เราอายุห่างกัน 36 ปี

ผมรู้จักเขาทางแอพฯ บนมือถือ เราคุยกันมาได้ 2 ปีแล้ว แล้วก็คุยกันมาเรื่อยๆ ทักหากันทุกวันโดยการส่งสติกเกอร์ ตอนตื่นนอน และตอนเข้านอน ไม่ค่อยได้เราเข้าใจซึ่งกันและกันว่าต่างคนต่างไม่ว่าง เลยไม่ค่อยคุยกันสักเท่าไหร่ เพราะว่าเขาทำงาน แล้วผมก็ยังเรียนหนังสืออยู่ เขาอยู่ กทม ผมอยู่ ตจว. (ระยะทางไม่ใช่อุปสรรคสำหรับผม) ถ้าเขาว่างผมก็จะเข้าไปหา นานๆ ครั้งเราจะได้เจอกัน 2 เดือนครั้ง 3 เดือนครั้ง ล่าสุด 5 เดือนครั้ง เมื่อเกือบๆ จะปลายปีที่แล้ว ผมได้ไปหาเขา (ตอนนั้นเราคุยกันมาปีกว่าแล้ว) ได้เดินจับมือกัน,เดือนเกาะเอว,เดินเกาะบ่าเกาะคอ และได้ทานข้าวด้วยกัน ตอนทานข้าวเขานั่งผั่งตรงข้ามผม พอทานเสร็จก็ย้ายมานั่งข้างๆ แล้วก็มาจับมือกุมมือผมไว้ แล้วเขาก็ถามผมว่า "เป็นไปได้มั้ย ที่เราจะคบกัน"   ผมตอบว่า "ได้สิ่"   แล้วเขาก็จูบผมในร้านอาหารเลย (ผมนั่งตรงมุมร้าน เป็นมุมอับ ไม่มีใครเห็น) ตอนนั้นผมดีใจมาก เพราะว่าชอบ และรักเขามาตั้งแต่ที่ได้คุยกันแล้ว อยากดูแลเขา อยากทำให้เขามีความสุข ได้แต่เฝ้ารอวันที่จะได้เจอกัน นานๆทีจะได้โทรคุยกัน เห็นหน้ากัน บางวันเวลาก่อนนอนก็ได้แต่มองรูปเขา จนน้ำตาไหลเพราะความคิดถึง ถึงเขาจะไม่ได้น่ารักสำหรับคนอื่น แต่เขาก็น่ารักสำหรับผม ไม่ว่าจะเป็นอุปนิสัย ลักษณะการพูดการกระทำต่างๆ หรือหน้าตา ดูซ้ำๆ มองซ้ำๆ ก็ไม่ทำให้ผมเบื่อเขาเลย
**เราทั้งคู่เป็นเพศที่ 3 ครับ **แต่เราไม่เคยมีอะไรกัน เต็มที่ก็แค่จับมือ กอดกัน หอมแก้ม และจูบ แค่นั้น  **Sex ไม่ใช่สิ่งที่ต้องมีเหมือนคู่อื่นๆเขา เราก็ยังอยู่ของเราได้   ผมสัญญากับตัวเองไว้ว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นผมก็ขออยู่ข้างๆเขา ไม่ขอมีคนอื่นอีก

ผู้อ่านคิดว่าความรักของเราจะถึงผั่งมั้ยครับ..?