เวลาทุกคนทุกข์จะวิ่งเข้าบ้าน​ เข้าอ้อมกอดพ่อแม่​ แต่เราน่ะสิ​ มีก็เหมือนไม่มี​ ทะเลาะกัน​ ตีกัน​ แล้วมาลงที่เรา​ เบื่อ​ ต้องมาเจออะไรแบบนี้​ เหนื่อยหาเงินเลี้ยงตัวเองแล้วต้องมาเหนื่อยกับสภาพ​ คำพูดคำจาแล้วยังบอกว่าทำตัวให้คนอื่นดูถูก.. ตัวแม่เองรึเปล่าที่ทำให้คนอื่นดูถูก​ โวกเวกโวยวายยิ่งกว่าพวก...  ไปไหนมาไหนก็มีแต่อายคน​ ไหว้สวัสดีแม่เพื่อนก็ไม่ได้​ มีเพื่อนก็ไม่ได้​ ไปเที่ยวก็ไม่ได้​ คือไม่มีเพื่อน​ แล้วยังไม่มีพ่อแม่ที่ดีที่ให้ความอบอุ่นแบบคนอื่น​ บนโลกนี้มันน่าอยู่ตรงไหน​ ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง​ อยากใช้ชีวิตเหมือนเด็กปกติที่เขาใช้กัน​