คบกับสามีมา 9 ปี แรกๆคบกัน อายุ 20 โดนเขาหลอกว่าไม่มีแฟน มารู้ทีหลังว่าเขามีเมีย มีลูกอีก 1คน. ที่ไม่ใช่กับเมียตอนนั้นนะคะ โดนเขาทิ้งตัองแต่ยังเรียนไม่จบ ตอนนั้นทุกข์มากว่าสองปี พยายามจะลืมเขาที่รู้ทั้งรู้ว่าเขาอยู่กับคนอื่น จนสุดท้ายก็แพ้ใจตัวเอง เขาเลิกกับเมียคนเก่ามาคบเรา จนแต่งงานกันเมื่อสี่ปีที่แล้วค่ะ
   ตลอดระยะเวลาที่แต่งงานกันอยู่ด้วยกัน ทะเลาะกัน ตบตีเราบ่อยมากเพราะเขาชอบเพื่อน ชอบเหล้า แต่เราอยากสร้างครอบครัว แต่ก็อยู่กันมาเรื่อยๆ ซื้อรถ ซื้อบ้าน จนปีที่แล้วเราก็คลอดลูกน้อยมา 1 คน พร้อมกับจับได้ว่าสามีมีเมียน้อย ที่ทำงานด้วยกัน ตอนนั้นว่าเสียใจสุดๆ พ่อแม่เราบอกให้โอกาสเขา สุดท้ายเราก็ให้โอกาส แต่เขาก็เลิกกันไม่ได้ ติดต่อกันตลอด เราทนไม่ได้เอง เราเป็นคนเดินออกมา ทิ้งบ้านไว้ เอารถมาทั้งๆที่ขับไม่เป็น ผ่านมา สี่เดือนแล้วที่เลือกทำแบบนี้
แรกๆคิดไว้ว่าจะช่วยกันเลี้ยงลูก ซึ่งตอนนี้ ขวบกว่าๆ แต่เมื่อมาอยู่คนเดียวความคิดมันเปลี่ยนไป ยิ่งมารู้ว่าเขาพาผู้หญิงคนนั้นมาอยู่ที่บ้าน ยิ่งเจ็บใจ ยิ่งอยู่คนเดียวยิ่งฟุ้งซ่าน ส่งข้อความไปด่าเขา ห้ามเขาไม่ให้เขาไปหาลูก ญาติเขาก็มาด่าว่าเราทำไม่ถูกเพราะเราเลือกเองที่จะเดินออกมา ลูกไม่ได้ผิด ตอนนี้กลายเป็นเหมือนคนที่ทุกอยู่คนเดียว
พยายามฟังธรรมมะ รักษาศีล ลบทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขา แต่บางอารมณ์ มันก็เศร้าเหลือเกิน

อยากถามความคิดเห็นค่ะว่า จะทำอย่างไรต่อไป

นานไหมกว่าที่เราจะไม่รู้สึกอะไรกับคนเลวร้ายแบบนี้  ทำไมเราต้องรักคนไม่ดีแบบนี้ค่ะ