เป็นเพื่อนร่วมรุ่นของเรา แต่ว่าเราไม่ได้เข้าหาเขาแบบเพื่อนอ่ะค่ะ ไม่ผ่าน friend zone เลย
ลักษณะเค้าคือติดเพื่อน โลกส่วนตัวสูง จริงจังกับงาน การเรียนก็ดี ไม่เคยมีแฟน เค้าซีเรียสถึงขั้นเลิกคุยกับคนๆนึงเพื่อจะสอบนายร้อย
แต่ชีวิตปกติที่โรงเรียนไม่คุยกันเด็ดขาดยกเว้นงานสำคัญ ตัวจริงถ้าได้คุยกันเค้าก็ nice นะ มีแซวกันบ้าง ไม่มีท่าทีหลีกเลี่ยง ถามก็ตอบตามปกติ

แต่ปัญหาคือในแชทนี้สิ.. facebook LINE IG เราเริ่มแอดเขาไปก่อนทุกอัน
เราชวนไปดูหนัง ก็บอกไม่ค่อยดูโรง ไม่มีแพลนไปเที่ยวที่ไหน รอลุ้นผลมหาลัย
ถามอะไร ตอบไวก็จริง แบบส่ง 10 โมงตอบ 10 โมงเลย แต่ถามคำตอบคำ
มีถามกลับไม่กี่ครั้ง 'แล้วก็ไม่เคยทักมาก่อนสักครั้ง' แต่มีบ้างที่เราไม่ได้จบด้วยคำถามแต่เขาก็บอกให้ฟัง (ก็รู้สึกแย่อยู่ดี..)

การกระทำบางอย่างก็ทำให้เราคิดอ่ะ อย่างเช่นไปถามเพื่อนเราเรื่องเรา ก่อนที่เราจะเริ่มทักไปคุยกับเขาอีก อันนี้คือช็อคปนดีใจ
หรืออย่างเราเคยนัดเขาถ่ายรูปด้วยแต่ขอถ่ายที่ๆคนไม่เยอะ เขาก็บอกเราว่าเดี๋ยวดูก่อน พองานใกล้จบก็ไม่เห็นทำไรเลยจนเราเกือบถอดใจ
ห่างกันเป็นวา มองหน้ากันไปกันมา จนสุดท้ายเขาเองแหละที่พูดชวนเรากลางลาน .. โดนเพื่อนเขาแซวไปอีก เค้าบอกไม่ต้องสนใจ TT

มันเลยทำให้เราอยากรู้ว่าเราเข้าไปในใจเขาบ้างรึยัง มากน้อยแค่ไหน ตามหัวข้อกระทู้อ่ะค่ะ คือการคุยแชทมันบั่นทอนความรู้สึกเรา
แต่พอนึกถึงอะไรที่ผ่านมา มันเลยรู้สึกพิเศษ เพราะไม่เคยมีคนบอกว่าเขาทำแบบนี้กับใครมาก่อน TT