สวัสดีค่ะ อยากอยากแชร์ประสบการณ์อยากรู้ว่าคนอื่นเขาเป็นกันไหม
พิมพ์ไม่ค่อยเก่งนะคะ
แต่จะพยามทำให้เข้าใจที่สุด ปกติก็คุยกับคนอื่นไม่รู้เรื่องอยู่แล้ว555

ตอนนี้ยังเรียนอยู่ ปวช2
ส่วนแฟนเราอายุห่างจากเรา 20 ปี
เรารู้จักกันที่ร้านเหล้า ที่เราทำงานพิเศษอยู่ช่วงปิดเทอมปัจจุบันไม่ได้ทำแล้ว เราคบกันได้แค่ 6 เดือน
แต่เราก็รักเขามากๆน่ะ ด้วยนิสัย
ปัญหาคือเขาเป็นคนโลกส่วนตัวสูงมาก
เรากับเขาพักคนล่ะที่ แต่ไกล้ๆกัน
แต่เรากับเขาเจอกันแทบทุกวันตอนเย็น
แต่ด้วยความที่เราเป็นเด็ก เขาเป็นผู้ใหญ่
เรามีเรื่อง ไม่ชอบใจ มีปัญหาให้ทะเลาะกันบ่อยมาก แต่ตัวเจ้าของกระทู้เอง ก็พยามปรับตัวที่สุดแล้ว จากที่เคยขี้หึง ก็ต้องทำเป็นไม่สนใจอะไร ยอมๆ ไม่ต้องน้อยใจถ้าเเฟนไม่ง้อหรือสนใจ เตือนสติตัวเองทุกครั้งว่าต้องสินัยโตให้ทันเเฟน ถ้าอยากคบกัน
ถามว่าทำไมต้องทน ตอนนี้เหมือนเขาเป็นทุกอย่างในชีวิตเจ้าของกระทู้เลย เขาดูแลค่าเรียน ส่งเสียคาเรียนพิเศษ ค่าทุกอย่าง ในชีวิต พ่อแม่ไม่ต้องรับผิดชอบ
แต่ก็แม่เจ้าของกระทู้ไม่พอใจ ที่คบกับคนอายุขนาดนี้ เเม่เลยยื่นคำขาดว่า ถ้าจะคบกับผู้ชายคนนี้ต่อไปแม่จะไม่ส่งแกเรียน ไม่จ่ายใดๆทั้งสิ้น เพราะแม่บอกว่า ผู้ชายโตขนาดนี้เเล้ว เกินเลยกันขนาดนี้แล้วต้องรับผิดชอบเราได้ สุดท้ายแฟนก็ไม่ยอม เขาก็ไม่เข้าใจว่าแม่ทำไมทำแบบนี้ ยังไงเราก็เด็กอยู่ ทำไมต้องให้ลูกทำงานเลี้ยงตัวเองทั้งที่อายุแค่นี้ เขาบังคับให้เราตัดขาดจากแม่ เขาจะรับผิดชอบเอง ถ้าไม่งั้นก็เลิกกัน ให้เลือกระหว่างแม่กับแฟน เราตัดสินใจไม่เลือก ก็ไม่อยากเสียใคร แม่ก็คือแม่ แต่ด้วยเหตุผลที่แม่ก็ไม่เคยดูแล มาตั้งแต่ จบม.3แล้ว ตั้งแต่ย้ายมาเรียนต่างจังหวัดก็ได้มาหาเงินเองคนเดียว ถึงเลือกแม่ ก็ต้องหาเงินเรียนเองคนเดียวอยู่ดี เราก็เลือกจะอยู่เฉยๆ ไม่พูดอะไร พอเช้ามา เขาก็ลืมที่พูด เพราะเมื่อคืนเมา เขาก็บอก ขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจ แต่พอเมาก็จะมีเรื่องให้ทะเลาะแบบนี้ และเราจะเตือนสติเขาว่า ตอนนี้เธอเมาอยู่ ถ้าไม่เมาเธอจะไม่คิดแบบนี้ เขาตอบกลับมาว่า ความจริงก็คิดแบบนี้ล่ะ แค่ตอนไม่เมาไม่กล้าพูดออกมาเฉยๆ 😧😧😧
แต่พอบทจะรัก ก็รัก รักมากๆ ถึงเขาเป็นผู้ใหญ่ แต่อะไรก็ตาม ถ้าจะตัดสินใจ เขาจะถามเราก่อน ไม่งั้นก็ตามใจเราไปเลย
เวลาเราท้อ ร้องไห้ เขาก็ค่อยอยู่ข้าง
กลับมาทำอาหารกินที่คอนโด ด้วยกัน มันอบอุ่นอ่ะ ตอนเย็นก็สอนการบ้านให้วันว่างเราก็ไปเรียนพิเศษ ทุกอย่างมันเหมือนจะดี แต่มาพังตอนดื่มเหล้าทุกที
เราก็ห้ามไม่ได้ มันเป็นสังคมของเขา
ถ้าวั้นไหนจะไปดื่มเหล้า เราจะกลับไปนอนที่ห้องของตัวเอง เพื่อจะหลีกเลี่ยงการทะเลาะ แต่ก็ไม่วาย โทรมาทะเลาะ
อยู่ดี ถ้าไม่รับ ก็ตามมาถึงที่ ยิ่งเป็นเรื่องใหญ่ เราก็ต้องยอมรับความจริงเขาพูดอะไรมาก็ยอมหมด ยอมให้ว่าให้พูด
ที่เขาชอบพูดบ่อยๆก็ เนี่ยไม่ได้รักเราจริงๆหรอก ก็แค่สงสาร ถ้ามีคนอื่น เขาไม่เลือกเราหรอก (ย้อนไปเมื่อก่อนที่เราจะรู้จักเขา เรารู้จักกับเพื่อนรุ่นน้องเขาก่อน เเล้วเราเคยคบกันมา)
แต่มันก็ผ่านมาแล้ว ปัจจุบันรุ่นน้องแฟนเราคนคนนั้นก็ยังวนเวียนดื่มเหล้าสังสรรค์เจอกับเเแฟนคนปัจจุบันเราบ่อยๆ เวลาแฟนเราเมาก็จะเอาเรื่องนี้มาทะเลาะด้วย เขาบอกว่าเขา รับไม่ได้
ที่เราเคยคบกับเพื่อนคนนั้นของเขา เราก็พูดอะไรไม่ออก ก็บอกว่าไป ไม่รู้นิ ว่าอนาคตจะได้คบกับคุณ ถ้ารู้แต่แรก เราจะเก็บไว้ให้คุณเดียว ไม่รู้จะแก้ตัวอะไร ก็ยังยกเรื่องนี้มาพูดทุกครั้งที่เมา เราก็ทน ร้องไห้ก็ทน แบบร้องให้คนเดียว ก็ทน รอให้เช้า เพราะตอนเช้า เขาไม่เป็นแบบนี้ เขาจะดี เขาจะดี ท่องไว้
ท่องเอาไว้และอดทนเอาไว้
บางครั้งทะเลาะหนักก็ไล่เราออกมา ผ่านไป วันสองวัน ก็มาตามง้อ เราไม่เข้าใจว่าทำไมเรารักเขาได้ขนาดนี้ เขามาง้อที่หน้าอพาร์ตเมนต์ แค่เขาเดินมายังไม่พูดอะไร เราก็ใจอ่อนแล้ว สำหรับข้อดีในตัวเขาที่เราคิดว่าหาให้ตัวผู้ชายคนอื่นได้ยากคือ
เขาหล่อ (สำหรับเรา คือหล่ออ่ะ)ถึงจะอายุขนาดนี้ อาจจะเพราะไม่ได้ทำงานหนัก
ไม่สูบบุหรี่ และเขาพาเราไปเจอพ่อแม่เขา น้องสาวเขา พ่อแม่เขาก็ดีกับเรามาก ชวนเราไปอยู่ที่บ้านด้วย มีปัญหาอะไรคุยได้ ทางพ่อแม่เขาจะเข้าข้างเรามากกว่า ก็เราไม่ผิด เขาเป็นคนน่ารักมากเวลาไม่เมา เป็นคนขี้เกรงใจมาก ไม่เคยว่าร้ายใคร
ดีกับคนรอบข้างทุกคน ช่วยเหลือไปหมด ไม่เว้นแม้กระทั่งให้ยืมเงิน ถึงไม่ได้คืนก็ให้ยืมอยู่นั้นล่ะ คือรวมๆ เป็นคนมีเสน่ห์ และใจดีมาก และไม่เจ้าชู้ ถึงจะมีผู้หญิงมาชอบ เราก็มั่นใจในตัวเขามากๆ
แต่เรื่องมันมาจบก็คือเมื่อคืนนี้ เขาเมา และก็ตามเคย แต่ครั้งนี้พลีคสุด เขาบอกว่าครั้งแรกที่เจอเรา เขาไม่ได้รัก ก็แค่สงสาร ว่าไม่มีใครดูแล หาเงินเรียนเอง
เราก็แค่สงสารเลยอยากคบมาเป็นแฟนเพื่อจะดูแล เราก็😦 ถามกลับไปว่า แล้วตอนนี้รักไหม เขาตอบว่ารัก แต่รักแบบ 50%แฟน 50%น้องสาว เราก็พูดไม่ออก
ตั้งสติแล้วถามกลับไปว่า เเล้วต่อไปนี้เอาไงดี เขาตอบว่า ไม่รู้ แล้วเราก็ขอกลับห้องไปนอน กลับมาห้องสับสน นอนไม่หลับ คิดไม่ออก จะทำยังไงดี เมื่อเขาคิดแบบนี้ แต่ก็ปลอมใจตัวเองว่าเขาคงเมาๆๆๆๆ เขาไม่ได้พูดจริงหรอกน๊าา
เช้าของอีกวันเราติดต่อกลับไป เราตั้งใจถามว่าเมื่อคืนที่พูดอะ จริงหรอ เขาบอกอยากเจอ อยากคุยกันจริงจัง เราก็ไปเจอ
คำตอบคือเขาบอกว่า เขาคิดแบบนั้นจริงๆ คิดว่าเราเป็นน้องสาว เราถามกลับที่ผ่านมาล่ะ เขาตอบว่าเขาก็ไม่รู้ 😑

แต่เขาบอกว่าไม่ต้องห่วง เขาจะไม่ทิ้งเราหรอก เขาบอกให้เราย้ายไปอยู่บ้านพ่อแม่ของเขาจะได้อยู่ในสายตา เพราะเขาจะไม่มาเจอเราบ่อยๆอีกแล้ว ที่นั้นที่สะดวกกว่าถ้าเราอยากตั้งใจเรียนและมีน้องสาวของเขาแต่ คนล่ะพ่อ อายุเท่ากับเราจะได้เป็นเพื่อนกัน แล้วต่อไปเราคือน้องสาวอีกคนของเขานะ เราถามกลับไปว่าต่อไปนี้เขาจะมีแฟนใหม่ไหม เขาบอกว่าถ้ามีโอกาสก็จะพาแฟนไปทำความรู้จักที่บ้าน แต่ตอนนี้ยังไม่มี แต่ตัวเราห้ามมีแฟน ถ้ามีแฟน เขาก็จะไม่ดูแลแล้วก็ออกไปเลย นี่คือคำพูดตอนเขามีสติ เราจะทำอย่างไรดี จะเลิกขาดกับเขาหรือจะทำตามที่เขาบอก ตอนนี้ยังรักเขามาตกๆ ยิ่งเขาทำไม่ดีด้วยยิ่งรักๆ รักมากว่าเดิม และที่สำคัญเราอ่อนแอ เกินไป ที่จะกลับไปใช้ชีวิต เเบบเดิมก่อนเจอเขา เราตั้งใจอยากจะทำตัวให้เป็นผู้ใหญ่กว่านี้ อยากกลับไปคบเป็นแฟนกันอีกครั้ง แต่เรากลัวว่าวันหนึ่ง ถ้าเขามาเเฟนใหม่มากินข้าวที่บ้านจริงๆ เราจะทำยังไง  เราเคยคิดนะว่าเรารักเขาหรือรักเงินเขากันแน่ เเต่เอาจริงๆ ต่อให้เขาไม่มีอะไร เราก็จะรัก อยากจะสู้ไปด้วยกัน อยากจะอยู่ข้างเขา
มีคนเคยบอกว่า “ถ้าคนที่เรารักมีความสุขเราก็จะมีความสุข ถึงเขาจะไปมีความสุขกับคนอื่นที่ไม่ใช่เรา” เราว่ามันก็ดีน่ะ เเต่เราอาจเห็นแก่ตัว เราทำใจเป็นแบบนั้นได้ยาก (ลืมบอก แฟนเป็นคนญี่ปุ่น พ่อเขาก็เป็นคนญี่ปุ่น ที่มามีภรรยาที่ประเทศไทย และตั้งครอบครัวใหม่ที่นี่
ถ้าเราอธิบายไม่ดี สับสนตรงไหน ของโทษด้วยน่ะ จะว่าจะด่าอะไรเราก็ได้ เราถือว่าคุณหวังดี ขอบคุณนะ ที่รับฟัง
ขอบคุณค่ะ