คือผมสังเกตุ ละครน้ำเน่า    เช่นพระเอกใครพูดอะไรก็เชื่อหมดยกเว้นเรื่องจริง   นางอิจจฉาต่อให้ทำตัวเลวร้ายขนาดไหน  แค่พูดให้ดูดียังไงก็ได้พระเอกและคนหลายๆคนก็เชื่อ   นางเอกรู้แต่ถูกถามก็ไม่บอกอะไรโดยไม่มีเหตุผล   ยอมให้แกล้งอยู่ตลอด   ผู้ดีร่ำรวยต้องแต่งตัวหรูๆตลอด และทำหยิ่งๆถึงดูดีมีคนชื่นชม

ผมเลยสงสัยว่าถ้ามีคนแยกระหว่างชีวิตจริงกับละครไม่ออก แล้วยึดการกระทำของละครเป็นหลักคิดว่าชีวิตจริงคนจะเป็นแบบละคร 100 %  แบบยึดละครเป็นประกาศิตของชีวิต  ไม่เรียนรู้การกระทำจากชีวิตจริง   แบบเป็นตั้งแต่เด็กยันโต ถึงทำงาน    คิดทำอะไรแบบละคร ใช้ตรรกะของละครหมด  มองคนรอบข้างแบบละคร   ทำอะไรใช้บุคคลิกและมุมมองแบบตัวละคร  

ชีวิตเค้าไม่ต้องป่นปี้  มีปัญหาตลอด เหรอครับ