที่สุดในรอบครึ่งเดือน

หวยออก

ฉันจำไม่ได้ว่าเคยซื้อหวยมาแล้วกี่ครั้ง รวมเป็นเงินกี่บาท
แต่จำได้แม่นว่า เคยถูกเลขท้ายสองตัว ได้รับเงินรางวัลสองพันบาท จำได้กระทั่งว่าซื้อที่แผงในตลาดแฮปปี้แลนด์
คนขายเป็นผู้ชายพูดจาดี  จำแม่นขนาดหลับตานึกภาพเหตุการณ์วันที่ไปซื้อได้เลยทีเดียว

ทำไมฉันจำได้ขนาดนั้น ทั้งที่ปรกติความจำปลาทองมาก ขนาดเบอร์โทรคนรอบตัวยังจำไม่ได้สักคน
ที่จำได้เป็นเพราะ ฉันเคยถูกรางวัลครั้งแรก และครั้งเดียวในชีวิต
ไม่นับตอนเด็กที่ให้เลขยาย แล้วยายถูก

แม่ชอบพูดว่าซื้อไปงั้น เปิดดวง งวดละใบสองใบ จะถูกก็ถูกเอง
แต่....ฉํนไม่เห็นด้วย
ถ้าเราเอาเงินที่จะซื้อหวยหยอดใส่กระปุกไว้ทุกงวดแทนละ
หนึ่งเดือนมีหวยรัฐบาลสองครั้ง ปีหนึ่งมียี่สิบสี่ครั้ง สมมุติเราซื้องวดละใบ ราคาตามกฏหมาย คือ แปดสิบบาท
เราจะมีเงินในกระปุก หนึ่งพันเก้าร้อยยี่สิบบาท มันอาจไม่ได้เป็นจำนวนเงินที่เยอะอะไรแต่

ถ้าเราเอาเงินจำนวนนี้ไปซื้อฉลากออมสิน หรือ สลาก ธ.ก.ส. แทน หรือเอาไปแลกเงินต่างประเทศเอามารอค่าเงินสูงก็ขายเอากำไร ฉันไม่ค่อยแม่นในรายละเอียดแต่ละวิธี แต่แค่คิดว่า เงินที่เราจะเอาไปซื้อหวย เอาไปลงทุนอย่างอื่นที่เราจะได้กำไรแน่ๆ ไม่ดีกว่าหรือ
ฉันก็เลยเลิกซื้อหวยมาหลายงวดแล้ว

ถ้าดวงเราจะดี เราต้องได้เงินจากสิ่งที่เราลงทุนไปทั้งนั้น ไม่ใช่แค่เฉพาะหวยหรอก
ดังนั้นทุกวันนี้เวลาแม่พูดว่าเปิดดวงฉันจะไม่เคยอินด้วยกับแม่เลยสักครั้ง

จบเรื่องหวยไปเถอะ เป็นเรื่องของปัจเจก บางคนชอบเล่นความสุขของเขาเราไม่ว่ากัน
แต่เล่นจนหมดหลักพันหลักหมื่น ก็น่าเป็นห่วง เว้นแต่คุณจะมีเงินถุงเงินถังเล่นหวยเป็นแสนก็ขนหน้าแข้งไม่ร่วง

วันนี้ฉันคิดว่าจะออกไปขับรถเล่นให้มันชินมือหน่อย
เวลาไปสอบคราวหน้าจะได้ผ่านสักที  ไม่ตื่นเต้นอย่างที่ผ่านมา
แต่หลังจากเริ่มล้อมโรงเห็ด อยู่กับตัวเองเงียบๆ มันก็เพลิน จนเลยไปถางหญ้า จัดแปลงดอกได้ ขุดหลุมฝังเปลือกผลไม้

ที่บ้านฉันมีขยะพวกเปลือกผลไม้แทบทุกวัน แตงโม มะม่วง และอื่นๆ ขึ้นอยู่กับว่าแม่จะเอาอะไรมาวันนั้น
ฉันมีความคิดจะทำปุ๋ยหมักเพราะไม่อยากทิ้งเปล่าๆ แถวนี้ชาวบ้านใช้ขี้วัวเป็นปุ๋ย แต่ฉันว่ามันคงไม่ดีเท่าไหร่ด้วยว่า
สวนล้อมบ้านเราอยู่ จะมีกลิ่นไม่พึงประสงค์เอาได้ ตอนเสนอไอเดียนี้กับคุณลุง ท่านว่าจะเอาหัวเชื้อกับดีเกลือมาให้
แต่จนเปลือกเน่าท่านก็ยังไม่มา ไอ่ครั้นจะไปซื้อมาทำเอง ก็เกรงใจท่านเดี๋ยวจะกลายเป็นเรารีบร้อนไปอีก
ฉันเลยตัดสินใจฝังมันซะเลย ย่อยสลายไปก็กลายเป็นปุ๋ย เป็นอาหารใส้เดือนไปเอง

แล้วเวลาก็ไหลไปตามร่องน้ำ ไวปานอะไรก็ไม่มีให้เปรียบ เกือบสี่โมงเย็น ห๊ะ!!

นี่ทำงานลืมหิวกันเลยหนา ฉันรีบขึ้นบ้านอาบน้ำซักผ้า อากาศไม่เป็นใจเหมือนฝนจะลงก็เลยอดไปขับรถเล่น
ความจริงฉันชอบเวลาฝนจะตกนะ มันมืด ฟ้าเป็นสีส้มบ้าง สีเข้มบ้าง  มีเสียงฟ้าร้อง
มันช่างเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขเสียจริง  เคยมีคนว่าฉันบ้า ชอบเสียงฟ้าร้องฟ้าผ่า
แต่ฉันว่าคงจะมีสักคนสิที่ชอบเหมือนกัน  มันออกจะเพราะ  เหมือนทะเลกลางคืนดูมีเสน่ห์

แล้วตอนที่เสร็จสิ้นภาระทุกอย่าง ฉันก็ได้ทานมื้อกลางวันบวกมื้อเย็นในขณะที่ฟ้าก็ถูกทากลบด้วยสีดำไปเรียบร้อยแล้ว
คืนนี้พระจันทร์สีเลือดรึป่าว พระจันทร์ที่บ้านฉันกลมโตสีออกแดงเข้ม มีแสงมัวโดยรอบ ท้องฟ้ามืดสนิท
ไม่มีดาวดวงไหนออกมารับแขกเลย

ฉันยืนจ้องพระจันทร์สีแปลกตา พรางนึกในใจว่า

พระจันทร์อันยิ่งใหญ่ขอพลังอันไม่มีที่สิ้นสุดของท่านให้ข้าสักเสี้ยวเถอะ
พระจันทร์มีพลังหรือ นั่นสิ คงมีแหละมั้งไม่งั้นจะสว่างเด่นให้เราเห็นทั้งโลกได้อย่างไร ในขณะที่ของจริงอยู่ห่างไปไกลเหลือคณานับขนาดนั้น

พรุ่งนี้ภาวนาไม่ให้ฝนตก เพราะเพื่อนมาชวนไปขายของที่ตลาดนัด ฉันคิดเอาไว้ว่าจะเอาของเล่นแม็คที่สะสมไปปล่อย
คนอื่นเขาสะสมทอง ที่ดิน ฉันสะสมของเล่น เอิ่มมม