คือผมว่าตอนนี้ มันไม่ใช่ความรักละครับ ผมคบกับ ผญรุ่นพี่คนนึง เราคุยกันมาเรื่อยๆ จนได้มาเป้นแฟนกันตอนไหนก็ไม่รู้ เขาคบผมแบบปิดบัง น้อยคนจะรู้ว่าเขามีแฟน แต่ผมเปิดเผยทุกอย่าง ผมรู้สึกว่าเขาไม่ได้รักผมเลย แม้แต่คำจะบอกรัก เขายังไม่อยากจะบอกผม ละมาช่วงๆหลังเขาเปลี่ยนไป ทีเมื่อก่อนเขาคอลกันตลอด แต่เดียวนี้เขาบอกไม่ว่างว่างละจะคอล ผมก็ไม่ว่า พิมก็ได้ ขอแค่ได้คุยแต่พอพิมเขาก็บอกไม่รู้จะคุยไร สรุปเขาก้ไม่คุยกับผมผมไม่รู้จะเอาไงต่อดี สถาณะตอนนี้ ผมร้องให้ทุกคืน แต่เขาไม่รู้เลยผมไม่อยากเลิกกับเขาหรอกผมพยายามปรับตัวเองให้ดีมาตลอด ผมรักเขามากอยากจะรักษาไว้นานๆแต่เหมือนเขาจะเบื่อผมละ. เขาไม่รู้สึกเลยด้วยซ้ำว่ามีผมเป็นแฟน สถาณะภาพตอนนี้ของผม อายุ17-18ครับ ทำงาน ส่งรถเอง ราคาเกือบๆแสน มีเงินเก็บ ผมคิดนะ ถ้าเลิกกันจริงๆ ผมก้หาใหม่ได้เพราะมีเงินมีรถ แต่ผมอยากอยู่กับเขามากกว่า ถึงเขาไม่รู้สึกก็ตาม ว่ามีผมอยู่ข้างๆ คือมันใช่ความรักปล่าวครับแบบนี้ เราออยู่ไกลกันด้วยครับ ผมเคยถามเขาว่ากล้าฝากอนาคตไว้กับคนอย่างผมไหม เขาบอกว่าไม่ฝากหรอ ไม่ฝากอนาคตไว้กับผมหรอก ผมไมรู้จะพิมไรละทุกคน
ผมควรจะทำไงกับความรักครั้งนี้ดี?