เป็นสมาชิกใหม่นะคะ รบกวน ขอความคิดเห็น ด้วยคะ เรื่องอาจจะยาวไปนิด ผิดพลาดประการใด.....ต้องขออภัยด้วยจ้า
เราอยู่อุดร พ่อและแม่อยู่เลย แม่เราเป็นมะเร็ง และต้องการให้เรามีหลานให้ เพราะแกกลัวจะตายก่อน เราจึงตัดสินใจมีก็มี (ไม่ได้อยากมีเท่าไหร่) ระหว่างที่แม่ไม่สบาย ต้องไปรักษาที่ขอนแก่น เราเป็นธุระจัดการจัดหาให้หมด ไม่มีใครมาสนใจ หรือช่วยอะไรเลย พ่อก็มัวแต่เมา พี่ชายก็ทำงานของเขาเพราะเขามีลูกต้องส่งเรียน แต่เราก็ไม่เคยเรียกร้องให้ใครมาทำหน้าที่อะไร (เพราะเราทำได้ก็แม่เรานิ) แม่เราโอนบ้านที่พ่อกับแม่อยู่ให้เป็นชื่อเรา เพราะกลัวเราไม่มีบ้านอยู่ อนาคตที่ไม่แน่นอน กลัวพ่อเอาคนอื่นมาอยู่ หรือขาย อะไรทำนองนั้น เราก็โอเคก็จะเก็บไว้ให้พ่อกับแม่นั้นแหละอยู่
เราก็พาแม่ไปรักษาอยู่เกือบปี จนเราท้อง พ่อจึงมาช่วยดูแม่ตอนหลัง (คำว่ามาช่วยคือขับรถจากบ้านพ่อกับแม่ มานอนที่บ้านเราแล้ว เช้ามืดอีกวันเราก็ขับรถไปขอนแก่นกับพ่อและแม่)
และแม่ก็บอกจะยกที่ดินให้เรา เราไม่เอาให้แกเก็บไว้เผื่อจำเป็นต้องใช้เงิน เพราะค่าใช้จ่ายมันก็มี ต้องคีโมอีกกี่ครั้ง เราก็คงมีให้ไม่ตลอด แต่แล้วเราก็ครบกำหนดต้องไปคลอดที่ต่างประเทศ แม่เลยบอกพี่ชายเราให้มาดูแลเป็นธุระ (แม่กับพี่เราก็อยู่บ้านใกล้กัน แม่แบ่งที่ให้สร้างบ้าน แบ่งที่ให้ทำกิน แต่เรายังไม่ได้อะไร นอกจากบ้านที่แม่โอนให้ตอนไม่สบาย) ต่อไปนี้คือปัญหาที่เราคิดไม่ตกคือ
แม่ไปโอนที่ดินที่จะยกให้เรา ให้พี่ชายเรา (ที่เราเคยบอกให้เก็บไว้เผื่อจำเป็นต้องใช้เงินค่อยขายไปรักษาตัวเอง พ่อก็มีที่ของพ่อต่างหาก แยกกัน) แล้วค่อยมาถามเราว่าเราจะว่าอะไรไหม แหม...ก็คงคิดกันมาดีแล้ว เราจะว่าอะไรได้ แค่สงสัยว่าทำไมไม่เก็บไว้รักษาตัวเอง เวลาไม่มีมา ใครจะช่วย เราก็พูดแบบนั้นไป แม่ก็บอกว่าจะได้เป็นกำลังใจให้พี่ชายที่เข้ามาดูแลแม่ ว่างั้น.... อ้าว...ที่เราทำไปไม่เห็นต้องมีค่ากำลังใจเลยนิ.....ในส่วนของพี่ก็ได้ไปตั้งนานแล้ว ยังจะยกให้อีกไม่เข้าใจเลย
แม่จ้า เงินที่แม่ใช้ไปรักษา กินอยู่ทุกวันนี้ส่วนหนึ่งก็มาจาก เงินสินสอดของนู๋ ที่หนูเก็บทุกบาททุกเดือนกับเงินสามีมาเป็นค่าสินสอดที่แม่ขอ และที่หนูดูแลแม่ไป รพ. ไปๆมาๆ หนูก็จ่ายไหมอะ มันยุติธรรมหรอ ที่แม่ทำแบบนี้ เราไม่ได้อยากได้ แต่อยากให้แม่เก็บไว้รักษาตัวเอง เพราะเราไม่ได้มีให้ตลอดไป (ค่าคีโมครั้งละเกือบหมื่น นี้ใช้บัตรทองแล้วนะคะ)
อยากถามว่า เราคิดว่าไม่ยุติธรรม เราจะผิดไหมเนี้ย ที่คิดแบบนี้ มันเศร้าๆ ยังไงก็ไม่รู้ เหมือนที่เราทำไปเหมือนไม่เคยเกิดขึ้นเลย เหมือนก็แค่ผ่านไป เราเลี้ยงลูกเอง เลยไม่ได้ไป รพ. กับแม่ จึงเป็นพี่ชายกับแม่และพ่อไปกันเองตลอดตั้งแต่เราไปคลอด หากต้องค้างทำคีโม พ่อก็จะขับรถมานอนบ้านเราก่อน เช้ามืดก็ขับไปต่อ หากไปหาหมอที่สามารถไปกลับภายในวันเดียว พี่ชายถึงจะขับไปกับพ่อและแม่
ขอความคิดเห็น
เราอยู่อุดร พ่อและแม่อยู่เลย แม่เราเป็นมะเร็ง และต้องการให้เรามีหลานให้ เพราะแกกลัวจะตายก่อน เราจึงตัดสินใจมีก็มี (ไม่ได้อยากมีเท่าไหร่) ระหว่างที่แม่ไม่สบาย ต้องไปรักษาที่ขอนแก่น เราเป็นธุระจัดการจัดหาให้หมด ไม่มีใครมาสนใจ หรือช่วยอะไรเลย พ่อก็มัวแต่เมา พี่ชายก็ทำงานของเขาเพราะเขามีลูกต้องส่งเรียน แต่เราก็ไม่เคยเรียกร้องให้ใครมาทำหน้าที่อะไร (เพราะเราทำได้ก็แม่เรานิ) แม่เราโอนบ้านที่พ่อกับแม่อยู่ให้เป็นชื่อเรา เพราะกลัวเราไม่มีบ้านอยู่ อนาคตที่ไม่แน่นอน กลัวพ่อเอาคนอื่นมาอยู่ หรือขาย อะไรทำนองนั้น เราก็โอเคก็จะเก็บไว้ให้พ่อกับแม่นั้นแหละอยู่
เราก็พาแม่ไปรักษาอยู่เกือบปี จนเราท้อง พ่อจึงมาช่วยดูแม่ตอนหลัง (คำว่ามาช่วยคือขับรถจากบ้านพ่อกับแม่ มานอนที่บ้านเราแล้ว เช้ามืดอีกวันเราก็ขับรถไปขอนแก่นกับพ่อและแม่)
และแม่ก็บอกจะยกที่ดินให้เรา เราไม่เอาให้แกเก็บไว้เผื่อจำเป็นต้องใช้เงิน เพราะค่าใช้จ่ายมันก็มี ต้องคีโมอีกกี่ครั้ง เราก็คงมีให้ไม่ตลอด แต่แล้วเราก็ครบกำหนดต้องไปคลอดที่ต่างประเทศ แม่เลยบอกพี่ชายเราให้มาดูแลเป็นธุระ (แม่กับพี่เราก็อยู่บ้านใกล้กัน แม่แบ่งที่ให้สร้างบ้าน แบ่งที่ให้ทำกิน แต่เรายังไม่ได้อะไร นอกจากบ้านที่แม่โอนให้ตอนไม่สบาย) ต่อไปนี้คือปัญหาที่เราคิดไม่ตกคือ
แม่ไปโอนที่ดินที่จะยกให้เรา ให้พี่ชายเรา (ที่เราเคยบอกให้เก็บไว้เผื่อจำเป็นต้องใช้เงินค่อยขายไปรักษาตัวเอง พ่อก็มีที่ของพ่อต่างหาก แยกกัน) แล้วค่อยมาถามเราว่าเราจะว่าอะไรไหม แหม...ก็คงคิดกันมาดีแล้ว เราจะว่าอะไรได้ แค่สงสัยว่าทำไมไม่เก็บไว้รักษาตัวเอง เวลาไม่มีมา ใครจะช่วย เราก็พูดแบบนั้นไป แม่ก็บอกว่าจะได้เป็นกำลังใจให้พี่ชายที่เข้ามาดูแลแม่ ว่างั้น.... อ้าว...ที่เราทำไปไม่เห็นต้องมีค่ากำลังใจเลยนิ.....ในส่วนของพี่ก็ได้ไปตั้งนานแล้ว ยังจะยกให้อีกไม่เข้าใจเลย
แม่จ้า เงินที่แม่ใช้ไปรักษา กินอยู่ทุกวันนี้ส่วนหนึ่งก็มาจาก เงินสินสอดของนู๋ ที่หนูเก็บทุกบาททุกเดือนกับเงินสามีมาเป็นค่าสินสอดที่แม่ขอ และที่หนูดูแลแม่ไป รพ. ไปๆมาๆ หนูก็จ่ายไหมอะ มันยุติธรรมหรอ ที่แม่ทำแบบนี้ เราไม่ได้อยากได้ แต่อยากให้แม่เก็บไว้รักษาตัวเอง เพราะเราไม่ได้มีให้ตลอดไป (ค่าคีโมครั้งละเกือบหมื่น นี้ใช้บัตรทองแล้วนะคะ)
อยากถามว่า เราคิดว่าไม่ยุติธรรม เราจะผิดไหมเนี้ย ที่คิดแบบนี้ มันเศร้าๆ ยังไงก็ไม่รู้ เหมือนที่เราทำไปเหมือนไม่เคยเกิดขึ้นเลย เหมือนก็แค่ผ่านไป เราเลี้ยงลูกเอง เลยไม่ได้ไป รพ. กับแม่ จึงเป็นพี่ชายกับแม่และพ่อไปกันเองตลอดตั้งแต่เราไปคลอด หากต้องค้างทำคีโม พ่อก็จะขับรถมานอนบ้านเราก่อน เช้ามืดก็ขับไปต่อ หากไปหาหมอที่สามารถไปกลับภายในวันเดียว พี่ชายถึงจะขับไปกับพ่อและแม่