เมื่อไรเราจะชินกับความเสียใจ

ตามที่ตั้งกระทู้ค่ะ
เราไม่รู้ว่าชาติที่แล้ว  เราไปทำไรกับใครไว้  หรือเราไปข่มขืนไปฆ่าใครไว้หรือป่าวมันเลยส่งผลให้ชาตินี้เราโคตรอาภัพความรักเลย
ทุกครั้งที่เราจะทิ้งตัวที่ใคร  ทุกครั้งที่เราอยากเริ่มต้น  อยากจริงใจ  อยากปักมุดกับใคร  เราจะรู้ภายหลังว่าเขาไม่ได้จริงใจกับเรา  เขายังลืมแฟนเก่าไม่ได้ บลาๆๆๆ  มันเจ็บนะ  ร้องไห้เสียใจกี่ครั้ง เหนื่อย  อยากหยุดพักที่ใครสักคน
ในบางความคิดเราก็คิดว่าอยากอยู่โสดๆๆนะ  แต่มันมีคนเข้ามาตลอด  ทั้งทางโลกออนไลน์  และชีวิตจริง
แต่เราขอสักคนที่จริงใจสักทีเถอะ  ถ้ามีคนนั้น...มันคงดี
#เป็นเรื่องงี่เง่าที่ขอพื้นที่ระบาย