ทำไมคนเราต้องมีรัก และเมื่อรู้ว่ามีรักแล้วมันทุกข์ ยังอยากมีอยู่ไหม

ฉันยอมรับค่ะว่าความรักมีอิทธิพลมากในชีวิตของฉัน แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่เคยทิ้งการเรียนนะคะ เพราะรู้ว่าท้ายที่สุดคนที่จะดูแลเรื่องอนาคตของเราก็คือตัวเราเอง
              ฉันผ่านเรื่องความรักมาทุกรูปแบบ แอบรัก สมหวัง มีคนมาจีบ ไปจีบเขาก่อน หรือ สุข เศร้า เสียใจ ร้องไห้ ฉันเจอมาทุกอย่าง ประสบการณ์สอนให้ฉันโตขึ้น
จนมาวันหนึ่งฉันต้องบอกเลิกกับแฟน เพราะว่า3ปีที่คบกัน เรามีแต่เรื่องทะเลาะกัน ยังงงอยู่ว่าทนคบมาได้ยังไง รู้ทั้งรู้ว่าไปกันไม่ได้ ฉันจึงตัดสินใจบอกเลิกเขาไป
               ผ่านมาสักพักฉันก็ได้เจอกับคนๆหนึ่ง เราเรียนวิชาประวัติศาสตร์ด้วยกัน เขาเป็นแฟนใหม่ แฟนคนปัจจุบันของฉันค่ะ คุณเชื่อเรื่องรักแรกพบไหม เพราะเราคบกันในเวลา10วัน ใช่ค่ะฉันรู้ว่ามันเร็วไปจริงๆ ตอนนี้เราคบกันมา 4เดือนแล้ว เพราะฉันใช้ประสบการณ์ความรักที่เคยผ่านมา นำมาปรับใช้
จากที่เป็นคนเจ้าอารมณ์ โมโหร้าย ต้องพยายามบอกตัวเองว่า ไม่เป็นไร ให้ผ่านไปๆ ทุกเรื่องๆ จนทุกวันนี้คนรอบข้างบอกว่าฉันโตเป็นผู้ใหญ่เรื่องความรักแล้วนะ อะไรดีไม่ดีฉันก็เอามาปรับใช้ค่ะ โตแล้ว เมื่อเจอคนที่เราคิดว่าใช่ เราก็ไม่อยากเสียใจ ใช่ไหมคะ
      แต่สิ่งที่ฉันกลัวไม่ใช่เรื่องการดำเนินชีวิตคู่เลยค่ะ เพราะฉันเรียนรู้และนำทุกอย่างมาปรับใช้ เพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบที่ผ่านมา
สิ่งที่ฉันกลัวคือ กลัวว่าสักวันหนึ่งเขาจะเปลี่ยนไป เพราะคำว่ารักแรกพบ อะไรที่เข้ามาง่ายๆ ฉันก็กลัวมันหายไปง่ายๆเหมือนกัน

###ในกระทู้ถัดไป ฉันจะมาเล่าประสบการณ์ทีละเรื่องให้ฟังนะคะ เผื่อว่าจะเป็นประโยชน์ต่อท่านผู้อ่าน นำไปปรับใช้กับความรักของท่าน
[พระจันทร์สีเทา]